Përkujtimi i Shën Jozafatit, Ipeshkëv dhe Martir

Vëllezër dhe motra, ndonjëherë në jetë ne e gjejmë veten duke kërkuar shenja të mëdha, duke kërkuar ndonjë dëshmi të jashtëzakonshme që Zoti është këtu, që Ai po vepron, që gjithçka ka një kuptim. Ne pyesim si farisenjtë në Ungjillin e sotëm: 'Kur do të vijë Mbretëria e Zotit?'. Ne kërkojmë një datë, një vend, një shenjë të dukshme në qiell. Por Jezusi na përgjigjet me një qetësi që shpon zemrën: 'Mbretëria e Zotit është ndër ju'. Ajo nuk vjen me zhurmë, nuk vjen me parada, por vjen si një prani e heshtur, si një dritë që ndizet në errësirë, si një dashuri që nuk kërkon vëmendje, por që thjesht ekziston.

Benjamin Vo, djali ynë i dashur, e kuptonte këtë logjikë të Mbretërisë më mirë se shumë prej nesh. Beni ishte një djalë që e donte kureshtjen, që e donte logjikën e pastër të matematikës dhe botën e gjerë të teknologjisë. Por mbi të gjitha, ai e donte jetën. Kujtojeni atë imazh të Benit, në një nga udhëtimet tuaja, duke qëndruar përpara një tempulli të lashtë, me ato dy gishta të ngritur në shenjë paqeje, me fanellën e tij të verdhë të Lakers-ave dhe kryqin e tij në qafë. Ai ishte një djalë që e shikonte botën me një sy kureshtar, gjithmonë gati për të zbuluar, gjithmonë gati për të thënë 'po' ndaj aventurës. Ai nuk ishte i ndërlikuar; ai ishte i thjeshtë në dashurinë e tij, i pastër në buzëqeshjen e tij.

Shën Pali, në leximin e parë, na flet për Onesimin. Ai thotë: 'E dërgova atë, zemrën time, përsëri tek ti'. Kjo është ajo që ndiejmë sot për Benin. Ai është zemra jonë, e dërguar tek Ati, por që mbetet e pranishme në jetët tona. Pali i kërkon Filemonit ta mirëpresë atë jo më si një skllav, por si një vëlla. Kjo është Mbretëria e Zotit: një ndryshim i thellë në mënyrën se si shohim njëri-tjetrin. Beni na mësoi të shohim vëllazërinë, atë lidhje të pathyeshme me Ryan-in, atë dashuri të thellë që ai kishte për ju, prindër të tij. Ai nuk ishte një djalë që jetonte për vete; ai jetonte për të ndarë.

Mendoni për atë moment kur, në moshën 15-vjeçare, ai ofroi gjithë kursimet e tij për xhaxhain William. Ai nuk e theu atë arkë, nuk e zbrazi me bujë, nuk kërkoi lavdërime. Ai thjesht ofroi. Kjo është Mbretëria e Zotit ndër ne. Është ai gjest i fshehtë, ajo gatishmëri për të dhënë gjithçka për hir të dashurisë. Beni na mësoi se dashuria nuk është një llogari, nuk është diçka që mund të matet me shifra; është një dhuratë e plotë. Dhe kjo dhuratë, ky 'ofertë' e zemrës së tij, vazhdon të jetojë sot përmes atij pusi në Cà Mau që mban emrin e tij. Uji që rrjedh atje, që shuan etjen e të varfërve, është dashuria e Benit që vazhdon të japë jetë, pikërisht ashtu siç ai donte të bënte me 'Con Chim Airlines', kompaninë e tij imagjinare që mbante gjithmonë emrin e zogjve dhe shkaktonte një buzëqeshje tek të gjithë ne.

Por sot, ndërsa jemi mbledhur këtu, katër muaj pas asaj dite të 13 qershorit, le të jemi të sinqertë. Dhimbja nuk është një gjë që mund ta fshehim pas fjalëve të bukura. Karrigia e Benit është bosh. Shtëpia ndonjëherë duket tepër e heshtur. Mëngjeset, që dikur ishin të mbushura me bisedat e tij për teknologjinë, për ëndrrat e tij apo për 'airport spotting', tani ndjehen ndryshe. Është e natyrshme të pyesësh: 'Zot, ku është ai tani? Pse jeta është kaq e brishtë?'. Kjo është e vërteta që ne mbajmë në zemër. Dhe Ungjilli i sotëm na tregon se Mbretëria nuk është një vend larg, por një realitet që na rrethon, edhe në mes të dhimbjes. Jezusi thotë: 'Sikurse vetëtima shkëlqen nga njëri skaj i qiellit në tjetrin, ashtu do të jetë Biri i Njeriut në ditën e tij'. Kjo do të thotë se prania e Zotit është si një shkëndijë që ndriçon errësirën tonë, edhe kur ne ndjehemi të humbur.

Alan dhe Thao, prindër të shtrenjtë, e di se në këto muaj keni kaluar netë të gjata ku pyetja 'pse' ka bërë çerdhe në mendjen tuaj. Dhe e di që shpesh, në heshtjen e dhomës, ju troket ajo hije e rëndë, ajo ndjenjë e fshehtë e fajit: 'A mos harrova diçka? A mund të kisha bërë më shumë?'. Dua t'ju them sot, me gjithë forcën e dashurisë së Krishtit: hiqeni atë gur nga supet tuaja. Ju keni qenë për Benin gjithçka që një djalë mund të ëndërronte. Sëmundja që e mori atë nuk ishte pasojë e asnjë gabimi tuajin. Zoti nuk është një gjykatës që kërkon fajtorë aty ku ka vetëm lot të kulluar dashurie. Sëmundja vjen si një stuhi e verbër, përtej çdo kontrolli njerëzor. Ju jeni të absoluar. Beni nuk kërkon fajin tuaj, ai kërkon paqen tuaj. Ai dëshiron t'ju shohë të buzëqeshni, ashtu siç buzëqeshte ai kur ju tregonte për ëndrrat e tij. Beni nuk është larg; ai është në atë Banquet të Qiellit, duke pritur që një ditë t'ju takojë përsëri. Dhe deri atëherë, ai ju kërkon të jetoni. Të jetoni me gëzim, të jetoni me kuriozitet, të jetoni me dashuri.

Ryan, vëllai i tij i dashur, ti je mbajtësi i kujtimeve të përbashkëta. Beni është atje, duke të vështruar me atë dashuri që nuk ka më kufij. Vazhdo të jetosh me atë kuriozitet që Beni e donte aq shumë. Kur shikon aeroplanët, kur ëndërron, dije se ai është aty me ty. Ti nuk je vetëm, sepse dashuria që ju keni ndarë është dritë që nuk perëndon. Beni është gjallë në Zotin. Ai është pjesë e atij shërbimi që tani është bërë lavdi. Ai nuk është larg; ai është në çdo vepër të mirë që bëhet në emër të tij.

Kur të dilni nga kjo lutje sot, mbani me vete këtë mendim: Beni është gati. Ai është në atë dasmë të përjetshme, duke pritur që një ditë t'ju takojë përsëri. Dhe deri atëherë, ai ju kërkon të jetoni. Të jetoni me gëzim, të jetoni me kuriozitet, të jetoni me dashuri. Mos lejoni që trishtimi të bëhet një mur që ndalon rrjedhën e jetës suaj. Mbajeni atë lumë të rrjedhë përmes lutjes, përmes kujtimeve, përmes veprave të mira. Beni është gjallë në Zotin, dhe ju jeni të mbështjellë përgjithmonë në dashurinë e Tij. Ai është Shkëmbi juaj, streha juaj, dhe krahët e Tij janë gjithmonë hapur për t'ju mbledhur, për t'ju ngushëlluar, për t'ju mbajtur. Beni është atje, duke pritur, në dritën që nuk perëndon kurrë. Amen.