Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit Shenjt. Paqja dhe hiri i Zotit tonë Jezu Krisht qofshin me të gjithë ju.
Zot, që na thërret të jemi drita e botës, ki mëshirë për ne. Krisht, që na premton se asgjë nuk do të mbetet e fshehur nga dashuria jote, ki mëshirë për ne. Zot, që na njeh me emër dhe i numëron deri edhe fijet e flokëve tanë, ki mëshirë për ne.
Shpesh herë, ne e imagjinojmë jetën si një udhëtim të gjatë ku ne jemi arkitektët e çdo hapi, duke u përpjekur të ndërtojmë kulla sigurie që të na mbrojnë nga e papritura. Ne duam të dimë, duam të kontrollojmë, duam të jemi të sigurt. Por Ungjilli i sotëm na vendos përballë një të vërtete që na çarmatos plotësisht. Jezusi u flet dishepujve të tij, dhe nëpërmjet tyre, na flet neve, përballë një turme që shtyhet e shkel njëri-tjetrin. Në mes të atij kaosi njerëzor, Ai thotë: 'As pesë harabela nuk shiten për dy pare? E megjithatë, asnjëri prej tyre nuk harrohet para Zotit'.
Kjo është një pamje që ndoshta e keni parë edhe ju, Alan dhe Thao, në ndonjë nga udhëtimet tuaja të shumta me Benin. Ndoshta në një shesh të zhurmshëm në një qytet të largët, keni parë ndonjë zog të vogël që kërkon ushqim në trotuar, ndërsa njerëzit kalojnë me nxitim, pa e vënë re. Beni, me atë kureshtjen e tij të pamatë, me atë mendje që shkëndijonte për çdo detaj të teknologjisë dhe aviacionit, ndoshta do ta kishte vënë re. Ai ishte një djalë që vërente detajet. Ai e dinte se sa i rëndësishëm është çdo 'bit' i informacionit në një sistem cloud, se sa i rëndësishëm është çdo komponent në një aeroplan 737. Por mbi të gjitha, ai e dinte, me një intuitë që vetëm shpirtërat e pastër e kanë, se asgjë nuk është e parëndësishme në sytë e Zotit.
Sot, katër muaj pas asaj dite të vështirë të qershorit, ju jeni këtu, në këtë heshtje që ndonjëherë duket se bërtet. E di që ka netë kur pyetjet vijnë si valë të forta: 'Pse kështu? Pse Beni?'. Dhe bashkë me pyetjet, shpesh vjen ai hije e rëndë, ai gur i akuzës që prindërit e vendosin mbi supet e tyre: 'A mos humba diçka? A munda të bëj më shumë?'. Dua t'ju them sot, me gjithë autoritetin e Fjalës së Zotit: hiqeni atë gur. Jezusi, kur u pyet për të verbërin, tha qartë se as ai, as prindërit e tij nuk kishin mëkat. Sëmundja nuk është një dënim, nuk është dështim i dashurisë suaj, nuk është diçka që ju keni shkaktuar apo keni mundur ta ndaloni me ndonjë vigjilencë njerëzore. Ju keni qenë për Benin gjithçka që një prind mund të jetë: krahët e tij, sytë e tij, streha e tij. Beni nuk u largua sepse ju nuk bëtë mjaftueshëm; ai u kthye në shtëpi sepse Zoti e thirri në një banesë ku nuk ka më dhimbje, vetëm dritë. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Zoti nuk ju akuzon. Ju lutem, mos e akuzoni as ju veten.
Le të ndalemi te imazhi i harabelit. Jezusi thotë: 'Edhe fijet e flokëve tuaj janë të gjitha të numëruara'. Mendoni për këtë. Zoti nuk ka një vështrim të përgjithshëm mbi njerëzimin. Ai ka një vështrim specifik, intim, të përqendruar. Ai e njeh Benin, jo si një statistikë, jo si një rastësi mjekësore, por si Benjaminin, djalin që ëndërronte për 'Con Chim Airlines', djalin që ishte 'i ëmbël dhe i sjellshëm', djalin që në moshën 15-vjeçare, me një bujari që na lë pa fjalë, ofroi kursimet e tij për xhaxhain William. Ai nuk e theu arkën, nuk e bëri me bujë, por e ofroi. Kjo është shpirti i Benit: një gatishmëri e përhershme për të dashur. Ai nuk ishte një djalë që kërkonte lavdi; ai ishte një djalë që kërkonte lidhje.
Ryan, vëllai i tij i dashur, ti që ke qenë partneri i tij i lojërave dhe i udhëtimeve, ti ndoshta ndjen më shumë se kushdo tjetër këtë boshllëk. Por dije se Beni është tani në një vend ku ai mund të të shohë më qartë se kurrë. Ai është me ty në çdo ëndërr, në çdo moment kur ti zgjedh të jesh i mirë, kur ti zgjedh të ëndërrosh. Dashuria juaj nuk është një gjë që ka mbetur në të kaluarën; ajo është një energji që vazhdon të jetojë, një lidhje që as vdekja nuk mund ta ndërpresë. Beni është 'i vulosur me Shpirtin Shenjt', siç na thotë Shën Pali në leximin e parë. Ai i përket Zotit, por ai i përket edhe juve, përgjithmonë.
Ndonjëherë, ne mendojmë se të jetosh për dikë që ka ikur do të thotë të jetosh në pikëllim. Por kjo nuk është e vërtetë. Të jetosh për Benin do të thotë të jetosh me atë kureshtje që ai kishte për botën. Do të thotë të ndihmosh të tjerët, siç bëhet në emër të tij me atë 'Pus të Dashurisë' në Vietnam, duke sjellë ujë të pastër për ata që kanë etje. Beni vazhdon të jetojë në çdo vepër mirësie. Ai vazhdon të jetojë në çdo buzëqeshje që ju ndani me njëri-tjetrin.
Jezusi na thotë: 'Mos kini frikë'. Kjo është fjala më e vështirë për t'u besuar kur zemra është e thyer. Por kjo është fjala që na jep jetë. Mos kini frikë nga e ardhmja, sepse e ardhmja është në duart e Atit. Beni është atje, në atë Banket të Qiellit, duke pritur. Ai është i lirë, i shëndetshëm, i lumtur. Ai është ai djalë që ëndërronte për aeroplanët, por tani ai fluturon në lirinë e plotë të Zotit. Kur të dilni nga kjo lutje, mbani me vete këtë siguri: Ju jeni të dashur, jeni të parë, dhe Beni është gjithmonë me ju. Ai nuk ka ikur; ai thjesht ka kaluar në dritën e vërtetë. Ecni përpara, jo me peshën e fajit, por me lehtësinë e shpresës. Beni po ju pret, dhe në atë pritje, do të gjeni paqen që bota nuk mund ta japë. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti ju bekoftë dhe ju ruajtë. Paqja e Tij qoftë me ju sot dhe përgjithmonë.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.