Feria Sexta Hebdomadae vicesimae octavae per Annum

Fratres et sorores, consideremus hodie imaginem quam Evangelium nobis in silentio cordis proponit: passeres, illas aves tam parvas, quae in mercatu pro duobus assariis venduntur. Antequam verba magistri audiamus, videamus aliquid valde concretum. Cogitate de caelo, de illis altitudinibus quas Benjamin noster tam ardens spectabat. Non solum in aëroportibus mundi, cum patre suo aëroplana observans, sed in omni cogitatione sua, Ben habebat oculos ad caelum fixos. Meministisne illius nominis, 'Con Chim Airlines', quod ille cum risu et gaudio fingebat? 'Con chim'—avis. Benjamin non solum voluit volare; ipse, in sua curiositate et in suo ingenio, voluit creare vias caeli. Ipse, qui tam cito didicerat AWS et infrastructuram nubium, sciebat in corde suo quod caelum non est tantum spatium vacuum, sed locus ubi Dominus habitat.

Sed Iesus hodie, in turba quae eum premit, dicit: 'Nonne quinque passeres veneunt assariis duobus? Et unus ex illis non est in oblivione coram Deo.' Et hic nos oportet sistere gradum et veritatem audire priusquam ad consolationem veniamus. Scio vos, Alan et Thao, Ryan carissime, post quattuor menses adhuc sentire pondus illius absentiae quae domum complet. Interdum, in silentio matutino, subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Audite hodie hanc vocem apertam: non est in vobis ulla culpa. Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas in mari, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta Benjamin ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem. Vos estis absoluti ab omni suspicione. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare.

In lectione prima, Paulus Apostolus ad Ephesios scribit: 'In quo etiam sorte vocati sumus, praedestinati secundum propositum eius, qui omnia operatur secundum consilium voluntatis suae.' Benjamin, noster carissimus, erat electus. Non electus ad brevem vitam ut nos doleremus, sed electus ut esset signum gloriae Dei. Cogitate de illa voluntate sua, de qua saepe locuti sumus: cum ille, quindecim annos natus, voluit offerre totum suum piggy bank avunculo suo qui duobus ictibus laborabat. Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed simplici voluntate dixit se totum velle dare. Hoc non erat opus legis; hoc erat opus Spiritus. Benjamin non solum intellexit mundum per logicam et mathematicam; ille intellexit mundum per caritatem. Ille sciebat, in profunditate cordis sui, quod dare seipsum est via ad caelum.

Ad vos omnes loquor, specialiter ad te, Ryan, frater carissime, qui cum Benjamin ambulaveras in omnibus viis. Tu et frater tuus eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere hanc viam. Ben non est longe; ipse tecum est in omni risu, in omni memoria illius itineris, in omni cogitatione de rebus futuris. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu Benjamin pergit in terra operari. Et ad vos, Alan et Thao, qui tam graviter laboratis et fertis crucem matris et patris orbati: nolite timere lacrimas vestras. Deus non est alienus a fletu vestro. Ipse tenet lacrimas vestras in utre suo. Ipse scit dolorem vestrum, et Ipse est qui vos sustentat cum vires deficiunt. Vos estis, sicut passeres, in conspectu Dei. Nulla gutta lacrimae vestrae cadit in terram nisi Deus eam videat.

Considerate, quaeso, Benjamin, non ut puerum qui periit, sed ut iuvenem qui iam est in 'Banquet of Heaven'. Ipse, qui tam diligenter studebat aëroplana et 'Con Chim Airlines', nunc ipse volat in libertate Spiritus. Ipse non est in fovea, sed in sinu Patris. Ipse vos custodit. Ipse vobis intercedit. Saepe cogitamus de eo quod deest. Cogitamus de futuris aëroplanis, de illis rebus quas Ben crearet. Sed Deus non videt tempus sicut nos. Deus videt aeternitatem. Benjamin est iam in illa aeternitate, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum lux et laetitia.

Si forte hodie quaeritis quid ex hoc loco portare debetis, capite hanc unam rem: certitudinem quod nullus vestrum est in oblivione coram Deo. Etiam capilli capitis vestri numerati sunt. Cum redieritis ad domum vestram, et videritis res Ben, nolite timere. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum lux. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis in manu Dei. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.