Dominica XXXII per Annum

Adstantibus nobis in umbra huius autumni, cogitemus de re una, simplici et tacita: de lampade. In Evangelio hodierno, Iesus nos invitat ad vigilandum, ad lampades nostras paratas tenendum. Quid est haec lampas, nisi desiderium cordis nostri, quod in tenebris huius mundi ardet? Videmus decem virgines: quinque sapientes, quinque fatuas. Differentia non erat in lampadibus, sed in oleo. Oleum, id quod intus est, quod sustinet flammam cum nox ingruit et sponsus moratur.

Benjamin Vo, noster Ben, erat puer qui hanc lampadem in se gerebat, sed non sicut rem staticam. Erat lampas quae in motu erat, in curiositate, in illa indomita voluntate discendi. Meministisne quomodo Ben, iam quindecim annorum, in mundum cloud infrastructure et AI se demergeret? Non solum ut studeret, sed ut intelligeret quomodo mundus noster, sicut aëroplanum quod ad caelum tollitur, aedificari possit. Ille, qui cum patre suo Alan aëroportus visitabat et de 'Con Chim Airlines' iocabatur, non erat puer qui in somniis inanibus vivebat. Erat architectus spei. Ben sciebat, fortasse melius quam multi adulti, quod ad volandum opus est pondere, opus est machina, et opus est lumine.

Sed hodie, post quattuor menses, scio vos, Alan et Thao, et te, Ryan, sentire hanc absentiam sicut noctem quae non vult finiri. Cum videtis cathedram vacuam, aut cum recordamini illius itineris in Europa, ubi Ben tam amanter aëroportus visitabat, sentitis hanc noctem quae non vult transire. Dolor non est umbra levis; dolor est pondus quod ossa perurit. Thao, cum in silentio noctis audis illum vocem, vel tu, Alan, cum frustra in somniis filium quaeris, sentitis hanc ariditatem. Et tu, Ryan frater carissime, qui cum Benjamin in itineribus mundi fuisti, sentis vacuum quod nemo alius implere potest. Audite me: non est peccatum flere. Ipse Iesus flevit ad sepulcrum Lazari. Dolor vester non est defectus fidei; est testimonium amoris immensi.

Saepe, in hoc silentio gravissimo, quaestio quaedam tacita corda vestra vulnerat: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Thao, Alan, audite hanc matrem ecclesiam, audite hanc veritatem quam Christus ipse vobis offert: Vos estis innocentes. Sicut Dominus discipulis de caeco nato respondit, neque hic peccavit neque parentes eius. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Vos fuistis parentes qui omnem passum, omnem horam, iuxta Benjamin ambulastis cum fide et lacrimis. Non est in vobis culpa, nec est in vobis defectus. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Relaxate humeros vestros ab onere falsae accusationis. Recipite pacem quae omnem sensum superat. Amor vester fuit purus, et in conspectu Dei nunquam interit.

Paulus Apostolus, in lectione ad Thessalonicenses, nos admonet: 'Nolumus autem vos ignorare, fratres, de dormientibus, ut non contristemini sicut et ceteri qui spem non habent.' Benjamin non periit. Ille, qui tam acutus, tam curiosus, tam plenus spei erat, nunc in 'Banquet of Heaven' pascitur. Sicut in somnio patris, ubi Ben, sanus et fortis, in portam 419 stabat et dicebat: 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết', sic Ben nunc transit per portam aeternitatis. Ipse non est in tenebris, sed in luce. Ipse est in 'shadow of wings' Domini, de quo Psalmus loquitur.

Ben erat puer qui, in sua iuventute, iam didicerat secretum regni caelorum. Meministisne illius momenti, cum Ben voluit offerre totum suum 'piggy bank' avunculo suo William? Non fregit capsulam, non effudit nummos, non iactavit se; simplici verbo dixit se totum dare velle. Haec oblatio non erat actus pecuniarius; erat actus cordis. Ben, in sua innocentia, noverat quod totum se dare est vera via ad convivium Dei. Non opus erat pecunia, sed opus erat corde, et cor Ben erat iam in manu Dei.

Ad te, Ryan, frater carissime: perge studere, perge ridere, perge vivere fortis. In tuo risu, in tuis studiis, in amore quo parentes tuos foves, Benjamin pergit in terra operari. Tu es pars illius historiae pulcherrimae. Memoria vestra non est carcer, sed fenestra aperta ad caelum. Sicut ille puteus in Cà Mau—'Giếng Gioan Baotixita'—qui aquam vivam in nomine Ben pauperibus dat, ita amor vester pergit fluere, tacite, sine ostentatione, fructificans in saecula. Hoc est opus vestrum: vivere, amare, et ferre crucem cum spe.

Si hodie quaeritis quid vobiscum portaetis extra hanc portam, capite hanc unam rem: certitudinem quod non estis derelicti. Cum redieritis domum, et videritis res eius, aut si forte recordamini illius ioci de 'Con Chim Airlines', nolite flere solum ex dolore. Subridete cum Ben. Dicite in silentio cordis: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in domo Patris, ubi nec luctus nec clamor est ultra. Ipse vos amat, et ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.