Mga kapatid, magandang araw sa ating lahat sa pagtitipong ito. Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo. Amen.
Panginoon, maawa ka sa amin. Kristo, maawa ka sa amin. Panginoon, maawa ka sa amin.
May mga umaga sa buhay na ang silid ay tila nagiging napakalawak dahil sa isang simpleng nawawalang tunog. Hindi ang ingay ng telebisyon o ang alingawngaw ng mga sasakyan sa lansangan ang hinahanap ng iyong tainga, kundi ang yabag ng mga paa na marahang bumababa sa hagdan, at ang tinig ng isang batang may dalang ngiti upang batiin ka ng unang umaga. Apat na buwan na ang lumipas mula nang tumahimik ang mundong iyon para sa inyo, Alan at Thao, ngunit ang tahimik na upuan sa hapag-kainan ay patuloy na nagsasalita ng isang pangalang hindi kailanman mabubura sa inyong mga labi: Benjamin.
Isipin ninyo ang isang batang lalaki na nakaupo sa tabi ng bakod ng paliparan, hawak ang kanyang telepono habang ang isang malaking eroplano ay humaharurot sa mababang kalangitan. Si Benjamin Vo ay isang batang may isipang lumilipad nang mataas—isang henyo sa lohika at teknolohiya na sa murang edad ay inaaral ang mga kumplikadong sistema ng cloud infrastructure at nag-iisip na magtayo ng sarili niyang kumpanya, ang 'con chim airlines'. Ngunit ang pinakamagandang bahagi ng kanyang pagkatao ay hindi ang kanyang talino kundi ang kanyang banayad na puso. Isang pusong, sa murang edad, ay handang ihandog ang kanyang buong alkansya upang tumulong sa isang tiyuhing nagdurusa. Hindi niya binasag ang piggy bank. Hindi niya kinailangang ilabas ang bawat barya. Ang alok mismo—ang purong pagnanais na ibigay ang lahat para sa isang taong minamahal—ang siyang nagpapakita kung anong klaseng bata si Ben: isang kaluluwang laging handang magbigay nang walang pag-iimbot.
Ngunit ngayon, ang pag-iimbot ay hindi na sa mga materyal na bagay kundi sa mga alaala. At sa gitna ng inyong pangungulila, dumarating ang ating mga pagbasa ngayon upang hawakan kayo nang mahigpit. Sabi sa unang pagbasa mula sa aklat ng Karunungan: 'Ang karunungan ay nagniningning at hindi kumukupas; madali itong makita ng mga nagmamahal sa kanya, at natatagpuan ng mga naghahanap sa kanya... Sino mang nagbabantay para sa kanya sa bukang-liwayway ay hindi mabibigo.' Isang imahe ang iniaalok sa atin dito: ang karunungan at ang pag-ibig ay hindi estranghero na nagtatago sa malayo. Sila ay naglalakad sa ating mga daan, nakauupo sa ating mga pintuan, at kumakatok sa ating mga bintana sa oras ng kadiliman.
Kailangang sabihin natin ang totoo bago natin hanapin ang kaginhawaan. Ang sakit ng pagkawala ng isang anak ay hindi isang bagay na madaling pagtakpan ng mga matatamis na salita. Alam ko ang bigat na dinadala ninyo. Alam ko ang mga sandali na ang inyong mga isipan ay nagbabalik sa mga nakaraang araw, sinusubukang hanapin kung mayroon pa sanang nagawa, kung mayroon bang nakaligtaan. Kaya nais kong sabihin ito sa inyo nang buong lambot at linaw: huwag ninyong parusahan ang inyong sarili sa pamamagitan ng maling sisihin. Ang paglisan ni Benjamin ay hindi bunga ng anumang pagkukulang, anumang maling hakbang, o anumang bagay na inyong nagawa o hindi nagawa. Ang karamdaman ay kailanman hindi parusa mula sa Diyos; ito ay isang mabigat na pasanin na dumating nang walang babala, lampas sa ating kakayahang pigilan o kontrolin. Walang labis na pag-aalaga, walang minutong pagbantay ang nakapagpabago sana sa hantungan ng isang katawan na napagod. Kayo ay naging tapat, mapagmahal, at buong-pusong mga magulang. Huwag ninyong hayaan ang guilt na nakawin ang mga magagandang alaala na inyong itinatag kasama si Ben. Kayo ay inosente sa sakit na ito, at ang Diyos ay hindi kailanman nag-aakusa sa inyo. Huminga kayo. Payagan ang inyong mga sarili na magdalamhati nang walang mabigat na pasanin ng sisihin.
Dahil sa gitna ng gabing ito, maririnig natin ang tinig ng Ebanghelyo na pumapasok tulad ng isang tanglaw sa hatinggabi. Ikinuwento ni Hesus ang tungkol sa sampung dalaga—ang lima ay may dalang langis sa kanilang mga lampara, at ang lima ay wala. Matagal na naantala ang kasintahang lalaki, at silang lahat ay dinala ng antok at nakatulog. Ngunit sa hatinggabi, may sumigaw: 'Narito ang kasintahang lalaki! Lumabas kayo upang salubungin siya!'
…
Isipin ninyo ang sandaling iyon. Ang mga may dalang langis ay nakapasok sa piging kasama ang kasintahang lalaki, at ang pinto ay isinara. Si Ben ay isang bata na ang lampara ay laging puno ng langis ng kabutihan at pagmamahal. Ang kanyang buhay, bagamat maikli, ay nag-iwan ng isang ningning na hindi mapapatay ng kamatayan. Sinasabi sa atin ni San Pablo sa ikalawang pagbasa: 'Ayaw naming hindi ninyo malaman, mga kapatid, ang tungkol sa mga natutulog, upang kayo ay huwag magdalamhati tulad ng iba na walang pag-asa. Sapagkat kung naniniwala tayong si Hesus ay namatay at muling nabuhay, gayundin naman, sa pamamagitan ni Hesus, dadalhin ng Diyos ang mga natutulog kasama niya.'
Ryan, anak, alam ko kung gaano mo kamahal ang iyong kuya. Alam ko ang mga sandali na tinitingnan mo ang mga bagay na iniwan niya—ang mga laro, ang mga eroplano, ang mga kwento ng inyong paglalakbay. Huwag kang matakot na magpatuloy sa buhay. Si Ben ay hindi nawala; siya ay nagbago lamang ng tirahan, at ngayon ay naghihintay sa iyo sa kabilang panig ng hangganan, kasama ng mga anghel sa 'Banquet of Heaven.' Ang iyong mga hakbang ngayon ay patuloy na daluyan ng kanyang liwanag.
Sa inyong pag-uwi ngayon, dalhin ninyo ang isang simpleng bagay na maaari ninyong hawakan sa inyong mga kamay at sa inyong mga puso: ang alalahanin ang isang ngiti ni Ben, o ang marinig sa inyong alaala ang kanyang boses na nagsasabing ang lahat ay maayos lamang. Sa susunod na makakita kayo ng isang eroplano na lumilipad nang mataas sa maaliwalas na kalangitan, huwag ninyong tingnan ito bilang paglayo. Tingnan ninyo ito bilang isang paalala na ang pag-ibig ay hindi kailanman namamatay, kundi lumilipad lamang patungo sa tahanan ng Diyos, kung saan balang araw, ang lahat ng ating mga luha ay papahirin ng Kanyang mga kamay. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
🕯 Sindihan ang sarili mong panalangin sa pader ng panalangin →
Sa tagubilin ng ating Tagapagligtas at turo ng Diyos, ipahayag natin nang buong lakas ng loob:
Ama Namin, sumasalangit Ka, sambahin ang ngalan Mo. Mapasaamin ang kaharian Mo, Sundin ang loob Mo dito sa lupa para nang sa langit. Bigyan Mo kami ngayon ng aming kakanin sa araw-araw, At patawarin Mo kami sa aming mga sala, Para nang pagpapatawad namin sa nagkakasala sa amin. Huwag Mo kaming ipahintulot sa tukso, At iadya Mo kami sa lahat ng masama. Amen.
Pagpalain kayo at ingatan ng Makapangyarihang Diyos—ang Ama, at ang Anak, at ang Espiritu Santo. Manatili kayong kasama ng Kanyang kapayapaan ngayon at magpakailanman. Amen.
✝ Pagpalain nawa kayo ng makapangyarihang Diyos: Ama, at Anak, at Espiritu Santo. Amen.