Dinten Minggu Biasa kaping 32

Cobi kita mbayangaken satunggaling gambar ingkang asring kapanggih ing griya: Ben, ingkang nembe lungguh ing sangajengipun meja, kanthi fokus ingkang jero, ngotak-atik kode program ing komputeripun. Ing sakiwa-tengenipun, wonten cathetan-cathetan matematika ingkang rumit, nanging pasuryanipun katon ayem. Ben, lare ingkang nggadhahi pikiran landhep kados insinyur cloud infrastructure, asring ngginakaken wekdalipun kagem nyipta, kagem sinau, lan kagem nggayuh impen-impen ingkang ageng. Nanging, ing tengahing kesibukanipun kasebat, Ben tansah nggadhahi wekdal kagem bapakipun. Ben nate nyariosaken babagan 'con chim airlines', impenipun kagem nggawe maskapai penerbangan piyambak. Saben bapakipun nyariosaken crita-crita fiksi utawi guyonan, Ben tansah ngrungokaken kanthi tliti, seolah-olah crita kasebat punika nyata lan wigati sanget. Ben nggadhahi manah ingkang tulus, lare ingkang tansah nggigih lan ngguyu kanthi tulus nalika nyariosaken babagan manuk lan pesawat. Ing dinten punika, nalika kita ngumpul ing kene, patang wulan sampun liwat wiwit tanggal 13 Juni 2026, kita diajak ngrengkuh asma lan kenangan babagan Ben liwat wulangan suci ingkang dipunparingaken marang kita.

Siji gambar ingkang pengin kita gawa ing sadawaning pangrenungan iki yaiku gambar babagan 'lenga ingkang sumadiya'. Ing Injil dinten punika, Gusti Yesus nyariosaken babagan sepuluh prawan ingkang nunggu sang penganten kakung. Lima prawan bodho mboten mbekta lenga, dene lima prawan wicaksana mbekta lenga ing wadhahipun. Nalika sang penganten kakung telat, sedaya padha turu. Nanging nalika tengah wengi, ana bengokan, 'Behold, the bridegroom! Come out to meet him!' Lenga kasebat punika dudu namung barang, nanging simbol iman, simbol katresnan, lan simbol kesiyapan manah. Lenga punika ingkang njagi pepadhang ing lampu tetep murub sanadyan wengi krasa dawa sanget lan peteng.

Kita kedah jujur. Wengi punika krasa dawa sanget kagem panjenengan, Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan. Wengi punika krasa peteng nalika kursi ingkang kothong ing meja nedha dadi bukti nyata bilih Ben sampun kondur sowan Gusti. Kita mboten saged nutupi kanyatan bilih kangen punika kados geni ingkang mboten nate parem. Ryan, adhine Ben, mesthi ngrasakake bolongan gedhe ing ati sing angel ditutup. Kangen iku dudu tandha kurang iman; kangen iku bukti katresnan sing ageng. Nanging, ing tengahing kangen sing nyesekake dodo iki, Gusti Yesus ngajak kita supados njagi lampu kita tetep murub. Carane? Kanthi nggawa 'lenga' katresnan ingkang sampun dipunwulangaken dening Ben.

Elinga siji crita sing nuduhake jeroning ati bocah umur 15 taun iki. Nalika Paklik William nandhang sakit abot amarga serangan stroke, Ben tanpa dikongkon, tanpa dijaluk, matur marang wong tuwane yen dheweke pengin menehi kabeh isi celengane — kabeh tabungan bocah sing diklumpukake — kanggo mbantu paklike. Celengan kasebat ora tau dipecah, lan dhuwit kasebat ora dadi digunakake amarga Paklik William wis ana sing nanggung, nanging dudu soal dhuwite sing penting. Sing penting yaiku tawaran kasebat. Siji bocah lanang sing umur 15 taun, sing bener-bener tulus pengin menehi kabeh sing diduweni kanggo nulungi wong sing ditresnani. Punika 'lenga' ingkang dipun-simpen Ben ing manahipun. Ben sampun ngginakaken wekdalipun kanthi wicaksana kagem nresnani, kagem sinau, lan kagem nggayuh impen. Ben sampun siyaga.

Lan ing titik punika, asring ana watu abot sing manggon ing manahing wong tuwa lan kulawarga sing ditinggal. Watu sing asring ora diucapake marang sapa wae: pitakenan sing terus mbaleni ing wengi sing sepi — 'Punapa kula kirang waspada? Punapa wonten sing luput? Kenging punapa kahanan kasebat kedadosan?' Lamun panjenengan ngrasakake watu kasebat ing pundhak panjenengan, mirengake pangandikan iki kanthi cetha: penyakit sing nggawa Ben sowan Gusti dudu asil saking kaluputan panjenengan. Gusti Allah mboten nate nuding panjenengan. Gusti Allah mboten ngukumi panjenengan. Panjenengan sampun dados bapa lan ibu sing paling sae, sing nindakake kabeh sing bisa ditindakake kanthi katresnan sing tanpa wates. Penyakit kasebat teka tanpa diweruhi, tanpa ana sing bisa nyegah — dudu amarga siji tumindak utawa kelalaian apa wae. Gusti Allah mboten ngirim penyakit kasebat marang Ben; Panjenenganipun ugi ngadeg ing sandhinge Ben, ngrangkul Ben, lan saiki nampa Ben ing astane kanthi katresnan sing sampurna. Masrahake watu salah kasebat ing ngarsaning Gusti. Panjenengan ora luput, lan panjenengan pantes nampa katresnan lan katentreman Dalem Gusti.

Ben saiki wis ana ing papan sing ora ana maneh lara utawa sesek napas. Elinga impen-impen Ben sing seneng banget marang manuk lan pesawat. Ben wis mabur luwih dhuwur tinimbang pesawat apa wae, tekan ing 'Banquet of Heaven' — Pesta Ageng ing swarga, ing ngendi dheweke gabung karo para malaikat lan suci. Ben ora ical; dheweke mung mulih menyang omah sing sejati, ing ngendi kabeh rasa lara diganti karo kabungahan sing langgeng. Lan saka ngana, Ben ndeleng Papa, Mama, lan Ryan kanthi esem manis sing tansah kita kenang. Ben nunggu panjenengan kabeh, kanthi lampu sing murub padhang.

Nalika panjenengan medal saking papan suci punika ing dinten punika, gawaa siji prekara sing cilik kanggo dicekel ing tangan panjenengan: saben-saben panjenengan mandheg sedhela lan nyawang manuk sing mabur dhuwur ing langit, utawa nalika panjenengan ngrasakake angin sore sing alus, narik nafas sing landhep, lan elinga bilih Ben ora adoh. Ben ana ing katresnan Dalem Gusti, lan katresnan kasebat sing bakal ngraketake kulawarga panjenengan sedina demi sedina. Gusti Allah ora bakal nate lali marang Ben, lan Panjenenganipun ugi ora bakal nate nilarake panjenengan. Mugi asma Dalem Gusti dipun luhuraken saiki lan saklam-lamipun. Amin.