Dinten Kemis, Pekan Biasa XXIX

Cobi kita mbayangaken satunggaling griya ingkang nembe kemawon dipun-bangun. Tembok-tembokipun kiyat, pondhasinipun jero, nanging ing satengahing griya punika, wonten satunggaling meja tulis ingkang taksih resik, ingkang dipun-agem dening Benjamin Vo kagem ngrancang masa depanipun. Ben, lare ingkang nggadhahi pikiran ingkang cemerlang, asring linggih ing ngriku, ngrancang piranti lunak, nggarap algoritma, lan mbayangaken 'con chim airlines'—maskapai impenipun. Ben nggadhahi pikiran ingkang logis, nanging manahipun langkung jembar saking logika punapa kemawon. Ben punika lare ingkang tansah nggadhahi esem ingkang manis, lare ingkang nggadhahi rasa empati ingkang jero dhumateng tiyang sanes, kalebet dhumateng Paklik William nalika piyambakipun nandhang sakit. Ben nate matur dhumateng bapa ibunipun bilih piyambakipun kersa masrahaken sedaya isi celenganipun kagem mbantu Paklikipun. Ben mboten nate mecah celengan punika, mboten nate ngrusak, amarga dhuwit kasebat mboten perlu—Paklik William sampun nggadhahi asuransi. Nanging, tawarane punika, ingkang medal saking manah lare 15 taun, punika tandha bilih Ben sampun nggadhahi manah ingkang 'siyaga' kagem nresnani. Ben mboten namung nunggu; piyambakipun nindakaken katresnan ing saben dintenipun.

Patang wulan sampun lumampah wiwit Ben mantuk ing tanggal 13 Juni 2026. Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan, kula ngertos bilih wengi-wengi ing griya punika asring krasa langkung sepi lan dawa. Nalika panjenengan nyawang barang-barang Ben, utawi nalika Ryan nembe ngelingi guyonan Ben babagan 'con chim airlines', rasa kangen punika kados nuthuk lawang sing abot. Wonten wekdal nalika panjenengan ngrasa kados mboten kuwawa nahan sedaya beban punika. Punika mboten lepat. Punika sanes tandha bilih iman panjenengan kirang. Punika namung bukti sing nyata bilih panjenengan sampun nresnani anak panjenengan kanthi sakabehing jiwa raga. Kasusahan punika abot, lan kita kedah ngakoni kasunyatan bilih manah kita taksih krasa lara.

Ing waosan kapisan, Rasul Paulus ngendika bilih piyambakipun nungkul ing ngarsanipun Rama, 'supaya kowe, sing wis oyod-oyod lan dhasar-dhasar ing katresnan, bisa ngerti karo kabeh wong suci, apa ambane, dawane, dhuwure, lan jerone katresnan Kristus.' Paulus nggunakake gambar oyod lan dhasar. Ben, ing gesangipun ingkang singkat, sampun nggadhahi oyod ing katresnan. Ben mboten namung lare sing pinter, nanging lare sing 'rooted and grounded' ing katresnan kulawargane. Lan saiki, Ben sampun manggen ing jerone katresnan Kristus sing ngluwihi kawruh manungsa.

Nanging, kula ugi ngertos bilih ing tengahing kabeh kenangan iki, asring ana watu sing abot banget sing nyiksa dodo panjenengan. Wonten wekdal nalika panjenengan mikir ing wengi sing sepi, 'Punapa kula kirang waspada? Punapa wonten prekara ingkang luput nalika kula ngrumat Ben?' Sumangga, ing dinten punika, panjenengan nilaraken kabeh rasa salah kasebat. Penyakit sing nggawa Ben dudu asil saking kaluputan panjenengan, dudu saking kirangipun katresnan utawi kurangipun panyaruwe. Gusti Allah mboten nate nuding panjenengan. Gusti Allah mboten ngukumi panjenengan. Panjenengan sampun dados bapa lan ibu sing paling sae, sing ngeteraken Ben kanthi katresnan tanpa wates ngantos dumugi gerbang swarga. Watu abot sing ana ing dada panjenengan dipun-angkat dinten punika dening Gusti piyambak. Penyakit punika teka tanpa dipun-mangertosi, tanpa wonten ingkang saged nyegah, lan mboten wonten gegayutanipun kaliyan punapa kemawon ingkang dipun-tindakaken dening panjenengan. Gusti Allah mboten ngirim penyakit; Panjenenganipun nampa Ben kanthi tangan kabuka.

Ing Injil dinten punika, Gusti Yesus ngendika babagan geni ingkang badhe dipun-asta dhumateng bumi. 'Aku wis teka kanggo nggawa geni ing bumi, lan kepiye aku ngarep-arep supaya geni iku wis murub!' Geni punika sanes geni karusakan, nanging geni katresnan, geni Roh Suci ingkang ngobong manah manungsa supados langkung nresnani. Ben sampun nampi geni punika. Ben sampun ngrasakaken katresnan Gusti ingkang murub, katresnan ingkang mboten kenal wates. Lan sanadyan gesang Ben ing donya punika singkat, geni katresnanipun taksih murub ing manah panjenengan sedaya.

Ryan, adhi sing dadi kanca paling raket kangge Ben... Kowe saiki sing dadi pepadhang lan panglipur ing omah iki. Ben tresna banget marang kowe, lan katresnan kasebat ora bakal ical. Terusna uripmu, terusna ngguyu, lan tetep gawanen impen-impen endah sing biyen mbokrembug bareng Ben, amarga Ben mesthi bangga banget ndeleng kowe saka swarga. Ben saiki wis ana ing 'Banquet of Heaven', istirahat kanthi tentrem ing pangkone Sang Rama, lan nunggu kita kabeh ing pungkasaning dalan.

Kula kelingan impen Papa Alan nalika Ben ngendika, 'Tidak apa-apa, con akan mengawasi ba me.' Ben mboten ical. Ben namung sampun dumugi ing tujuan ingkang kita sedaya tuju. Ben, lare sing tresna marang manuk lan pesawat, saiki wis mabur luwih dhuwur tinimbang Boeing 737 apa wae, ing papan sing ora ana maneh wengi, ora ana maneh lara, mung ana katresnan sing langgeng.

Dinten iki, gawaa siji prekara sing cilik nalika panjenengan medal saking papan punika: saben-saben panjenengan ningali manuk ingkang mabur ing langit, utawi ningali pesawat ing awang-awang, elinga bilih Ben wonten ing papan ingkang langkung inggil, langkung damai, lan piyambakipun nunggu panjenengan kabeh kanthi esemipun sing manis. Gusti Allah mboten nate lali marang Ben, lan Panjenenganipun mboten bakal lali marang panjenengan. Mugi katresnan Dalem Gusti tansah ngraketaken kita sedaya. Amin.