Πέμπτη της Εικοστής Ένατης Εβδομάδας της Κοινής Περιόδου

Σκεφτείτε για μια στιγμή εκείνα τα παλιά, ξύλινα σκαλοπάτια που οδηγούν στο υπερώο, όπου κάποτε, σε μια ήσυχη ώρα της ημέρας, τα παιδιά συγκεντρώνονταν γύρω από το τραπέζι για να ακούσουν μια ιστορία από τον πατέρα τους, με τη φωνή του να γεμίζει το δωμάτιο ασφάλεια και ζεστασιά. Στο σημερινό πρώτο ανάγνωσμα από την προς Εφεσίους επιστολή, ο απόστολος Παύλος γονατίζει μπροστά στον Πατέρα, από τον οποίο κάθε οικογένεια στον ουρανό και στη γη παίρνει το όνομά της, προσευχόμενος να κατοικήσει ο Χριστός με την πίστη στις καρδιές σας, ώστε να είστε ριζωμένοι και θεμελιωμένοι στην αγάπη.

Ο Benjamin Vo, με εκείνο το λαμπρό, αεικίνητο μυαλό του και την απέραντη περιέργειά του, καταλάβαινε τη χαρά της σύνδεσης. Θυμηθείτε τον Ben, καθισμένο στο δωμάτιό του, να γράφει κώδικα στο GitHub για τα δικά του παιχνίδια, να ονειρεύεται τον κόσμο των αεροπλάνων και να μιλάει με ένα πλατύ, μεταδοτικό χαμόγελο για τη δική του φανταστική εταιρεία, την «Con Chim Airlines». Ο Ben αγαπούσε τα πουλιά και τα αεροπλάνα· χτύπαγε τα χέρια του από χαρά και γελούσε με μια αθωότητα που σκόρπιζε φως γύρω του. Δεν ήταν απλώς ένας έφηβος που καταπιανόταν με την τεχνολογία και τα σύνθετα συστήματα cloud· ήταν μια ψυχή βαθιά τρυφερή, ένας γιος που, όταν ήταν μόλις δεκαπέντε ετών, είπε στους γονείς του ότι ήθελε να δώσει ολόκληρο τον κουμπαρά του για να βοηθήσει τον θείο του William που υπέφερε από τα εγκεφαλικά επεισόδια. Δεν χρειάστηκε να τον σπάσει, δεν χρειάστηκε να τον αδειάσει—η προσφορά έμεινε ακέραιη, αλλά η πρόθεση της καρδιάς του ήταν ολοκληρωτική, μια προσφορά αγάπης από ένα αγόρι που ήταν έτοιμο να δώσει ό,τι είχε για έναν δικό του άνθρωπο.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν φτάσουμε στην παρηγοριά, γιατί ο πόνος σας, Alan και Thao, δεν είναι κάτι που μπορεί να σκεπαστεί με εύκολα λόγια. Είναι το άδειο πιάτο στο τραπέζι, είναι ο ήχος της σιωπής που βαραίνει τους διαδρόμους, είναι εκείνες οι στιγμές που η απουσία του Ben πέφτει πάνω σας σαν ξαφνική βροχή. Ο πόνος σας είναι βαρύς επειδή η αγάπη σας ήταν τεράστια και αληθινή. Ο Χριστός δεν σας ζητά να προσποιηθείτε ότι όλα είναι καλά. Στέκεται σιωπηλός δίπλα σας, συμμετέχοντας στα δάκρυά σας, γνωρίζοντας την κάθε ανάσα σας από εκείνον τον Ιούνιο. Η καρδιά σας σφίγγεται γιατί η αγάπη δεν γνωρίζει άλλο τρόπο να αντιδράσει στην απώλεια πέρα από το να πονάει.

Θέλω να ακουμπήσω μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά στις νύχτες της αϋπνίας σας. Alan και Thao, αν ποτέ η σκιά της ενοχής τόλμησε να ψιθυρίσει στο μυαλό σας ότι ίσως κάτι θα μπορούσε να είχε γίνει αλλιώς, ακούστε με πολύ προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό εκ γενετής, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιας δικής σας παράλειψης. Είστε απόλυτα αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, η αφοσίωσή σας στον Ben ήταν πέρα για πέρα τέλεια. Κανείς γονιός στον κόσμο δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Αφήστε αυτή την πέτρα κάτω από τα χέρια σας. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας αγαπά με μια αγάπη άπειρη και σπλαχνική.

Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο Ιησούς μάς λέει κάτι που διαπερνά τα βάθη της ύπαρξής μας: «Ήρθα να βάλω φωτιά στη γη, και πόσο θα ήθελα να είχε ήδη ανάψει!». Αυτή η φωτιά δεν είναι καταστροφή· είναι η φωτιά της αγάπης του Θεού, εκείνη η φλόγα που έκαιγε στην καρδιά του Ben, κάνοντάς τον να νοιάζεται για τους άλλους, να χαμογελά, να ονειρεύεται τον ουρανό. Θυμηθείτε εκείνο το όνειρο που είχε ο πατέρας, όπου ο Ben στεκόταν υγιής, φορώντας τα πράσινα σορτς του, λέγοντας με αγωνία αλλά και αλήθεια: «Ba ơi, test nào con cũng qua hết. Con tự thở được bình thường mà...»—«Μπαμπά, πέρασα όλα τα τεστ. Μπορώ να αναπνεύσω κανονικά... γιατί είμαι έτσι;». Και η αγκαλιά που ακολούθησε, η βεβαιότητα ότι τώρα βρίσκεται στην αιώνια ανάπαυση.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τα παιχνίδια, τα γέλια και τα ταξίδια με τον Ben: μην φοβάσαι να προχωρήσεις μπροστά. Ο αδελφός σου ζει στην αγκαλιά του Θεού, και η αγάπη του δεν σε έχει αφήσει ποτέ. Κάθε φορά που θυμάσαι τη μορφή του, κάθε φορά που συνεχίζεις να ζεις με θάρρος και καλοσύνη, ο Ben είναι εκεί μαζί σου. Είσαι ο συνεχιστής της καρδιάς του σε αυτόν τον κόσμο.

Και δείτε πώς αυτή η αγάπη συνεχίζει να αποδίδει καρπούς στη γη. Το πηγάδι στο Βιετνάμ, το «Giếng Gioan Baotixita», που χτίστηκε στη μνήμη του, αναβλύζει καθαρό, δροσερό νερό για τους διψασμένους ανθρώπους εκείνης της κοινότητας. Ο Ben, του οποίου το μεσαίο όνομα, Đại Dương, σημαίνει «Μεγάλος Ωκεανός», έγινε πράγματι μια πηγή ζωής που δεν στερεύει. Η καλοσύνη του συνεχίζει να τρέχει, να ποτίζει τη γη, να δίνει ελπίδα σε ανθρώπους που δεν τον γνώρισαν ποτέ προσωπικά.

Αδελφοί μου, ας σηκώσουμε το βλέμμα μας στον Θεό του ελέους. Ο Ben αναπαύεται στο φως, μαζί με τους αγίους και τους αγγέλους, περιμένοντας να μας καλωσορίσει στο μεγάλο τραπέζι της Βασιλείας. Μην φοβάστε τη θλίψη σας, γιατί ο Θεός την κρατά στα χέρια του. Φεύγοντας σήμερα, κρατήστε στην καρδιά σας μια μικρή πράξη αγάπης στη μνήμη του, ένα χαμόγελο για κάποιον που το έχει ανάγκη. Ο Ben δεν χάθηκε· είναι ασφαλής στο σπίτι του Πατέρα, επαναλαμβάνοντας με τη σιωπηλή του παρουσία: «Không sao đâu, con sẽ dõi theo ba mẹ»—«Δεν πειράζει, θα σας προσχώ». Αμήν.