Σάββατο της Εικοστής Πέμπτης Εβδομάδας της Κοινής Περιόδου

Σκεφτείτε για μια στιγμή την εικόνα ενός αμυγδαλόδεντρου που ανθίζει. Είναι μια εικόνα που ο Εκκλησιαστής χρησιμοποιεί για να περιγράψει το πέρασμα του χρόνου, αλλά σήμερα, ας την δούμε μέσα από τα μάτια του δικού μας Benjamin Vo. Ο Ben ήταν ένα αγόρι που παρατηρούσε τον κόσμο με την ίδια ακρίβεια που παρατηρεί κανείς την πρώτη ανθοφορία της άνοιξης. Ήταν ένας νεαρός μηχανικός της ζωής, ένας άνθρωπος που αγαπούσε τις λεπτομέρειες των αεροπλάνων, την πολυπλοκότητα των συστημάτων cloud, και την απλή ομορφιά του να κάθεσαι δίπλα στον πατέρα σου παρατηρώντας τα Boeing 737 να σχίζουν τον ουρανό. Σήμερα, καθώς στεκόμαστε εδώ, τρεις μήνες μετά την επιστροφή του στην αγκαλιά του Πατέρα, η εικόνα του αμυγδαλόδεντρου που ανθίζει μας θυμίζει ότι η ζωή, όσο σύντομη κι αν φαίνεται στα μάτια μας, έχει μια δική της, θεϊκή χρονικότητα. Ο Ben δεν ήταν απλώς ένα πέρασμα· ήταν μια άνθιση που άφησε το άρωμά της στις καρδιές σας, Alan και Thao, και στη ζωή σου, Ryan.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν φτάσουμε στην παρηγοριά: ο πόνος σας είναι αληθινός, γιατί η αγάπη σας ήταν αληθινή. Δεν είναι μια πνευματική άσκηση που μπορεί να λυθεί με ευσεβείς ευχές. Είναι το άδειο κάθισμα στο τραπέζι, είναι η σιωπή εκεί που κάποτε αντηχούσε η περιέργεια του Ben, είναι η αίσθηση ότι η καρδιά σας κουβαλά ένα βάρος που δεν μπορεί να μοιραστεί με λόγια. Ο πόνος σας είναι η ομολογία ότι ο Ben ήταν το φως της ζωής σας. Μην προσπαθήσετε να τον νικήσετε με λογικά επιχειρήματα ή με πνευματικές θεωρίες. Ο Θεός δεν σας ζητά να μην πονάτε· σας ζητά να μην πονάτε μόνοι σας. Σας ζητά να επιτρέψετε στον πόνο σας να γίνει η γέφυρα που σας ενώνει με τη δική Του καρδιά, μια καρδιά που γνωρίζει τι σημαίνει να χάνεις έναν αγαπημένο Υιό. Η αλήθεια είναι ότι ο θάνατος του Ben σας έχει αλλάξει, και αυτή η αλλαγή είναι η απόδειξη του πόσο βαθιά τον αγαπήσατε.

Στο πρώτο ανάγνωσμα, ο Εκκλησιαστής μας λέει: «Θυμήσου τον Δημιουργό σου στις μέρες της νιότης σου». Ο Ben το έκανε αυτό με τον δικό του, ιδιαίτερο τρόπο. Δεν τον θυμήθηκε μόνο στις προσευχές του, αλλά και στην περιέργειά του για τον κόσμο, στην αγάπη του για τη μάθηση, στην αφοσίωσή του στην οικογένειά του. Όταν ο Σολομών μιλά για το αμυγδαλόδεντρο που ανθίζει, μας θυμίζει ότι η ζωή είναι μια στιγμή που ανήκει στον Θεό. Ο Ben ήταν ένας νεαρός που ζούσε με ένταση, που ήθελε να καταλάβει πώς λειτουργεί το σύμπαν, από τον κώδικα ενός υπολογιστή μέχρι την πτήση ενός αεροσκάφους. Ήταν, κατά κάποιο τρόπο, ένας μικρός εξερευνητής του Θεού. Και τώρα, εκείνος ο εξερευνητής έχει φτάσει στον προορισμό που όλοι μας αναζητούμε.

Θέλω να ακουμπήσω μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά μέσα σας. Alan και Thao, αν ποτέ η ενοχή έχει ψιθυρίσει στο μυαλό σας, αν αναρωτηθήκατε αν θα μπορούσατε να είχατε κάνει περισσότερα, αν η ασθένεια ήταν κάποιο δικό σας λάθος, ακούστε με πολύ προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος ήταν κατηγορηματικός: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια και ο θάνατος δεν είναι τιμωρία. Δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας δικής σας παράλειψης. Είστε εντελώς αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, η αφοσίωσή σας στον Ben ήταν απόλυτη. Κανείς δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί. Μην κατηγορείτε εσείς τον εαυτό σας για όσα ήταν πέρα από κάθε ανθρώπινο έλεγχο. Αφήστε αυτή την πέτρα κάτω. Δεν σας ανήκει.

Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο Ιησούς λέει στους μαθητές του: «Βάλτε αυτά τα λόγια στα αυτιά σας: ο Υιός του Ανθρώπου πρόκειται να παραδοθεί στα χέρια των ανθρώπων». Οι μαθητές δεν καταλάβαιναν. Φοβούνταν να ρωτήσουν. Πόσες φορές δεν έχετε νιώσει κι εσείς αυτόν τον φόβο; Πόσες φορές δεν έχετε αναρωτηθεί «γιατί;» μπροστά στα γεγονότα που δεν μπορείτε να εξηγήσετε; Ο Ιησούς, όμως, δεν τους έδωσε μια θεωρητική εξήγηση. Τους έδωσε την παρουσία Του. Ο Ben, στην τελευταία του πορεία, δεν ήταν μόνος. Ο Κύριος ήταν εκεί, κρατώντας τον από το χέρι, όπως εσείς τον κρατούσατε. Ο Ben, με εκείνη την αθωότητα και τη γενναιοδωρία του, μας έδειξε τι σημαίνει να εμπιστεύεσαι τον Θεό ακόμα και όταν δεν καταλαβαίνεις το «γιατί». Θυμηθείτε την προσφορά του προς τον θείο του William. Εκείνο το παιδί, που ήθελε να δώσει όλο του το χαρτζιλίκι για να βοηθήσει κάποιον που υπέφερε. Δεν έσπασε τον κουμπαρά, δεν τον άδειασε, δεν τον έδωσε—αλλά η προσφορά του ήταν απόλυτη. Ήταν η κίνηση ενός αγοριού που είχε καταλάβει ότι η ζωή δεν μετριέται με αυτά που κρατάμε για τον εαυτό μας, αλλά με τη γενναιοδωρία της καρδιάς. Αυτή η προσφορά δεν χάθηκε. Είναι η πέτρα πάνω στην οποία ο Θεός συνεχίζει να χτίζει τη μνήμη του Ben.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τόσα όνειρα με τον Ben, εσύ που ξέρεις πόσο του άρεσαν τα αεροπλάνα και η ιδέα της 'Con Chim Airlines': ο αδελφός σου δεν έχει φύγει. Είναι στο φως. Μην φοβάσαι να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι, να συνεχίσεις να χτίζεις, να συνεχίσεις να πετάς. Ο Ben πίστευε ότι «το να προσπαθείς είναι το μόνο που μετράει». Κάθε σου βήμα, κάθε σου επιτυχία, κάθε σου χαμόγελο είναι και δικό του. Ο Ben είναι ζωντανός στην αγάπη που μοιραστήκατε, και αυτή η αγάπη είναι πιο δυνατή από τον θάνατο. Μην αφήσεις τη θλίψη να σε εμποδίσει να ζήσεις τη δική σου ζωή με την ίδια τόλμη και περιέργεια που είχε ο αδελφός σου. Ο Ben σε προσέχει. Όπως είπε στο όνειρο του πατέρα του, «Δεν πειράζει, θα σας προσέχω». Αυτή η υπόσχεση είναι αληθινή.

Σκεφτείτε το πηγάδι στο Βιετνάμ, το «Giếng Gioan Baotixita», που φέρει το όνομά του. Καθαρό, ζωντανό νερό τρέχει εκεί για τους διψασμένους. Η αγάπη του Ben δεν σταμάτησε τον Ιούνιο· συνεχίζει να ξεδιψά τους άλλους μέσα από την καλοσύνη που συνεχίζει να ρέει στο όνομά του. Αυτό είναι το μυστήριο της ζωής: όταν δίνουμε τα πάντα, όπως ο Ben, γινόμαστε πηγές ζωής για τους άλλους. Ο Θεός δεν μας αφήνει ποτέ μόνους. Σας κρατά στην αγκαλιά Του, ακριβώς όπως ο πατέρας στο όνειρο, που έσφιξε τον Ben στην αγκαλιά του. Εκείνος είναι ασφαλής. Εκείνος είναι ελεύθερος. Και εσείς είστε αγαπημένοι του Θεού.

Αδελφοί μου, η πίστη μας δεν είναι μια υπόσχεση ότι δεν θα πονέσουμε, αλλά μια υπόσχεση ότι δεν θα μείνουμε στο σκοτάδι. Ο Ben μας δίδαξε τι σημαίνει να αγαπάς χωρίς όρους, να είσαι γενναιόδωρος χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα, να είσαι περίεργος για τη ζωή παρά τις δυσκολίες. Σήμερα, ο Κύριος σας καλεί να κάνετε το ίδιο. Σας καλεί να σηκωθείτε από το βάρος της θλίψης, όχι για να ξεχάσετε, αλλά για να συνεχίσετε να ζείτε με την ίδια αγάπη που σας δίδαξε ο Ben. Δεν είστε μόνοι. Η κοινότητα των αγίων, ο Άγιος Κάρολος Ακούτις, και ο αγαπημένος σας Ben, είναι μαζί σας. Σας περιμένουν στο φως.

Φεύγοντας σήμερα από αυτόν τον ιερό χώρο, δεν σας ζητώ να ξεχάσετε. Σας ζητώ να κρατήσετε μια μικρή, κρυφή πράξη αγάπης στο όνομά του. Ένα χαμόγελο σε έναν άγνωστο, μια προσευχή για έναν άρρωστο, μια στιγμή ειρήνης στην καρδιά σας. Ο Ben δεν χάθηκε. Είναι ασφαλής. Και εσείς είστε αγαπημένοι του Θεού. Αμήν.