Σάββατο της Τριακοστής Πρώτης Εβδομάδας της Κοινής Περιόδου

Σκεφτείτε για μια στιγμή την εικόνα ενός ταξιδιώτη που βρίσκεται σε ένα αεροδρόμιο, παρατηρώντας τα αεροπλάνα να απογειώνονται. Δεν είναι μόνο το μέταλλο και οι μηχανές που τον συναρπάζουν, αλλά η ίδια η ιδέα της κίνησης, η ορμή προς τον ουρανό, η απελευθέρωση από το βάρος της γης. Ο Benjamin Vo, ο δικός μας Ben, ήταν ένας τέτοιος παρατηρητής. Ήταν ένας έφηβος που το μυαλό του πετούσε ψηλά, που το όνειρό του για την 'Con Chim Airlines' δεν ήταν απλώς ένα παιχνίδι, αλλά μια έκφραση της βαθιάς του επιθυμίας για τάξη, για ομορφιά, για το να φτάνει κανείς εκεί που ο ορίζοντας συναντά το άπειρο. Σήμερα, στο πρώτο ανάγνωσμα, ο Απόστολος Παύλος μας δίνει μια εικόνα που μοιάζει με την απογείωση ενός αεροπλάνου: «Επιθυμώ να αναχωρήσω και να είμαι μαζί με τον Χριστό, γιατί αυτό είναι πολύ καλύτερο». Ο Παύλος δεν μιλά για φυγή, αλλά για την ολοκλήρωση της πορείας του.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια σήμερα, Alan και Thao, πριν προσπαθήσουμε να βρούμε την παρηγοριά. Ο πόνος σας είναι σαν ένα αεροδρόμιο που έχει μείνει ξαφνικά σιωπηλό. Δεν υπάρχουν πια οι ήχοι της ζωής του Ben, το γέλιο του, η συζήτηση για τα τεχνολογικά του επιτεύγματα, η παρουσία του που γέμιζε το σπίτι. Μην προσπαθήσετε να πνίξετε αυτόν τον πόνο. Είναι ιερός. Είναι το τίμημα της αγάπης που είχατε για ένα παιδί τόσο σπάνιο, τόσο λαμπρό. Όταν ο Παύλος γράφει ότι είναι «στριμωγμένος ανάμεσα στα δύο», ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, εκφράζει την ίδια την ανθρώπινη κατάσταση. Ξέρει ότι η ζωή είναι καρποφόρος κόπος, αλλά ο θάνατος είναι η συνάντηση με τον Αγαπημένο. Ο δικός σας πόνος είναι η δική σας συμμετοχή σε αυτό το μυστήριο.

Θέλω να αγγίξω μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά, μια πέτρα που ονομάζεται ενοχή. Αν το σκοτάδι σάς ψιθύρισε ότι κάτι δεν κάνατε καλά, ότι η ασθένεια ήταν αποτέλεσμα κάποιας δικής σας παράλειψης, ακούστε με προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό εκ γενετής, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η αρρώστια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου λάθους. Είστε απόλυτα αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, η αφοσίωσή σας στον Ben ήταν πέρα για πέρα τέλεια. Δεν υπήρξε καμία παράλειψη, καμία αμέλεια. Αφήστε αυτή την πέτρα κάτω. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας αγκαλιάζει μέσα στην ίδια σας τη θλίψη.

Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο Ιησούς βρίσκεται σε ένα δείπνο και παρατηρεί πώς οι άνθρωποι επιλέγουν τις θέσεις τιμής. Μας διδάσκει την ταπείνωση: «Όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί». Ο Ben, στην καρδιά του, είχε αυτή την ευλογημένη ταπείνωση. Σκεφτείτε εκείνη τη στιγμή που, στα δεκαπέντε του, προσφέρθηκε να δώσει όλο τον κουμπαρά του για να βοηθήσει τον θείο του William. Δεν χρειαζόταν να το κάνει, δεν χρειαζόταν να σπάσει τον κουμπαρά, αλλά η προσφορά του ήταν εκεί—καθαρή, γενναιόδωρη, ανιδιοτελής. Αυτό το «θέλω να δώσω τα πάντα» είναι η καρδιά του Χριστού που χτυπούσε μέσα στον Ben. Δεν ζητούσε την πρώτη θέση στο τραπέζι της ζωής, ζητούσε μόνο να αγαπά και να προσφέρει.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τα ταξίδια, τα παιχνίδια και την αγάπη των γονιών σας: μην φοβάσαι να προχωρήσεις. Ο Ben σε προσέχει. Όταν κοιτάζεις τον ουρανό, όταν θυμάσαι τις στιγμές που γελούσατε μαζί, να ξέρεις ότι εκείνος είναι στο φως. Μην αφήνεις το σκοτάδι να σε φοβίζει. Η αγάπη που είχατε είναι μια γέφυρα που δεν σπάει ποτέ. Ζήσε τη ζωή σου με την ίδια περιέργεια που είχε ο αδελφός σου. Ο Ben θα ήταν τόσο περήφανος για σένα.

Ο Παύλος λέει: «Για μένα το να ζω είναι ο Χριστός». Αυτό ήταν ο Ben. Μέσα στη σύντομη ζωή του, έζησε με τέτοια ένταση, με τέτοια περιέργεια, με τόση αγάπη, που το «καλό έργο» που άρχισε ο Θεός μέσα του, ολοκληρώθηκε στην αιωνιότητα. Δεν είναι πια «στριμωγμένος» ανάμεσα σε δύο κόσμους. Είναι ελεύθερος. Είναι στην «Τράπεζα του Ουρανού», όπου δεν υπάρχει πια πόνος, ούτε αϋπνία, ούτε η αγωνία της ασθένειας. Είναι ο Ben σας, υγιής και λαμπερός, όπως τον είδε ο πατέρας στο όνειρό του, να λέει: «Δεν πειράζει, θα σας προσέχω».

Alan και Thao, η θλίψη σας είναι ιερή, αλλά η ελπίδα σας είναι ισχυρότερη. Μην αφήνετε την ενοχή να σας κλέψει τη μνήμη του Ben. Κάθε φορά που νιώθετε ότι το βάρος είναι ασήκωτο, θυμηθείτε το χαμόγελό του, τη στιγμή που έβλεπε τα αεροπλάνα, την προσφορά του κουμπαρά του. Αυτός ήταν ο Ben. Αυτός είναι ο Ben, ζωντανός στην καρδιά του Πατέρα. Μην φοβάστε να ζήσετε, να γελάσετε ξανά, να αγαπήσετε. Ο Ben θα ήθελε να σας βλέπει να προχωράτε, κουβαλώντας το φως του μέσα σας. Ο Θεός δεν σας εγκαταλείπει ποτέ. Όπως ο Ben ήταν πάντα ο πρώτος που έλεγε «Καλημέρα» στον πατέρα του, έτσι και ο Κύριος σάς λέει κάθε πρωί: «Είμαι εδώ, είμαι η δύναμή σας, είμαι η πανοπλία σας». Συνεχίστε να αγαπάτε, γιατί η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που μένει όταν όλα τα άλλα περνούν. Ο Ben δεν χάθηκε· είναι απλώς λίγο πιο μπροστά, περιμένοντάς σας στην αγκαλιά του Θεού, όπου η συνάντησή σας θα είναι για πάντα.

Ας κρατήσουμε αυτό για σήμερα: ο Θεός δεν ζητά από εμάς να μην πονάμε, αλλά να μην απελπιζόμαστε. Κάθε πράξη καλοσύνης που κάνετε στη μνήμη του Ben, κάθε φορά που βοηθάτε κάποιον που έχει ανάγκη, είναι ένας τρόπος να κρατάτε το φως του αναμμένο. Ο Ben ζει μέσα από την αγάπη σας. Πηγαίνετε με ειρήνη, γνωρίζοντας ότι ο Κύριος, που είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της ζωής μας, κρατά τον Ben στην αγκαλιά Του και εσάς στην καρδιά Του. Αμήν.