Τετάρτη της Εικοστής Ένατης Εβδομάδας της Κοινής Περιόδου

Σκεφτείτε για μια στιγμή μια παλιά πέτρινη βρύση στολισμένη με βρύα, στην άκρη ενός χωριού όπου ο ήλιος καίει το χώμα, και εκείνο το πρώτο καθαρό, δροσερό κύμα νερού που αναβλύζει ξαφνικά, γεμίζοντας τις παλάμες εκείνων που διψούν. Στο σημερινό ψαλμό, ο προφήτης μας καλεί να πλησιάσουμε με θάρρος και να αντλήσουμε νερό από τις πηγές της σωτηρίας, όχι με φόβο, αλλά με τραγούδια και ευγνωμοσύνη, διότι ο Θεός είναι η δύναμη και η σωτηρία μας.

Ο Benjamin Vo, με εκείνη την αστείρευτη αγάπη του για την τεχνολογία και τα ταξίδια, ήταν ένας νέος που καταλάβαινε πώς τα συστήματα συνδέονται, πώς η ροή των δεδομένων ή η ροή ενός αεροπλάνου στον ουρανό φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά. Σκεφτείτε τον Ben, καθισμένο στο δωμάτιό του, να σχεδιάζει στον υπολογιστή του τα παιχνίδια του στο GitHub ή να χαμογελάει με εκείνη τη χαρακτηριστική του γλυκύτητα όταν μιλάει για τη φανταστική του εταιρεία, την «Con Chim Airlines». Δεν ήταν απλώς ένας έφηβος με λαμπρό μυαλό· ήταν μια πηγή χαράς για όλη την οικογένειά του. Θυμηθείτε εκείνη τη φωτογραφία του, καθώς στέκεται με τα γυαλιά ηλίου σπασμένα ψηλά στο κεφάλι του, leaning χαλαρά στην μπλε ταμειακή μηχανή, με το ασημένιο αλυσόδετο στο λαιμό και το ποδοσφαιρικό του φανελάκι, στριμώχνοντας το πρόσωπό του σε ένα υπέροχα αστείο, πλατύ χαμόγελο ανάμεσα στα ράφια με τα σνακ. Σε εκείνη την εικόνα βλέπουμε την αβίαστη χαρά ενός αγοριού που μετέτρεπε μια απλή καθημερινή στιγμή σε γιορτή.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν φτάσουμε στην παρηγοριά, γιατί ο πόνος σας, Alan και Thao, δεν είναι κάτι που μπορεί να σκεπαστεί με εύκολα λόγια. Είναι το άδειο πιάτο στο τραπέζι, είναι ο ήχος της σιωπής που βαραίνει τους διαδρόμους του σπιτιού, είναι εκείνες οι στιγμές που η απουσία του Ben πέφτει πάνω σας σαν ξαφνική βροχή. Ο πόνος σας είναι βαρύς επειδή η αγάπη σας ήταν τεράστια και αληθινή. Ο Χριστός δεν σας ζητά να προσποιηθείτε ότι όλα είναι καλά. Στέκεται σιωπηλός δίπλα σας, συμμετέχοντας στα δάκρυά σας, γνωρίζοντας την κάθε ανάσα σας από εκείνον τον Ιούνιο. Η καρδιά σας σφίγγεται γιατί η αγάπη δεν γνωρίζει άλλο τρόπο να αντιδράσει στην απώλεια πέρα από το να πονάει.

Θέλω να ακουμπήσω μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά στις νύχτες της αϋπνίας σας. Alan και Thao, αν ποτέ η σκιά της ενοχής τόλμησε να ψιθυρίσει στο μυαλό σας ότι ίσως κάτι θα μπορούσε να είχε γίνει αλλιώς, ότι η ασθένεια ήταν αποτέλεσμα κάποιας δικής σας παράλειψης, ακούστε με πολύ προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό εκ γενετής, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιας δικής σας αποτυχίας. Είστε απόλυτα αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, η αφοσίωσή σας στον Ben ήταν πέρα cho πέρα τέλεια. Κανείς γονιός στον κόσμο δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Αφήστε αυτή την πέτρα κάτω από τα χέρια σας. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας αγαπά με μια αγάπη άπειρη και σπλαχνική.

Στο πρώτο ανάγνωσμα, ο Απόστολος Παύλος μιλά για το μυστήριο της χάρης που του δόθηκε, ώστε να κηρύξει τα ανεξιχνίαστα πλούτη του Χριστού και να φέρει στο φως το σχέδιο του Θεού. Ο Ben ζούσε μέσα σε αυτό το φως, ακόμη κι αν η ζωή του επί σης γης ήταν σύντομη. Θυμηθείτε εκείνη τη στιγμή, όταν ήταν δεκαπέντε ετών, και είπε στους γονείς του ότι ήταν έτοιμος να δώσει ολόκληρο τον κουμπαρά του για να βοηθήσει τον θείο του William που υπέφερε από τα εγκεφαλικά επεισόδια. Δεν χρειάστηκε να τον σπάσει, δεν χρειάστηκε να τον αδειάσει—η προσφορά έμεινε ακέραιη, αλλά η πρόθεση της καρδιάς του ήταν ολοκληρωτική. Ένα αγόρι που, χωρίς καμία υστεροβουλία, ήταν έτοιμο να δώσει ό,τι είχε για να απαλύνει τον πόνο ενός δικού του ανθρώπου. Αυτή η αρχοντιά της ψυχής είναι ο αληθινός θησαυρός που δεν χάνεται ποτέ.

Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο Ιησούς μας καλεί να είμαστε έτοιμοι, σαν τους πιστούς οικονόμους που περιμένουν τον κύριό τους. Και μας θυμίζει ότι σε όποιον δόθηκαν πολλά, πολλά θα ζητηθούν. Ο Ben έλαβε πολλά χαρίσματα—ευφυΐα, καλοσύνη, χιούμορ, αγάπη—και τα μοιράστηκε γενναιόδωρα με όλους γύρω του. Τώρα, βρίσκεται στην αιώνια πατρίδα, εκεί όπου οι πηγές της σωτηρίας αναβλύζουν χωρίς τέλος.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τα παιχνίδια, τις αγκαλιές και τα ταξίδια με τον Ben: μην φοβάσαι να προχωρήσεις μπροστά. Ο αδελφός σου ζει στην αγκαλιά του Θεού, και η αγάπη του δεν σε έχει αφήσει ποτέ. Κάθε φορά που θυμάσαι τη μορφή του, κάθε φορά που συνεχίζεις να ζεις με θάρρος και καλοσύνη, ο Ben είναι εκεί μαζί σου. Είσαι ο συνεχιστής της καρδιάς του σε αυτόν τον κόσμο.

Και δείτε πώς αυτή η αγάπη συνεχίζει να αποδίδει καρπούς στη γη. Το πηγάδι στο Βιετνάμ, το «Giếng Gioan Baotixita», που χτίστηκε στη μνήμη του, αναβλύζει καθαρό, δροσερό νερό για τους διψασμένους ανθρώπους εκείνης της κοινότητας. Ο Ben, του οποίου το μεσαίο όνομα, Đại Dương, σημαίνει «Μεγάλος Ωκεανός», έγινε πράγματι μια πηγή ζωής που δεν στερεύει. Η καλοσύνη του συνεχίζει να τρέχει, να ποτίζει τη γη, να δίνει ελπίδα σε ανθρώπους που δεν τον γνώρισαν ποτέ προσωπικά.

Αδελφοί μου, ας σηκώσουμε το βλέμμα μας στον Θεό του ελέους. Ο Ben αναπαύεται στο φως, μαζί με τους αγίους και τους αγγέλους. Μην φοβάστε τη θλίψη σας, γιατί ο Θεός την κρατά στα χέρια του. Φεύγοντας σήμερα, κρατήστε στην καρδιά σας μια μικρή πράξη αγάπης στη μνήμη του, ένα χαμόγελο για κάποιον που το έχει ανάγκη. Ο Ben δεν χάθηκε· είναι ασφαλής στο σπίτι του Πατέρα, περιμένοντάς μας όλους στην αιώνια χαρά. Αμήν.