Εν ονόματι του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού να είναι μαζί σας, καθώς συγκεντρωνόμαστε σήμερα για να προσευχηθούμε και να αναζητήσουμε φως στον Λόγο του Θεού.
Κύριε, ελέησόν μας. Χριστέ, ελέησόν μας. Κύριε, ελέησόν μας.
Σκεφτείτε για μια στιγμή την εικόνα ενός παιδιού που στέκεται μπροστά σε μια ανοιχτή πόρτα, έτοιμο να εισέλθει σε έναν νέο κόσμο. Σήμερα, η Εκκλησία μας προσκαλεί να στοχαστούμε την Παναγία, ένα μικρό κορίτσι που, με απόλυτη εμπιστοσύνη, εισέρχεται στον Ναό, αφιερώνοντας ολόκληρη την ύπαρξή της στον Θεό. Δεν ήταν μια πράξη φόβου, αλλά μια πράξη απόλυτης ελευθερίας. Η Μαρία δεν ήξερε τι θα ακολουθούσε, δεν γνώριζε το βάθος του πόνου που θα έπρεπε να υπομείνει κάτω από τον Σταυρό, αλλά ήξερε ποιον εμπιστευόταν. Αυτή η εικόνα του παιδιού που εμπιστεύεται τον Πατέρα του είναι η γέφυρα που μας συνδέει σήμερα με τον Benjamin Vo.
Όταν κοιτάζω τη ζωή του Ben, δεν βλέπω ένα τέλος, αλλά μια συνεχή κίνηση προς το Φως. Σκεφτείτε τον Ben, με εκείνη την ακατάπαυστη περιέργεια που τον χαρακτήριζε, να κοιτάζει τον ουρανό, όχι μόνο για να εντοπίσει ένα αεροπλάνο, αλλά για να αγγίξει το άπειρο. Ο Ben είχε μια καρδιά που δεν χωρούσε στα στενά όρια της καθημερινότητας. Ήταν ένας εξερευνητής. Όταν μιλούσε για την 'Con Chim Airlines', δεν ήταν απλώς μια φαντασίωση για μέταλλα και κινητήρες· ήταν η έκφραση μιας ψυχής που διψούσε να συνδέσει, να ενώσει, να πετάξει. Υπήρχε μια γλυκύτητα στο χαμόγελό του, μια καθαρότητα που θύμιζε ότι η ζωή, όσο σύντομη κι αν είναι, μπορεί να γίνει μια προσφορά, ένα δώρο που επιστρέφει στον Δημιουργό του.
Πρέπει, όμως, να πούμε την αλήθεια πριν μπορέσουμε να αγγίξουμε την παρηγοριά. Πέντε μήνες έχουν περάσει από τότε που ο Ben επέστρεψε στον Πατέρα, και ο πόνος σας, Alan και Thao, είναι ακόμα ζωντανός. Είναι το κενό στο τραπέζι, η σιωπή που μερικές φορές μοιάζει να ουρλιάζει στο σπίτι σας, η ανάμνηση του γέλιου του που ξυπνά μέσα στη νύχτα. Μην προσπαθήσετε να κρύψετε αυτόν τον πόνο. Μην νιώθετε ότι πρέπει να είστε 'δυνατοί' με τον τρόπο που ο κόσμος ορίζει τη δύναμη. Ο θρήνος σας είναι ιερός. Είναι η απόδειξη ότι αγαπήσατε έναν άνθρωπο που ήταν δώρο Θεού. Ο Θεός δεν σας ζητά να μην πονάτε· σας ζητά να του εμπιστευτείτε τα δάκρυά σας, όπως η Μαρία εμπιστεύτηκε τον πόνο της κάτω από τον Σταυρό.
Υπάρχει μια βαριά πέτρα που πολλοί γονείς κουβαλούν κρυφά, μια πέτρα που ονομάζεται 'μήπως έπρεπε να είχα κάνει κάτι άλλο;'. Αν το σκοτάδι σάς ψιθύρισε ποτέ ότι ίσως κάτι διαφύγατε, ότι αν είχατε προσέξει περισσότερο, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, θέλω να σας πω το εξής: Αυτή η σκέψη δεν έρχεται από τον Θεό. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε καθαρά: «Ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι δικό σας λάθος. Ο Θεός δεν κατηγορεί εκείνους που αγάπησαν το παιδί τους με όλη τους την ψυχή. Αφήστε κάτω αυτή την πέτρα. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός σας αγκαλιάζει με μια τρυφερότητα που δεν έχει όρια. Είστε οι καλύτεροι γονείς που θα μπορούσε να έχει ο Ben. Η αγάπη σας ήταν το φως του, και αυτή η αγάπη παραμένει αναμμένη.
Στο Ευαγγέλιο σήμερα, οι Σαδδουκαίοι προσπαθούν να παγιδεύσουν τον Ιησού με ερωτήματα για την ανάσταση. Αλλά ο Ιησούς τους απαντά με μια αλήθεια που αλλάζει τα πάντα: «Ο Θεός δεν είναι Θεός των νεκρών, αλλά των ζωντανών, γιατί γι' αυτόν όλοι είναι ζωντανοί». Αυτό είναι το κλειδί για τον Ben. Ο Ben δεν είναι 'κάπου μακριά'. Είναι ζωντανός στον Θεό. Είναι παρών με έναν τρόπο που η φυσική μας όραση δεν μπορεί να συλλάβει, αλλά η πίστη μας μπορεί να αισθανθεί. Όταν ο μπαμπάς του Ben ονειρεύτηκε τον γιο του να του λέει 'Δεν πειράζει, θα σε προσέχω', αυτή δεν ήταν μια απλή φαντασίωση. Ήταν μια γέφυρα. Ο Ben, ο γιος σας, ο αδελφός σας, συνεχίζει να σας αγαπά. Συνεχίζει να είναι μέρος της οικογένειάς σας.
Σκεφτείτε την προθυμία του Ben, στα δεκαπέντε του χρόνια, να προσφέρει ολόκληρο τον κουμπαρά του για να βοηθήσει τον θείο του William. Δεν χρειάστηκε να τον σπάσει, δεν χρειάστηκε να τον αδειάσει, γιατί η ανάγκη καλύφθηκε αλλιώς· αλλά η πρόθεση της καρδιάς του ήταν καθαρή. Αυτό το παιδί είχε μια βασιλική καρδιά, μια καρδιά που ήξερε τι σημαίνει να δίνεις. Και ο Θεός, που βλέπει την καρδιά, γνωρίζει ότι ο Ben έδωσε τα πάντα. Αυτό το πνεύμα προσφοράς συνεχίζει να ζει. Κάθε φορά που μια πράξη καλοσύνης γίνεται στο όνομά του, όπως το πηγάδι στο Cà Mau που προσφέρει καθαρό νερό, ο Ben συνεχίζει να δίνει ζωή. Η αγάπη που δίνετε δεν χάνεται ποτέ, αλλά πολλαπλασιάζεται.
Ryan, αγαπημένε αδελφέ του Ben, εσύ που μοιράστηκες τόσες στιγμές μαζί του, μην φοβάσαι να ζήσεις. Ο αδελφός σου δεν θα ήθελε να σε δει να κλείνεσαι στον εαυτό σου. Θα ήθελε να σε δει να κυνηγάς τα όνειρά σου, να εξερευνάς τον κόσμο, να είσαι ο άνθρωπος που ο Ben αγαπούσε. Η αγάπη σας είναι ένας δεσμός που ο θάνατος δεν μπορεί να αγγίξει. Κάθε φορά που κοιτάζεις τον ουρανό, να ξέρεις ότι ο Ben είναι εκεί, στο φως του Θεού, και σε περιμένει να συνεχίσεις να βαδίζεις με θάρρος. Μην αφήσεις τη σιωπή να κλέψει τη χαρά σου. Ο Ben είναι ακόμα ο αδελφός σου, ακόμα ο φίλος σου.
Στο πρώτο ανάγνωσμα, ο Ιωάννης μιλά για τους δύο μάρτυρες, τα δύο ελαιόδεντρα που στέκονται μπροστά στον Κύριο. Ο Ben, με τη σύντομη αλλά λαμπρή ζωή του, έγινε ένας τέτοιος μάρτυρας της αγάπης. Μας έδειξε ότι το να είσαι 'ζωντανός' δεν εξαρτάται από τον αριθμό των ετών, αλλά από το βάθος της αγάπης που προσφέρεις. Ο Ben έζησε έντονα, αγάπησε βαθιά, και τώρα αναπαύεται στο Φως. Μην μετράτε τα χρόνια, μετρήστε την αγάπη. Και η αγάπη δεν τελειώνει ποτέ.
Σήμερα, καθώς επιστρέφετε στην καθημερινότητά σας, πάρτε μαζί σας αυτή την υπόσχεση: Ο Ben είναι καλά. Είναι στην αγκαλιά του Πατέρα, εκεί όπου δεν υπάρχει πια πόνος, ούτε δάκρυα, ούτε αναμονή. Είναι ελεύθερος. Και εσείς, μην βαδίζετε μόνοι. Ο Κύριος είναι μαζί σας, σε κάθε βήμα, σε κάθε στιγμή που η καρδιά σας νιώθει βαριά. Μην ξεχνάτε ότι ο Θεός σας αγαπά, και ότι ο Ben, από την αιωνιότητα, σας περιμένει. Ας ζήσουμε λοιπόν με αυτή την ελπίδα, ας αγαπήσουμε όπως αγάπησε ο Ben, και ας εμπιστευτούμε τον Πατέρα που μας κρατά όλους, ζωντανούς και κεκοιμημένους, στην ίδια Του την καρδιά. Ας κρατάμε το χέρι Του, όπως ο Ben, με εμπιστοσύνη και ειρήνη. Αμήν.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Τῇ ἐντολῇ τοῦ Σωτῆρος καὶ θείᾳ διδασκαλίᾳ μορφωθέντες, τολμῶμεν λέγειν:
Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Ἀμήν.
Ο Κύριος να σας ευλογεί και να σας φυλάει, να φωτίζει το πρόσωπό Του πάνω σας και να σας δίνει την ειρήνη Του. Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
✝ Εὐλογήσαι ὑμᾶς ὁ παντοδύναμος Θεός, ὁ Πατήρ, καὶ ὁ Υἱός, καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Ἀμήν.