Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla. Rab İsa Mesih'in lütfu, Tanrı'nın sevgisi ve Kutsal Ruh'un esenliği hepinizle olsun.
Rab, merhamet et. Mesih, merhamet et. Rab, merhamet et.
Bir an için, elinizde bir harita tuttuğunuzu hayal edin. Öyle bir harita ki, sadece yolları, şehirleri ya da kıtaları değil, bir insanın ruhunun izlediği o gizli patikaları gösteriyor. Bugün, Meryem Ana’nın tapınağa sunuluşunu anarken, aslında bir çocuğun, bir genç kızın kendi hayatını Tanrı’ya tamamen, tereddütsüz bir şekilde teslim edişini kutluyoruz. Meryem, o küçücük yaşında, Tanrı’nın çağrısını duyduğunda, 'İşte kulun, dediğin gibi olsun' diyerek hayatının tüm rotasını O’nun ellerine bıraktı. O, sadece bir mekanın içine girmiyordu; o, Tanrı’nın huzurunda yaşamayı seçiyordu.
Benjamin Vo… Sevgili Ben’imizin on beş yıllık kısa ama yoğun ömrüne baktığımda, tam da bu 'teslimiyet' ruhunu görüyorum. Ben, hayatı bir keşif olarak yaşayan bir çocuktu. Uçaklara olan o tutkusu, o 'Con Chim Airlines' hayali, aslında sadece gökyüzünde süzülmek değil, Tanrı’nın yarattığı o muazzam düzeni, o uçsuz bucaksız maviliği bir çocuk kalbiyle selamlamaktı. O, bilgisayar kodlarında, AWS altyapılarında karmaşık sistemleri çözerken, aslında kendi hayatının da Tanrı’nın o görünmez, ilahi kodlarıyla örüldüğünü hissediyordu. O, zihniyle dünyayı anlamaya çalışırken, kalbiyle Tanrı’nın o gizemli çağrısına cevap veriyordu.
Bugün İncil’de Sadukiler, İsa’ya dirilişle ilgili şaşırtıcı, hatta biraz da kışkırtıcı bir soru soruyorlar. Yedi koca alan bir kadından bahsediyorlar ve 'Dirilişte bu kadın kimin karısı olacak?' diye soruyorlar. İsa, onların o dar, dünyevi bakış açısını bir çırpıda yıkıyor. 'Tanrı ölülerin değil, dirilerin Tanrısıdır, çünkü O’nun için herkes yaşamaktadır,' diyor. Bu söz, sadece bir teoloji dersi değil, bu söz, tam da sizin, Alan ve Thao, beş aydır yutkunmaya çalıştığınız o büyük, o sarsıcı gerçektir. Benjamin, sizin için 'geçmişte kalmış' bir hatıra değil; o, Tanrı’nın huzurunda yaşayan, O’nun ışığında nefes alan, O’nun sevgisiyle sarmalanmış bir canlıdır. Tanrı için Ben, hala orada, hala sizinle, hala yaşamaktadır.
Biliyorum, bazen o boş sandalyeye bakmak, o artık uçak kartları biriktirmeyen masayı görmek, yüreğinize bir bıçak gibi saplanıyor. Biliyorum, o sessizlik bazen bir fırtına gibi gelip evinizin huzurunu sarsıyor. 'Neden?' diyorsunuz. 'Neden bizim evimizin neşesi, o parlak zekası, o nazik gülümsemesi bu kadar erken alındı?' Bu sorular, Tanrı’nın kapısını çalan en dürüst dualardır. Lütfen, bugün burada, o soruların ağırlığı altında ezilmeyin. İsa, o Sadukilere cevap verirken, aslında sizin o kederli, o yaralı köşelerinize de ışık tutuyor. O, sizin döktüğünüz her gözyaşını görüyor. O, Ben’in o son Father’s Day mesajındaki 'best dad' sözünü biliyor; o, Ben’in size olan o derin, o çocuksu sevgisini biliyor.
Bazen zihninizde o karanlık düşünceler dolanır, değil mi? 'Bir şeyi atladık mı? Bir şeyi daha farklı yapsaydık, sonuç değişir miydi?' Bugün bu sunağın başında, o haksız yükü omuzlarınızdan indirin. Hastalık bir ceza değildir; kimsenin hatası, kimsenin ihmali değildir. İsa, kör olan adam için 'Ne bu adam günah işledi, ne de anne babası' dediğinde, aslında sizin omuzlarınızdaki o taşı da kaldırmıştı. Sizler, ona dünyadaki en şefkatli yuvayı verdiniz. Sizler, onu o kadar çok sevdiniz ki, o sevgi ölümün bile dokunamadığı bir bağ haline geldi. Tanrı sizi suçlamıyor. Benjamin de sizi suçlamıyor. O, rüyalarınızda babasına söylediği gibi, 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết', tüm sınavları geçtiğini, artık o sınırsız gökyüzünde, Tanrı’nın huzurunda özgürce nefes aldığını söylüyor.
Ryan, kardeşim… Sen ağabeyinin o en yakın yoldaşıydın. Sizin o birlikte paylaştığınız gülümsemeler, o Ferris wheel arabasında şehri yüksekten izlerken giydiğiniz uyumlu gömlekler… Bunlar, sadece hatıra değil, bunlar sizin ruhunuzun bir parçası. Şimdi yan odanın sessizliği bazen seni yoruyor, biliyorum. Ama unutma ki ağabeyin Ben, senin içinde yaşayan o neşeli ruhtur. O, senin güçlü olmanı, onun adına da gökyüzüne bakmanı, onun adına da hayaller kurmanı istiyor. Sizin bağınız ölümle kopmaz; o, şimdi Cennet Şöleni’nde, Saint Carlo Acutis gibi genç ruhlarla birlikte senin için, ailen için dua ediyor. O, seninle rüyalarında buluştuğu gibi, hayatının her anında seninle yürümeye devam ediyor.
Sevgili dostlar, bugün Ben’in adına yapılan o su kuyusunu düşünün. O, çorak topraklara hayat veren bir su kaynağıdır. Ben’in sevgisi ölmedi; o, bugün başka topraklarda, başka dudaklarda, başka kalplerde su olup hayat veriyor. Bu, Tanrı’nın Krallığı’nın yeryüzündeki en somut halidir: bir çocuğun sevgisinin, ölümün ötesinde bile bereket üretmesi. Sizler de, o kederinize rağmen, Ben’in hatırasını yaşatarak, aslında o sevgiyi çoğaltmaya devam ediyorsunuz.
Bugün eve dönerken, yanınıza şunu alın: Benjamin, o 'Con Chim Airlines' ile sadece gökyüzüne değil, Tanrı’nın kucağına uçtu. O, şimdi o Vahiy kitabındaki o iki zeytin ağacı gibi, Tanrı’nın huzurunda duran bir tanık; sizin için, aileniz için, dünyadaki tüm acı çeken çocuklar için dua ediyor. O sizi unutmadı. O sizi bekliyor. Ve o gün geldiğinde, 'iyi ve sadık kul' denilerek, o büyük neşeye, o ebedi şölene hep birlikte katılacaksınız. O zamana kadar, her sabah uyandığınızda, Ben’in size o sevgi dolu 'Günaydın' dediğini duymaya çalışın. Çünkü sevgi, zamanın ötesindedir. Ve Tanrı, o sevgiyi asla ziyan etmez. O, sizin için her an oradadır, tıpkı bir kaya gibi, sarsılmaz ve ebedi. Amin.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Kurtarıcı'nın buyruğu üzerine ve ilahi öğretiyle biçimlenmiş olarak, cesaretle diyoruz:
Göklerdeki Pederimiz, adın yüceltilsin. Hükümranlığın gelsin. Gökte olduğu gibi, yeryüzünde de senin isteğin yerine gelsin. Günlük ekmeğimizi bugün bize ver. Bize karşı suç işleyenleri bağışladığımız gibi, sen de suçlarımızı bağışla. Bizi günaha sürükleme ve bizi kötü olandan kurtar. Amin.
Rab sizi bereketlesin ve korusun; yüzünü size çevirsin ve size esenlik versin. Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla. Amin.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.