Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla. Tanrımız'ın lütfu ve esenliği hepinizin üzerinde olsun.
Rab, merhamet eyle. Mesih, merhamet eyle. Rab, merhamet eyle.
Bir an için, elinizde küçük bir parşömen, bir rulo kağıt tuttuğunuzu hayal edin. Yuhanna’nın Vahiy kitabında gördüğü o sahnede, melek ona 'Al ve onu ye' diyor. 'Ağzında bal gibi tatlı olacak, ama midende acılaşacak.' Bu, hayatın kendisidir aslında. Tanrı’nın sözü, O’nun bize olan vaadi, bazen bir müjde gibi dudaklarımıza değer, ruhumuzu balla doldurur. Ama sonra, o sözün ağırlığı, o sözün gerçekliği ruhumuzun derinliklerine, o en hassas yerlerimize indiğinde, orada bir sızı, bir sarsıntı bırakır. Çünkü Tanrı’nın gerçeği, bizi olduğumuz gibi bırakmaz; bizi değiştirir, bizi yoğurur, bizi büyütür.
Benjamin Vo… Sevgili Ben’imizin o on beş yıllık ömrüne baktığımda, tam da bu 'hem tatlı hem acı' olan gizemi görüyorum. Ben, hayatın en saf, en tatlı yanlarını keşfetmiş bir çocuktu. O, sadece bir dahi değildi; o, dünya üzerinde iz bırakmayı seven bir gezgindi. Hatırlayın, o 'Con Chim Airlines' hayaliyle ilgili konuşurken yüzünde beliren o muzip gülümsemeyi, o heyecanı… O, uçaklara olan tutkusuyla gökyüzüne bakarken, aslında Tanrı’nın o uçsuz bucaksız yaratılışını bir çocuk kalbiyle selamlıyordu. Ben’in zihni, karmaşık AWS altyapılarını, bulut bilişim sistemlerini bir yetişkin ustalığıyla kodlarken, aslında kendi hayatının da o görünmez ağlarını, o sevgi yollarını ilmek ilmek örüyordu.
Bugün İncil’de İsa’nın Tapınağa girdiğini görüyoruz. İsa, o kutsal mekanı, 'dua evi' olması gereken o yeri, ticaretin ve gürültünün kirlettiğini görünce, o nazik elleriyle bir düzen getiriyor. İsa, evinin huzurunu, evinin kutsallığını geri istiyor. Sizler, sevgili Alan ve Thao, beş aydır evinizin içindeki o kutsal sessizlikle baş başasınız. Ben’in odasının kapısı, artık o bilgisayarın tıkırtısını değil, sadece hatıraların yankısını taşıyor. Biliyorum, o sessizlik bazen bir fırtına gibi gelip kapınızı çalıyor. 'Neden?' diyorsunuz. 'Neden bizim evimizin neşesi, o parlak gülümsemesi bu kadar erken alındı?' Bu sorular, Tanrı’nın kapısını çalan en dürüst dualardır. Lütfen, bugün burada, o soruların ağırlığı altında ezilmeyin. İsa, o Tapınağı temizlerken, aslında sizin yüreğinizdeki o kederli, o yaralı köşeleri de temizlemek istiyor. O, sizin döktüğünüz her gözyaşını, o sessiz odada geçen her saati görüyor.
Biliyorum, zihninizde o karanlık düşünceler bazen dolanır: 'Bir şeyi atladık mı? Bir şeyi daha farklı yapsaydık, sonuç değişir miydi?' Bugün bu sunağın başında, o haksız yükü omuzlarınızdan indirin. Hastalık bir ceza değildir; kimsenin hatası, kimsenin ihmali değildir. İsa, kör olan adam için 'Ne bu adam günah işledi, ne de anne babası' dediğinde, aslında sizin omuzlarınızdaki o taşı da kaldırmıştı. Sizler, ona dünyadaki en şefkatli yuvayı verdiniz. Sizler, onu o kadar çok sevdiniz ki, o sevgi ölümün bile dokunamadığı bir bağ haline geldi. Tanrı sizi suçlamıyor. Benjamin de sizi suçlamıyor. O, şimdi Tanrı’nın huzurunda, o büyük gökyüzünde, artık hiçbir acının, hiçbir yorgunluğun olmadığı o yerde, sizin için dua ediyor.
Ryan, kardeşim… Sen ağabeyinin o en yakın yoldaşıydın. Sizin o birbirinize olan bağınız, dünyadaki en değerli hazinelerden biriydi. Biliyorum, bazen yan odanın sessizliği seni yoruyor. Ama unutma ki ağabeyin Ben, senin içinde yaşayan o neşeli ruhtur. O, senin güçlü olmanı, onun adına da gökyüzüne bakmanı, onun adına da hayaller kurmanı istiyor. Sizin bağınız ölümle kopmaz; o, şimdi Cennet Şöleni’nde, Saint Carlo Acutis gibi genç ruhlarla birlikte senin için, ailen için dua ediyor. O, seninle rüyalarında buluştuğu gibi, hayatının her anında seninle yürümeye devam ediyor.
Sevgili dostlar, bugün Ben’in adına yapılan o su kuyusunu düşünün. O, çorak topraklara hayat veren bir su kaynağıdır. Ben’in sevgisi ölmedi; o, bugün başka topraklarda, başka dudaklarda, başka kalplerde su olup hayat veriyor. Bu, Tanrı’nın Krallığı’nın yeryüzündeki en somut halidir: bir çocuğun sevgisinin, ölümün ötesinde bile bereket üretmesi. Sizler de, o kederinize rağmen, Ben’in hatırasını yaşatarak, aslında o sevgiyi çoğaltmaya devam ediyorsunuz.
Bugün eve dönerken, yanınıza şunu alın: Benjamin, o 'Con Chim Airlines' ile sadece gökyüzüne değil, Tanrı’nın kucağına uçtu. O, şimdi o Vahiy kitabındaki tahtın önünde, o kutsal huzurda, sizin adınızı da o duaya ekliyor. O sizi unutmadı. O sizi bekliyor. Ve o gün geldiğinde, 'iyi ve sadık kul' denilerek, o büyük neşeye, o ebedi şölene hep birlikte katılacaksınız. O zamana kadar, her sabah uyandığınızda, Ben’in size o sevgi dolu 'Günaydın' dediğini duymaya çalışın. Çünkü sevgi, zamanın ötesindedir. Ve Tanrı, o sevgiyi asla ziyan etmez. Amin.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Kurtarıcı'nın buyruğu üzerine ve ilahi öğretiyle biçimlenmiş olarak, cesaretle diyoruz:
Göklerdeki Pederimiz, adın yüceltilsin. Hükümranlığın gelsin. Gökte olduğu gibi, yeryüzünde de senin isteğin yerine gelsin. Günlük ekmeğimizi bugün bize ver. Bize karşı suç işleyenleri bağışladığımız gibi, sen de suçlarımızı bağışla. Bizi günaha sürükleme ve bizi kötü olandan kurtar. Amin.
Rab sizi kutsasın ve korusun; O'nun yüzü üzerinizde ışısın ve size esenlik versin. Amin.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.