In ainm an Athar, agus an Mhic, agus an Spioraid Naoimh. Go raibh grá agus síocháin ár dTiarna Íosa Críost in bhur gcroíthe inniu.
A Thiarna, déan trócaire. A Chríost, déan trócaire. A Thiarna, déan trócaire.
Smaoinigh ar an gcaoi a n-osclaíonn tú leabhar atá lán de léarscáileanna agus de chomhordanáidí, áit a bhfuil gach aerfort ar domhan marcáilte le poncanna beaga, agus an t-aer spáis idir na cathracha sin ina bhóithre do na haerárthaí a bhfuil grá agat dóibh. Is íomhá í seo a bhaineann go dlúth le saol Benjamin Vo. Bhí Ben ina bhuachaill a raibh a aigne i gcónaí ag eitilt, ag pleanáil a chuid 'con chim airlines' le gáire a bhí chomh tógálach sin gur líon sé croíthe a mhuintire le teas agus le dóchas. Bhí aigne aige a bhí chomh géar le scian, ag léamh cód agus ag tógáil córais AWS le cruinneas duine fásta, ach os cionn gach rud eile, bhí croí aige a bhí chomh bog agus chomh fial sin gur theastaigh uaidh an domhan a dhéanamh níos fearr. Nuair a smaoinímid ar Ben inniu, ní smaoinímid ar an deireadh, ach ar an mbuachaill sin a bhí lán de bheocht, an buachaill a d'fhéach ar an domhan le súile lán de iontas agus de chineáltas.
Ach a chairde, caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid aon chompord. Tá cúig mhí imithe ó d'imigh Ben abhaile an tríú lá déag de Mheitheamh 2026, agus tá a fhios ag Alan agus ag Thao, agus ag Ryan a dheartháir dílis, go bhfuil an t-easnamh sin chomh trom le cloiche ar bhur gcroíthe. Nuair a dhúisíonn sibh ar maidin, agus nuair a bhíonn an ciúnas sin sa teach — an chathaoir fholamh, an spás sin in aice le Ryan nach bhfuil aon duine á líonadh, an gáire sin a bhí chomh tógálach — tá an phian sin fíor. Níl aon úsáid ann a bheith ag ligean air nach bhfuil sé ann. Tá sé ann toisc go raibh an grá ann, grá a bhí chomh foirfe, chomh domhain, nach féidir le bás ar bith é a scriosadh. Mothaíonn sibh go minic go bhfuil an t-ualach seo ró-throm le hiompar, go bhfuil an brón ag teacht mar thonn mhór nach féidir a stopadh. Mothaíonn sibh an t-easnamh sin i ngach rud, fiú sa ghaoth a shéideann trí na crainn, ag cur i gcuimhne daoibh go raibh buachaill ann a bhí chomh beo le gach rud a bhí thart air. Ná bíodh eagla oraibh an phian sin a mhothú, mar is í an phian an praghas a íocaimid as an ngrá is mó.
Éistigí go han-chúramach anois, le croí oscailte: níor tháinig an tinneas seo ó rud a rinne sibh, ná ó rud a d'fhág sibh gan déanamh. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon fhaire, aon chúram, ná aon toirmisc a d'fhéadfadh an toradh seo a chosc. Bhí sibh ag tabhairt an ghrá ab fhearr a d'fhéadfadh tuismitheoirí a thabhairt. Leag an t-ualach sin de d'intinn anois. Tá sibh glan agus saor ó aon chiontacht, mar ní raibh locht in bhur gcúram. Scaoil an t-uafás sin de bhur nguaillí, agus lig do ghrá Dé sibh a chuimsiú. Níor thit an solas as bhur lámha; bhí sé i gcónaí ag taitneamh, fiú nuair a bhí an dorchadas ag teacht. Tá Dia ag féachaint oraibh le trócaire, ní le cúisíocht. Níor tharla aon rud mar gheall ar locht ar bith ionaibh. Is iad na brónna is mó sa saol seo uaireanta na cinn is mó atá lasmuigh dár smacht, agus níl aon chuid acu sin mar gheall ar easpa grá nó cúraim ar bhur gcuid féin.
Sa chéad léacht inniu, ón Leabhar Taispeána, cloiseann muid an t-aingeal ag rá le Eoin: 'Take and swallow it. It will turn your stomach sour, but in your mouth it will taste as sweet as honey.' Seo an íomhá a thugaimid linn inniu. Is é briathar Dé an scrolla sin. Tá sé milis, cosúil le cuimhní cinn ar Ben, cosúil leis an ngrá a bhí agaibh dó. Ach tá sé searbh sa bholg freisin, toisc go gcuireann sé i gcuimhne dúinn an easnamh, an t-am atá caite, an scaradh. Cuimhnigh ar an gcaoi ar thairg Ben a chuid airgid ar fad óna phigín muc chun cabhrú le huncail William a bhí thíos le tinneas. Níor bhris sé an banc, níor scrios sé é; thairg sé é. Sin é an cineál croí a bhí aige — buachaill a bhí réidh le gach rud a thabhairt do dhuine a bhí i ngátar, gan choinníoll, gan eagla. Ní raibh sé ag lorg buíochais; bhí sé ag lorg bealach chun grá a thaispeáint. Agus anois, tá an grá sin ag obair fós, trí na daoine a thugann aire dá chéile, trí na daoine a choinníonn a gcroíthe oscailte in ainm an bhuachalla a mhúin dúinn cad is brí le grá.
Sa Soiscéal, feicimid Íosa ag teacht isteach sa Teampall. 'My house shall be a house of prayer, but you have made it a den of thieves.' Tá Íosa ag glanadh an spáis. Uaireanta, mothaíonn bhur gcroíthe féin cosúil leis an Teampall sin — lán le torann, lán le brón, lán le ceisteanna nach bhfuil aon fhreagra orthu. Ach tá Íosa ag teacht isteach ansin freisin. Ní chun bhur mbrón a cháineadh, ach chun é a naomhú. Tá sé ag rá libh: 'Lig dom anseo. Lig dom an spás seo a líonadh.' Nuair a bhíonn an t-uafás sin ag teacht, nuair a bhíonn an t-easnamh chomh mór sin go mothaíonn sibh gur den de thieves atá ag goid bhur síochána, cuimhnigh go bhfuil Íosa ag seasamh in bhur gcroíthe, ag múineadh, ag cothú, ag coinneáil na tine beo.
Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go mbíonn laethanta ann nuair a bhreathnaíonn tú timpeall agus nuair a chuimhníonn tú ar an gcaoi a raibh sibh ag imirt, ar an gcaoi a raibh sibh ag pleanáil don todhchaí. Ná bíodh uaigneas ort a chuireann lúcháir an tsaoil ar gcúl; tá Ben ag fanacht leat, cosúil leis an gcara dílis atá i gcónaí ann. Tá sé ag fanacht leat ag an mbord sin a bhfuil an banquet ullmhaithe don té a choinnigh a chroí lán le grá. Agus do gach duine agaibh atá ag éisteacht san oíche, atá ag iompar cros nach bhfuil aon duine eile ar an eolas fúithi — máithreacha, aithreacha, agus páistí atá ag fulaingt — bíodh fhios agaibh nach bhfuil sibh singil. Tá an t-Aoire ag cuardach na caorach a bhfuil tart uirthi. Tá an Tiarna ag fanacht ag an doras, ní chun é a ghlasáil, ach chun é a oscailt go leathan nuair a thagann sibh abhaile.
Níor thosaigh an saol seo ach i ndáiríre i bhflaitheas Dé, in aice le Naomh Carlo Acutis agus gach duine muinteartha atá slán sa bhaile. Tá Ben ag breathnú amach ar an spéir, ag gáire, ag rá libh go bhfuil gach rud go maith, go bhfuil an t-aistear déanta go sábháilte agus go bhfuil sé ag fanacht libh ag geataí na síoraíochta. Tá sé slán, tá sé sa bhaile, agus tá grá Dé ag coinneáil bhur lámh gach céim den bhealach. Ná bíodh eagla oraibh an grá sin a roinnt, an cineáltas sin a thabhairt, agus an sruth sin a choinneáil ag sileadh. Tá an solas ag teacht, tá an maidin ag teacht, agus tá an Tiarna ag teacht chun fáilte a chur romhaibh go léir. Coinnigh súil amháin ar an spéir, cosúil le Ben, agus súil eile ar an talamh, ag tabhairt aire dá chéile le grá gan teorainn. Tá an Tiarna ag fanacht, agus tá Ben ag gáire in éineacht leis. Coinnigh an grá sin in bhur gcroíthe, agus bíodh fhios agaibh go bhfuil Ben ag gáire in éineacht libh, go bhfuil sé ag fanacht libh, go bhfuil sé ag grá libh. Bíodh an grá sin mar bhur dtreoir, mar bhur solas, mar bhur ndóchas. Agus bíodh fhios agaibh go bhfuil sibh gráite, go bhfuil sibh sábháilte, go bhfuil sibh sa bhaile i gcroí Dé. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Ar ordú an Slánaitheora agus múinte ag teagasc diaga, tá de mhisneach againn a rá:
Ár nAthair, atá ar neamh, go naofar d’ainm, go dtagai do ríocht, go ndéantar do thoil ar an talamh mar a dhéantar ar neamh. Tabhair dúinn inniu ár n-arán laethúil, agus maith dúinn ár bhfiacha, mar a mhaithimidne dár bhféichiúna féin; agus ná lig sinn i gcathú, ach saor sinn ó olc. Amen.
Go mbeannaí Dia sibh agus go gcoinní sé sibh ina ghrá inniu agus go deo. Imígí i síocháin.
✝ Go mbeannaí Dia Uilechumhachtach sibh: an tAthair, agus an Mac, agus an Spiorad Naomh. Amen.