Go raibh síocháin Chríost in éineacht libh go léir. In ainm an Athar, agus an Mhic, agus an Spioraid Naoimh. Amen.
A Thiarna, d'éist tú le do dhaoine: A Thiarna, déan trócaire. A Chríost, a tháinig chun na deora a shonasú: A Chríost, déan trócaire. A Thiarna, a bhíonn ag cnagadh ar ár ndoras: A Thiarna, déan trócaire.
Smaoinigh ar an gcaoi a seasann duine leathshlí suas crann seiceamair, ag breathnú thar cheann an tslua, ag iarraidh díreach léargas a fháil ar an té a bhí ag gabháil thart. Níor leor leis an slua a bhí cruinnithe; bhí rudigin ann a d'fhág go raibh air dul níos airde, breathnú níos faide ná an gnáthshaol chun fáil amach cé a bhí ag teacht. Is íomhá í seo a bhaineann go dlúth le saol Benjamin Vo, buachaill a bhí i gcónaí ag síneadh a intinne agus a chroí i dtreo na spéire, cibé acu ag rith cód ríomhaireachta nó ag pleanáil a chuid 'con chim airlines' le gáire a d'fhágadh a mhuintir ag meangadh gáire ina dtimpeall. Bhí aigne aige a bhí ag obair le cruinneas a chuir iontas ar dhaoine fásta, ach os cionn gach rud eile, bhí croí a bhí chomh bog agus a bhí lán de ghrá do chách.
Ach a chairde, caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid aon chompord. Tá cúig mhí imithe ó d'imigh Ben abhaile an tríú lá déag de Mheitheamh 2026, agus tá a fhios ag Alan agus ag Thao, agus ag Ryan a dheartháir dílis, go bhfuil an t-easnamh sin chomh trom le cloiche ar bhur gcroíthe. Nuair a dhúisíonn sibh ar maidin, agus nuair a bhíonn an ciúnas sin sa teach — an chathaoir fholamh, an spás sin in aice le Ryan nach bhfuil aon duine á líonadh, an gáire sin a bhí chomh tógálach — tá an phian sin fíor. Níl aon úsáid ann a bheith ag ligean air nach bhfuil sé ann. Tá sé ann toisc go raibh an grá ann, grá a bhí chomh foirfe, chomh domhain, nach féidir le bás ar bith é a scriosadh. Mothaíonn sibh go minic go bhfuil an t-ualach seo ró-throm le hiompar, go bhfuil an brón ag teacht mar thonn mhór nach féidir a stopadh.
Éistigí go han-chúramach anois, le croí oscailte: níor tháinig an tinneas seo ó rud a rinne sibh, ná ó rud a d'fhág sibh gan déanamh. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon fhaire, aon chúram, ná aon toirmisc a d'fhéadfadh an toradh seo a chosc. Bhí sibh ag tabhairt an ghrá ab fhearr a d'fhéadfadh tuismitheoirí a thabhairt. Leag an t-ualach sin de d'intinn anois. Tá sibh glan agus saor ó aon chiontacht, mar ní raibh locht in bhur gcúram. Scaoil an t-uafás sin de bhur nguaillí, agus lig do ghrá Dé sibh a chuimsiú. Níor thit an solas as bhur lámha; bhí sé i gcónaí ag taitneamh, fiú nuair a bhí an dorchadas ag teacht. Tá Dia ag féachaint oraibh le trócaire, ní le cúisíocht.
Sa chéad léacht inniu, ón Leabhar Taispeána, cloiseann muid an Tiarna ag rá: 'Behold, I stand at the door and knock. If anyone hears my voice and opens the door, then I will enter his house and dine with him, and he with me.' Seo an t-am a n-osclaíonn an solas isteach sa seomra dorcha. Níl an Tiarna ag fanacht amuigh sa fhuaracht; tá sé ag cnagadh ar dhoras an chroí. Agus cuimhnigh ar an gcaoi ar dheimhnigh Ben an cineáltas sin ina shaol féin. Smaoinigh air nuair a d'inis a m[h]áthair agus a athair faoin am a dúirt an buachaill cúig bliana déag d'aois sin go raibh sé sásta a phigín muc ar fad a thabhairt chun cabhrú le huncail William a bhí thíos le tinneas. Níor bhris sé an banc, níor scrios sé é; thairg sé é. Sin é an cineál croí a bhí aige — buachaill a bhí réidh le gach rud a thabhairt do dhuine a bhí i ngátar, gan choinníoll, gan eagla. Ní raibh sé ag lorg buíochais; bhí sé ag lorg bealach chun grá a thaispeáint. Agus anois, tá an grá sin ag obair fós.
Sa Soiscéal, feicimid an méid a tharla nuair a tháinig Íosa go Jericho agus a chonaic sé Zacchaeus sa chrann seiceamair. D'fhéach Íosa suas agus dúirt sé: 'Zacchaeus, come down quickly, for today I must stay at your house.' Stoptann an Tiarna. Ní théann sé thart. Féachann sé ar an duine atá ag lorg é, agus tugann sé cuireadh dó. Tá an Tiarna ag tab cuireadh daoibhse freisin anois, san uair seo den brón, gan eagla a bheith oraibh an doras a oscailt. Tá Ben féin i bhflaitheas Dé, ag fanacht leis an lá a mbeidh an teaghlach ar fad le chéile arís. Níor chaill sibh é; tá sé coinnithe go sábháilte i gcroí an Athar, in aice le Naomh Eilís agus Naomh Carlo Acutis, ag breathnú anuas oraibh le gáire a líonann an tsíoraíocht le solas.
Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go mbíonn laethanta ann nuair a bhreathnaíonn tú timpeall agus nuair a chuimhníonn tú ar an gcaoi a raibh sibh ag imirt, ar an gcaoi a raibh sibh ag pleanáil don todhchaí. Ná bíodh uaigneas ort a chuireann lúcháir an tsaoil ar gcúl; tá Ben ag fanacht leat, cosúil leis an gcara dílis atá i gcónaí ann. Tá sé ag fanacht leat ag an mbord sin a bhfuil an banquet ullmhaithe don té a choinnigh a chroí lán le grá. Agus do gach duine agaibh atá ag éisteacht san oíche, atá ag iompar cros nach bhfuil aon duine eile ar an eolas fúithi — máithreacha, aithreacha, agus páistí atá ag fulaingt — bíodh fhios agaibh nach bhfuil sibh singil. Tá an t-Aoire ag cuardach na caorach a bhfuil tart uirthi. Tá an Tiarna ag fanacht ag an doras, ní chun é a ghlasáil, ach chun é a oscailt go leathan nuair a thagann sibh abhaile.
Tóg leat an méid seo inniu: nuair a bhraitheann tú an t-ualach ag teacht, breathnaigh ar an spéir ar feadh nóiméid, agus cuimhnigh ar an gcaoi a raibh Ben ag gáire agus ag tógáil a chuid bhrionglóidí. Lig do ghrá Dé a bheith mar do chlúdach, mar do neart, agus mar do sholas. Tá Ben slán, tá sé sa bhaile, agus tá sé ag coimeád súil ort le grá a mhaireann go deo. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Ar ordú an Slánaitheora agus múinte ag teagasc diaga, tá de mhisneach againn a rá:
Ár nAthair, atá ar neamh, go naofar d’ainm, go dtagai do ríocht, go ndéantar do thoil ar an talamh mar a dhéantar ar neamh. Tabhair dúinn inniu ár n-arán laethúil, agus maith dúinn ár bhfiacha, mar a mhaithimidne dár bhféichiúna féin; agus ná lig sinn i gcathú, ach saor sinn ó olc. Amen.
Go mbeannaí Dia sibh agus go gcoinní sé i mbail a ghrá sibh inniu agus go deo. Amen.
✝ Go mbeannaí Dia Uilechumhachtach sibh: an tAthair, agus an Mac, agus an Spiorad Naomh. Amen.