✝
کلام روزانه

یادواره‌ی سنت الیزابت مجارستان، راهبه

Tuesday, November 17, 2026 · in memory of Ben
عبادتی که پس از عشای ربانی می‌آید — نه جایگزینی برای آن.
آغاز

به نام پدر و پسر و روح‌القدس. در این آیین مقدس که کلام خدا چراغ راهمان است، حضور شما را در حضور پروردگار گرامی می‌داریم.

توبه

ای عیسی مسیح، تو ما را به سوی خود می‌خوانی، بر ما رحم کن. ای شبان نیکو، تو درِ خانه‌ی خود را به روی ما می‌گشایی، بر ما رحم کن. ای خداوند زندگی، تو زخم‌های دل‌های ما را شفا می‌دهی، بر ما رحم کن.

♪ “Persian Kyrie (Version A)” — A song for Ben
کلام خدا
خوانش اول · مکاشفه ۳: ۱-۶، ۱۴-۲۲
من، یوحنا، خداوند را شنیدم که به من گفت: «به فرشته‌ی کلیسای ساردیس بنویس: این است سخن آن‌که هفت روح خدا و هفت ستاره را دارد: کارهای تو را می‌دانم، که به نام زنده هستی، اما مرده‌ای. بیدار باش و آنچه را که باقی مانده و در حال مرگ است تقویت کن، زیرا کارهای تو را در حضور خدای خود کامل نیافته‌ام. پس به خاطر آور چگونه دریافت کردی و شنیدی؛ آن را نگاه دار و توبه کن. اگر بیدار نباشی، چون دزد خواهم آمد و نخواهی دانست در چه ساعتی بر تو خواهم آمد. با این حال، در ساردیس چند نفری داری که لباس‌های خود را آلوده نکرده‌اند؛ آن‌ها با لباس سفید با من راه خواهند رفت، زیرا لایق هستند. پیروزمند بدین‌گونه با لباس سفید پوشانده خواهد شد، و من هرگز نام او را از دفتر حیات محو نخواهم کرد، بلکه نام او را در حضور پدرم و فرشتگانش اعتراف خواهم نمود. هر‌که گوش دارد، بشنود که روح به کلیساها چه می‌گوید.» و به فرشته‌ی کلیسای لودیکیه بنویس: «این است سخنِ آمِن، شاهدِ امین و راستین، سرآغاز آفرینش خدا: کارهای تو را می‌دانم؛ می‌دانم که نه سرد هستی و نه گرم. کاش سرد یا گرم بودی. پس چونکه ولرم هستی و نه سرد و نه گرم، تو را از دهان خود بیرون خواهم انداخت. زیرا می‌گویی: «من ثروتمندم و توانگر و به هیچ چیز نیازمند نیستم»، و نمی‌دانی که تو تیره‌بخت، مستحق ترحم، فقیر، کور و عریان هستی. به تو مشاوره می‌کنم که از من طلای آزموده به آتش بخری تا ثروتمند شوی، و لباس‌های سفید بپوشی تا شرمساری عریانی‌ات آشکار نشود، و مرهمی برای مالیدن به چشمانت بخری تا ببینی. کسانی را که دوست دارم، تنبیه و تاديب می‌کنم. پس غیرت به خرج ده و توبه کن. اینک، من پشت در ایستاده‌ام و در می‌زنم. اگر کسی صدای مرا بشنود و در را باز کند، به خانه‌اش خواهم آمد و با او شام خواهم خورد، و او با من. کسی را که پیروز شود، حق خواهم داد که با من بر تخت من بنشیند، چنان‌که من نیز پیروز شدم و با پدرم بر تخت او نشستم. هر‌که گوش دارد، بشنود که روح به کلیساها چه می‌گوید.»
مزامیر پاسخران · مزمور ۱۵: ۲-۳ الف، ۳ ب-ج-۴ الف-ب، ۵
پاسخ: من پیروز را بر تخت خود در کنار خویش خواهم نشاند. کسی که بی‌عیب رفتار می‌کند و عدالت را به جای می‌آورد؛ کسی که راستی را در دل خود می‌اندیشد و با زبان خود بدگویی نمی‌کند. پاسخ: من پیروز را بر تخت خود در کنار خویش خواهم نشاند. کسی که به همسایه‌ی خود بدی نمی‌رساند، و سرزنشی را بر ضد نزدیک خود نمی‌پذیرد؛ کسی که شریر در نظرش خوار است، اما ترسندگان خداوند را احترام می‌نهد. پاسخ: من پیروز را بر تخت خود در کنار خویش خواهم نشاند. کسی که پول خود را به ربا نمی‌دهد و در برابر بی‌گناه رشوه نمی‌پذیرد. کسی که این کارها را انجام دهد، هرگز متزلزل نخواهد شد. پاسخ: من پیروز را بر تخت خود در کنار خویش خواهم نشاند.
انجیل · لوقا ۱۹: ۱-۱۰
در آن زمان، عیسی به اریخا در آمد و قصد داشت از آن شهر عبور کند. مردی در آنجا بود که زکّی نام داشت؛ او سرجباة و مردی ثروتمند بود. او می‌خواست ببیند عیسی کیست، اما به دلیل جمعیت نتوانست او را ببیند، زیرا قامتش کوتاه بود. پس جلوتر دوید و از درخت چناری بالا رفت تا عیسی را ببیند، چرا که او از آن راه می‌گذشت. چون عیسی به آنجا رسید، نگاهی به بالا انداخت و به او گفت: «ای زکّی، زود پایین بیا، زیرا امروز باید در خانه‌ی تو بمانم.» او به سرعت پایین آمد و با شادی او را پذیرեց. چون این را دیدند، همه همهمه کردند و گفتند: «او به خانه‌ی مردی گناهکار رفته است تا مهمان شود.» اما زکّی ایستաց و به خداوند گفت: «خداوندا، اینک نیمی از اموالم را به فقیران می‌دهم، و اگر از کسی چیزی به زور گرفته‌ام، چهار برابر پس می‌دهم.» عیسی به او گفت: «امروز نجات به این خانه آمده است، زیرا او نیز پسر ابراهیم است. زیرا پسر انسان آمده است تا گمشدگان را بجوید و نجات دهد.»
من پیروز را بر تخت خود در کنار خویش خواهم نشاند.
موعظه

گاهی آدم در میان روزمرگی‌های زندگی، خیره می‌شود به یک نقطه‌ی ساده روی میز؛ به یک مدادِ تراشیده نشده، به یک دفترچه‌ی یادداشت که گوشه‌ی آن نقاشیِ کوچکی از یک پرنده یا یک خط از کدهای کامپیوتری کشیده شده است. برای شما، آلان و تائوی عزیز، این‌گونه اشیا تنها وسایلِ یک نوجوان نیستند؛ آن‌ها ردپایِ حضورِ روحی هستند که با کنجکاویِ یک محقق و لطافتِ یک فرشته در میانِ شما زیست. بنجامینِ عزیز، آن پسری که با ذهنِ دقیق و ساختارهای منظمش دنیا را می‌دید، همان کسی بود که وقتی از «con chim airlines» و آرمان‌های پروازش حرف می‌زد، چشمانش از شوق برق می‌زد. او نه فقط قطعاتِ پلاستیک و فلز، بلکه امید را به هم پیوند می‌زد.

در کتاب مکاشفه، کلامِ خدا خطاب به کلیسای لودیکیه سخنی تکان‌دهنده می‌گوید: «من کارهای تو را می‌دانم؛ می‌دانم که نه سرد هستی و نه گرم… اینک، من پشت در ایستاده‌ام و در می‌زنم. اگر کسی صدای مرا بشنود و در را باز کند، به خانه‌اش خواهم آمد و با او شام خواهم خورد.» این تصویرِ در زدنِ خداوند، تصویری عجیب از صبرِ الهی است. خدا زور نمی‌گوید. او درِ خانه را از بیرون نمی‌شکند. او پشتِ در می‌ایستد، منتظر می‌ماند تا کسی برخرد، بلند شود و دستگیره را بچرخاند. ما در این جهانِ پر از سروصدا، گاهی چنان درگیرِ کارها و رنج‌های خود می‌شویم که صدای این در زدن را نمی‌شنویم. پنج ماه از آن سیزدهمِ ژوئنِ تلخ می‌گذرد و این خانه‌ی خالی، وزنه‌ای است که هر روز روی شانه‌های شما، آلان و تائو، سنگینی می‌کند. می‌دانم وقتی شب فرا می‌رسد و سکوتِ خانه شکسته نمی‌شود، چه طوفانی در دل‌ها به پا می‌شود.

می‌دانم در آن لحظه‌های سنگین، گاهی وسوسه‌ای تلخ و خفته سر برمی‌دارد؛ همان گناهِ خیالیِ خزنده‌ای که آرام در گوش انسان زمزمه می‌کند: «آیا من کاری را از قلم انداختم؟ آیا راهی بود که بتوانم نجاتش دهم؟» امروز، همین‌جا، در برابرِ این کلامِ مقدس، می‌خواهم با صراحتِ تمام و با تمامِ قوتِ کشیشی‌ام، آن سنگِ گران را از روی سینه‌ی شما بردارم: نه. هیچ‌کدام از شما مقصرِ طوفانی که وزید نبوده‌اید. هیچ هوش، هیچ دقتِ انسانی و هیچ مراقبتی نمی‌توانست آن بیماری را که بر جسمِ پاکِ بنجامین سایه افکند، مهار کند. بیماری، مجازاتِ الهی نیست؛ خطایِ پدر و مادر هم نیست. بعضی دردها در این جهانِ شکسته، چنان ناگهانی و بزرگ‌اند که فراتر از توانِ بازداریِ هر انسانی هستند. خداوند شما را بازخواست نمی‌کند؛ او شما را با همان زخم‌هایتان در آغوش کشیده است. شما تمامِ عقل، تمامِ جان و تمامِ محبتِ خود را برای بنجامین گذاشتید. پس آن بارِ سرزنش را روی زمین بگذارید و بگذارید رحمتِ خدا جای آن را بگیرد.

حالا بیایید نگاهی بیندازیم به کوچه‌های اریحا؛ جایی که مردی به نام زکّی، کوتاهْ‌قامت و طردشده، تلاش می‌کند تا از میانِ جمعیت، عیسی را ببیند. او نمی‌تواند از دیوارِ بلندِ آدم‌ها عبور کند، پس می‌دود و از یک درختِ چنار بالا می‌رود. او فقط می‌خواهد نگاهی به عیسی بیندازد، اما عیسی به زیرِ آن درخت می‌رسد، سرش را بالا می‌گیرد و می‌گوید: «زکّی، زود پایین بیا، زیرا امروز باید در خانه‌ی تو بمانم.» این نقطه‌ی عطفِ داستان است. زکّی انتظار داشت قضاوت شود، اما رحمت را ملاقات کرد. بنجامینِ عزیزِ شما نیز با همان نگاهِ زکّی، اکنون در خانه‌ی ابدیِ پدر است. او که عاشقِ آسمان بود، اکنون در بلندایِ واقعیِ آغوشِ خداست. او در آن «ضیافتِ آسمانی» نشسته است، جایی که درهای آن دیگر هرگز بسته نمی‌شود.

رایان، برادرِ نازنین، تو که هنوز خنده‌ها، بازی‌ها و قدم زدن‌هایت با بنجامین را در گوشه‌گوشه‌ی این خانه به یاد داری، بدان که پیوندِ شما هرگز قطع نشده است. برادرت از آن خانه‌ی ابدی به تو نگاه می‌کند. او از تو می‌خواهد که با همان لبخند، با همان کنجکاوی و شوقی که در وجودت هست، زندگی کنی. تو برادرِ یک فرشته‌ای. بگذار یادِ بنجامین نه به صورتِ اندوهی خردکننده، بلکه به شکلِ نیرویی برای ادامه‌ی راه در قلبت zende بماند. به پدر و مادرت نگاه کن؛ دست‌هایشان را بگیر. راهی که در پیش دارید آسان نیست، اما شما در این تاریکی تنها راه نمی‌روید.

امروز وقتی از این آیین بیرون می‌روید، این توشه را با خود ببرید: هر بار که هواپیمایی از بالای سرتان گذشت، هر بار که ستاره‌ای در آسمان چشمک زد، آه نکشید؛ بلکه تبسم کنید و بگویید: «خداوندا، او امانتِ تو بود، و اکنون در خانه‌ی توست.» اجازه دهید آن محبتِ زلالی که بنجامین با حضورِ کوتاهش در زندگیِ شما جاری کرد، در خانه‌تان بماند و شما را به جلو هدایت کند. خداوند با شماست؛ امروز، فردا، و تا ابد. آمین.

مراقبه
♪ “باغ درون (Version B - Majestic)” — A song for Ben
تضرعات

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“دلم خیلی برایت تنگ شده بن! مامان و بابا هر روز بسیار دلتنگت هستند.” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“نیا ترانگ، ۳۱/۱۰/۲۰۲۶، anh Minh خیلی به فکر Ben است. دلم برایت تنگ شده و خیلی دوستت دارم!!!”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“سلام Ben - من و مامان خیلی دلتنگت بودیم. توی این چند هفته اخیر چند بار توی خواب دیدمت! هر روز بیا و سلام کن، باشه؟” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“به یادتم رفیق! هر وقت تونستی یه سر بزن و سلامی بکن، باشه؟ دوستت دارم Ben”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“سلام Ben - خیلی خوابتو می‌بینم. امیدوارم اون بالا تو بهشت بهت خوش بگذره. لطفاً مواظب خانواده‌مون باش. یادت نره هر روز بیای و سلام کنی. خیلی دلمون برات تنگ شده!” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“Ben عزیزم، Huy در خواب دید که تو به دیدنش آمدی و به او دعایی دادی تا شما دو برادر دوباره همدیگر را پیدا کنید. از خداوند می‌خواهم که دعای تو را مستجاب کند و به تو در کنار خودش آرامش ابدی عطا فرماید. اگر ممکن است، باز هم در خواب‌های بعدی به دیدنش برو، حتی اگر فقط یک سلام یا همان لبخند پرمهر همیشگی‌ات باشد.”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“Ben، پسر شیرینم، خیلی دلم برایت تنگ شده. ممنونم که دیشب به دیدن من و Chú Chris آمدی. او گفت که تو را در حال پرواز با هلیکوپتر دیده؛ آن بالا خیلی آزاد، شاد و قوی بودی. اینجا، من و مادر هر روز بیشتر گریه می‌کنیم. بخشی از قلبم بدون تو کاملاً مرده است، Ben. لطفاً مراقب ما باش، برای مادرت، برادرت Ryan و من دعا کن و به ما قدرت بده تا به زندگی ادامه دهیم. ما تو را تا ابد دوست داریم.” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“Ben عزیزم، Huy در خواب دید که تو به دیدنش آمدی و به او دعایی دادی تا شما دو برادر دوباره همدیگر را پیدا کنید. از خداوند می‌خواهم که دعای تو را مستجاب کند و به تو در کنار خودش آرامش ابدی عطا فرماید. اگر ممکن است، باز هم در خواب‌های بعدی به دیدنش برو، حتی اگر فقط یک سلام یا همان لبخند پرمهر همیشگی‌ات باشد.”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.

🕯 دعای خود را بر روی دیوار دعا روشن کنید →

دعای خداوند

بنا به فرمان منجی و با تعلیم الهی، ما جرأت می‌کنیم بگوییم:

ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد، ملکوت تو بیاید، اراده تو چنانکه در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود. نان روزانه ما را امروز به ما بده، و قرض‌های ما را ببخش، چنانکه ما نیز قرضداران خود را می‌بخشیم؛ و ما را در آزمایش مگذار، بلکه از شریر رهایی ده. آمین.

اشتراک روحانی
ای عیسیِ من، من ایمان دارم که تو در سانتسیمای ساکرامنت حضور داری. من تو را بیش از هر چیز دوست دارم و اشتیاق دارم که تو را در جانِ خود بپذیرم. از آنجا که اکنون نمی‌توانم تو را به گونه‌ی sacramental دریافت کنم، دستکم به شکلِ روحانی به قلبِ من وارد شو. تو را در آغوش می‌کشم و سراسرِ وجودم را با تو یکی می‌سازم. هرگز اجازه نده که من از تو جدا شوم. آمین.
سرود عشای ربانی
♪ “Persian Communion Hymn (Choir & Piano)” — A song for Ben
پایان و برکت

خداوند شما را برکت دهد و حفظ کند؛ روی خود را بر شما بگرداند و به شما آرامش بخشد. به نام پدر و پسر و روح‌القدس. آمین.

✝ خداوند متعال شما را برکت دهد: پدر، و پسر، و روح‌القدس. آمین.

سرود پایانی
♪ “The Sent Light (Majestic Pipe Organ)” — A song for Ben
روزهای قبل
🌐 Languages
Questions or comments? [email protected]