✝
کلام روزانه

دوشنبه‌ی هفته‌ی سی و سوم زمان عادی

Monday, November 16, 2026 · in memory of Ben
عبادتی که پس از عشای ربانی می‌آید — نه جایگزینی برای آن.
آغاز آیین

به نام پدر و پسر و روح‌القدس، آمین. گشایشِ حضورِ پروردگارمان عیسی مسیح، و محبتِ خدا، و رفاقتِ روح‌القدس بر همه‌ی شما باد.

استغفار

ای عیسی مسیح، تو چشمه‌ی رحمت و آرامش هستی، بر ما رحمت فرما. ای مسیح، تو در میانِ رنج‌های ما حضور داری، بر ما رحمت فرما. ای عیسی مسیح، تو ما را به سوی زندگیِ جاودان هدایت می‌کنی، بر ما رحمت فرما.

♪ “Persian Kyrie (Version A)” — A song for Ben
کلام خدا
خوانش اول · مکاشفه ۱: ۱-۴؛ ۲: ۱-۵
مکاشفه‌ی عیسی مسیح که خدا به او داد تا به بندگان خود آنچه را که به زودی باید واقع شود، نشان دهد؛ و او آن را با فرستادن فرشته‌ی خود به بنده‌ی خود یوحنا رسانید، کسی که به کلام خدا و شهادتِ عیسی مسیح، یعنی به هر چه دید، شهادت می‌دهد. خوشا به حال کسی که این کلامِ نبوت را با صدای بلند می‌خواند، و خوشا به حال کسانی که به آن گوش فرا می‌دهند و آنچه را در آن نوشته شده است حفظ می‌کنند، زیرا زمانِ تعیین‌شده نزدیک است. یوحنا به هفت کلیسای واقع در آسیا: فیض و سلامتی بر شما باد، از سویِ آن کس که هست و که بود و که خواهد آمد، و از سویِ هفت روح که در برابر تختِ او هستند… به فرشته‌ی کلیسای افسس بنویس: این است سخنِ آن کس که هفت ستاره را در دست راست خود دارد و در میانِ هفت چراغدانِ طلا راه می‌رود: «کارهای تو، زحمتت و استقامتت را می‌دانم، و اینکه نمی‌توانی شریران را تحمل کنی؛ کسانی را که خود را رسول می‌خوانند اما نیستند، آزمودی و آنان را دروغگو یافتی. بعلاوه، استقامت داری و به خاطر نامِ من رنج کشیده‌ای، و خسته نشده‌ام. اما این را بر تو دارم: آن محبتِ نخستینِ خود را ترک کرده‌ای. پس به یاد آور از کجا سقوط کرده‌ای، توبه کن و کارهای نخستین را انجام ده. وگرنه، نزدِ تو خواهم آمد و چراغدانت را از جایش برخواهم کند، مگر اینکه توبه کنی.»
مزمور پاسخران · مزمور ۱: ۱-۲، ۳، ۴، ۶
R. کسانی که پیروز شوند، از درختِ زندگی خوراک خواهند یافت. خوشا به حال مردی که بر مشورتِ شریران گام نمی‌نهد، و در راهِ گناهکاران نمی‌ایستد، و در محفلِ مسخرکنندگان نمی‌نشیند، بلکه دلخوشی‌اش در شریعتِ خداوند است، و روز و شب در شریعتِ او تفکر می‌کند. R. او مانند درختی است کاشته‌شده در کنارِ جویبارهای آب، که میوه‌ی خود را در موسمِ خود می‌دهد، و برگش هرگز پژمرده نمی‌شود؛ و هر چه کند، به سرانجام می‌رسد. R. شریران چنین نیستند، بلکه همچون کاهی هستند که باد آن‌ها را می‌پراکند. زیرا خداوند راهِ صالحان را می‌شناسد، اما راهِ شریران نابود خواهد شد. R.
انجیل · لوقا ۱۸: ۳۵-۴۳
هنگامی که عیسی به اریحا نزدیک می‌شد، نابینایی کنار جاده نشسته بود و گدایی می‌کرد. چون شنید که گروهی در حال عبور هستند، پرسید چه خبر است. به او گفتند: «عیسی ناصری از اینجا عبور می‌کند.» پس فریاد برآورد و گفت: «ای عیسی، پسر داوود، بر من رحم کن!» کسانی که جلوتر می‌رفتند، او را نهیب زدند تا خاموش شود، اما او با صدای بلندتر فریاد می‌زد: «ای پسر داوود، بر من رحم کن!» پس عیسی ایستاد و فرمود تا او را نزدش بیاورند؛ و چون نزدیک آمد، از او پرسید: «چه می‌خواهی برایت انجام دهم؟» گفت: «خداوندا، می‌خواهم بینا شوم.» عیسی به او گفت: «بینا شو، ایمانت تو را نجات داده است.» او در همان لحظه بینایی خود را بازیافت و در حالی که خدا را تمجید می‌کرد، به دنبال او روان شد. و تمام مردم چون این را دیدند، خدا را حمد گفتند.
کسانی که پیروز شوند، از درختِ زندگی خوراک خواهند یافت.
موعظه

گاهی وقت‌ها در گوشه‌ای از خانه، صدای چرخش یک پره یا زمزمه‌ی یک موتورِ الکتریکی کوچک آدم را می‌برد به دنیایی دیگر. یک ماکتِ ساده، تکه‌ای پلاستیک و فلز که با چه دقتی روی میز ردیف شده است. آلان، تائو، رایانِ عزیز، شما این چیزها را خوب می‌شناسید. بنجامین همیشه با آن ذهنِ دقیق و ساختارهای منظمش، دنیا را از زاویه‌ی دیگری می‌دید. او نه فقط قطعات را کنار هم می‌چید، بلکه در دلِ هر کد و هر طراحی، به دنبال نظمی می‌گشت که بشود به آن تکیه کرد. وقتی با آن لبخندِ معصومانه‌اش از آرمان‌های پرواز و ساختنِ شرکتِ هواپیماییِ خودش حرف می‌زد، وقتی با شوقی بی‌نظیر از آسمان و پرنده‌ها می‌گفت، انگار داشت به ما یاد می‌داد که چشم‌ها را باید بالاتر از این زمینِ خاکی دوخت… اما در کنار این همه‌ی هوش و محاسباتِ دقیق، بنجامین قلبی داشت که نرم‌تر از هر ابری بود. همان پسری که وقتی شنید عمویش در بستر بیماری است، بی‌آنکه کسی از او بخواهد، خواست همه‌ی داراییِ کودکی‌اش را پیش بیاورد تا گرهی باز کند. او قلکش را نشکست، پولی هم جابه‌جا نشد، اما آن پیشنهادِ خالصانه و بی‌دریغ، تمامِ وسعتِ روحش را نشان داد.

در کتاب مکاشفه، آن‌جا که کلام خدا به کلیسای افسس می‌رسد، تصویری از چراغدان‌ها و ستارگان در دست خداوند ترسیم می‌شود. کلام می‌گوید: «من کارهای تو، زحمتت و استقامتت را می‌دانم… اما این را بر تو دارم که آن محبتِ نخستینِ خود را از دست داده‌ای.» این جمله‌ای است که آدم را سرِ جایش میخکوب می‌کند. ما در این دنیا آن‌قدر مشغولِ دویدن می‌شویم، آن‌قدر درگیرِ رنج‌ها، کارها و بارِ سنگینِ روزگار می‌گردیم که گاهی فراموش می‌کنیم از کجا آمده‌ایم و به کجا می‌رویم. ما هم در میانه‌ی این راهِ طولانی، محبتِ ساده و زلالی را که باید پایه و اساس زندگی‌مان باشد، گم می‌کنیم. رنجِ عمیق، مثل غباری سنگین روی چشم‌ها می‌نشیند و دیدن را سخت می‌کند. پنج ماه از آن سیزدهمِ ژوئنِ تلخ می‌گذرد و این خانه‌ی خالی، وزنه‌ای است که هر روز روی شانه‌های شما، آلان و تائو، سنگینی می‌کند. می‌دانم وقتی شب فرا می‌رسد و سکوتِ خانه شکسته نمی‌شود، چه طوفانی در دل‌ها به پا می‌شود. می‌دانم وسوسه‌ی تلخِ سرزنشِ خود چطور سر برمی‌دارد؛ همان گناهِ خیالیِ خزنده‌ای که می‌پرسد: «آیا من می‌توانستم کاری کنم؟ آیا راهی بود که نجاتش دهم؟»

امروز، همین‌جا، در برابرِ این کلامِ مقدس، می‌خواهم آن سنگِ گران را از روی سینه‌ی شما بردارم. با صراحت و با تمامِ قوتِ کشیشی‌ام می‌گویم: نه. هیچ‌کدام از شما مقصرِ طوفانی که وزید نبوده‌اید. هیچ‌گونه هوش، هیچ دقتِ انسانی و هیچ مراقبتی نمی‌توانست آن بیماری را که بر جسمِ پاکِ بنجامین سایه افکند، مهار کند. بیماری، مجازاتِ الهی نیست؛ خطایِ پدر و مادر هم نیست. بعضی دردها در این جهانِ شکسته، چنان ناگهانی و بزرگ‌اند که فراتر از توانِ بازداریِ هر انسانی هستند. خداوند شما را بازخواست نمی‌کند؛ او شما را با همان زخم‌هایتان در آغوش کشیده است. شما تمامِ عقل، تمامِ جان و تمامِ محبتِ خود را برای بنجامین گذاشتید. پس آن بارِ سرزنش را روی زمین بگذارید و بگذارید رحمتِ خدا جای آن را بگیرد.

بیایید نگاهی به جاده‌ی خارج از اریحا بیندازیم؛ جایی که مردی نابینا کنار جاده نشسته بود و گدایی می‌کرد. او در تاریکیِ مطلقِ چشم‌هایش زندگی می‌کرد، اما در قلبش نوری روشن بود. وقتی شنید عیسیِ ناصری در حال عبور است، ساکت ننشීست. مردم خواستند خفه‌اش کنند، خواستند به او بگویند «صدا نکن، مزاحم نشو»، اما او فریادش را بلندتر کرد: «ای عیسی، پسر داوود، بر من رحم کن!» این صدای کسی است که چیزی برای از دست دادن ندارد، کسی که تمامِ وجودش به دنبالِ نجات است. و عیسی ایستاد. چه تصویرِ تکان‌دهنده‌ای… خدایِ آفریننده در برابرِ صدایِ یک انسانِ دردمند می‌ایستد. او دستور می‌دهد که نابینا را نزدش بیاورند و از او می‌پرسد: «چه می‌خواهی برایت انجام دهم؟»

این همان سؤالی است که امروز عیسی از دلِ آسمان از شما می‌پرسد، آلان، تائو، و رایانِ عزیز. عیسی در برابرِ دردِ شما می‌ایستد، قدم‌هایش را متوقف می‌کند و می‌پرسد: «چه می‌خواهی برایت انجام دهم؟» پاسخِ آن مرد نابینا ساده و بی‌پرده بود: «خداوندا، می‌خواهم بینا شوم.» و عیسی به او گفت: «بینا شو، ایمانت تو را نجات داد.» این بینایی، فقط باز شدنِ چشمِ جسم نبود؛ بلکه دیدنِ امیدی بود که در تاریکیِ مطلق درخشید. بنجامینِ عزیزِ شما اکنون در همان نورِ بی‌کران زندگی می‌کند. او که عاشق پرواز بود، او که در دنیای کودکی و نوجوانی‌اش از هواپیماها و آسمان حرف می‌زد، اکنون در بلندایِ واقعیِ آغوشِ خداست. او دیگر نیازی به بال‌زدن‌های زمینی ندارد؛ او در آرامشِ مطلقِ بهشت مستقر است.

رایان، برادرِ نازنین، تو که هنوز خنده‌ها، بازی‌ها و قدم زدن‌هایت با بنجامین را در گوشه‌گوشه‌ی این خانه به یاد داری، بدان که پیوندِ شما هرگز قطع نشده است. برادرت در آن «ضیافتِ آسمانی» به تو نگاه می‌کند. او از تو می‌خواهد که با همان لبخند، با همان کنجکاوی و شوقی که در وجودت هست، زندگی کنی. تو برادرِ یک فرشته‌ای. بگذار یادِ بنجامین نه به صورتِ اندوهی خردکننده، بلکه به شکلِ نیرویی برای ادامه‌ی راه در قلبت زنده بماند. به پدر و مادرت نگاه کن؛ دست‌هایشان را بگیر. راهی که در پیش دارید آسان نیست، اما شما در این تاریکی تنها راه نمی‌روید.

امروز وقتی از این آیین بیرون می‌روید، این توشه را با خود ببرید: هر بار که هواپیمایی از بالای سرتان گذشت، هر بار که ستاره‌ای در آسمان چشمک زد، آه نکشید؛ بلکه تبسم کنید و بگویید: «خداوندا، او امانتِ تو بود، و اکنون در خانه‌ی توست.» اجازه دهید آن محبتِ نخستین، آن عشقی که بنجامین با حضورِ کوتاهش در زندگیِ شما جاری کرد، در خانه‌تان بماند و شما را به جلو هدایت کند. خداوند با شماست؛ امروز، فردا، و تا ابد. آمین.

مراقبه
♪ “باغ درون (Version B - Majestic)” — A song for Ben
دعای مؤمنان

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“نیا ترانگ، ۳۱/۱۰/۲۰۲۶، anh Minh خیلی به فکر Ben است. دلم برایت تنگ شده و خیلی دوستت دارم!!!”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“سلام Ben - من و مامان خیلی دلتنگت بودیم. توی این چند هفته اخیر چند بار توی خواب دیدمت! هر روز بیا و سلام کن، باشه؟” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“به یادتم رفیق! هر وقت تونستی یه سر بزن و سلامی بکن، باشه؟ دوستت دارم Ben”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“سلام Ben - خیلی خوابتو می‌بینم. امیدوارم اون بالا تو بهشت بهت خوش بگذره. لطفاً مواظب خانواده‌مون باش. یادت نره هر روز بیای و سلام کنی. خیلی دلمون برات تنگ شده!” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“Ben عزیزم، Huy در خواب دید که تو به دیدنش آمدی و به او دعایی دادی تا شما دو برادر دوباره همدیگر را پیدا کنید. از خداوند می‌خواهم که دعای تو را مستجاب کند و به تو در کنار خودش آرامش ابدی عطا فرماید. اگر ممکن است، باز هم در خواب‌های بعدی به دیدنش برو، حتی اگر فقط یک سلام یا همان لبخند پرمهر همیشگی‌ات باشد.”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“Ben، پسر شیرینم، خیلی دلم برایت تنگ شده. ممنونم که دیشب به دیدن من و Chú Chris آمدی. او گفت که تو را در حال پرواز با هلیکوپتر دیده؛ آن بالا خیلی آزاد، شاد و قوی بودی. اینجا، من و مادر هر روز بیشتر گریه می‌کنیم. بخشی از قلبم بدون تو کاملاً مرده است، Ben. لطفاً مراقب ما باش، برای مادرت، برادرت Ryan و من دعا کن و به ما قدرت بده تا به زندگی ادامه دهیم. ما تو را تا ابد دوست داریم.” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“Ben عزیزم، Huy در خواب دید که تو به دیدنش آمدی و به او دعایی دادی تا شما دو برادر دوباره همدیگر را پیدا کنید. از خداوند می‌خواهم که دعای تو را مستجاب کند و به تو در کنار خودش آرامش ابدی عطا فرماید. اگر ممکن است، باز هم در خواب‌های بعدی به دیدنش برو، حتی اگر فقط یک سلام یا همان لبخند پرمهر همیشگی‌ات باشد.”
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.
“امروز ۱۰۰ روزه که بدون تو می‌گذره. دلم خیلی خیلی برات تنگ شده Ben. هر وقت خواستی بهم سر بزن! می‌بینمت رفیق! دوستت دارم!” — Dad
… ما به Ben می‌سپاریم، که آن را به خداوند تقدیم می‌کند.
℟ Ben، برای ما دعا کن.

🕯 دعای خود را بر روی دیوار دعا روشن کنید →

دعای خداوند

بنا به فرمان منجی و با تعلیم الهی، ما جرأت می‌کنیم بگوییم:

ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد، ملکوت تو بیاید، اراده تو چنانکه در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود. نان روزانه ما را امروز به ما بده، و قرض‌های ما را ببخش، چنانکه ما نیز قرضداران خود را می‌بخشیم؛ و ما را در آزمایش مگذار، بلکه از شریر رهایی ده. آمین.

مناجات روحانی
ای عیسیِ من، من باور دارم که تو در آیینِ مقدّسِ عشایِ ربانی حضور داری. من تو را بیش از هر چیز دوست دارم و مشتاقم که تو را در جانِ خود بپذیرم. از آن‌جا که اکنون نمی‌توانم تو را به گونه‌ای آیینی دریافت کنم، دستکم به گونه‌ای روحانی به دلِ من وارد شو. تو را در آغوش می‌کشم و سراسرِ وجودم را با تو یکی می‌سازم. هرگز اجازه نده از تو جدا بمانم. آمین.
سرود عشای ربانی
♪ “Persian Communion Hymn (Choir & Piano)” — A song for Ben
پایان و برکت

برکتِ خدایِ قادرِ مطلق، پدر و پسر و روح‌القدس، بر شما نازل باد و تا ابد با شما بماند. آمین.

✝ خداوند متعال شما را برکت دهد: پدر، و پسر، و روح‌القدس. آمین.

سرود پایانی
♪ “The Sent Light (Majestic Pipe Organ)” — A song for Ben
روزهای قبل
🌐 Languages
Questions or comments? [email protected]