No nome do Pai, e do Fillo, e do Espírito Santo. Que a graza e a paz de Deus, que é, que era e que ha de vir, estean con todos vós.
Señor, ten piedade de nós. Cristo, ten piedade de nós. Señor, ten piedade de nós.
Hai unha imaxe, unha soa imaxe, que hoxe nos chama dende o corazón da Escritura: a imaxe do cego sentado ao bordo do camiño en Xericó. Pensemos niso. Un home, privado da luz, sentado onde a vida pasa de longo, escoitando o rumor dunha multitude que non o ve. O seu mundo reduciuse a ese bordo de estrada, á escuridade e ao eco dos pasos dos demais. Cando escoita que é Xesús quen pasa, non se queda calado. 'Xesús, Fillo de David, ten compaixón de min!', grita. A pesar dos que o mandan calar, a pesar da súa propia limitación, el insiste. El quere ver. E Xesús, que nunca deixa pasar unha alma que busca, detense. 'Que queres que faga por ti?', pregúntalle. E o home, cunha sinxeleza que desarma, responde: 'Señor, que vexa'.
Detémonos un momento. Thao, Alan, Ryan, hai cinco meses que o noso querido Benjamin Vo cruzou o limiar cara á casa do Pai. Cinco meses. Sei que nestes días, a imaxe do cego sentado ao bordo do camiño pode sentirse como un reflexo da vosa propia alma. Hai momentos nos que o mundo segue o seu curso, os avións seguen engalando, a xente segue camiñando, e vós estades alí, como se o tempo se detivese nun bordo de estrada, mirando cara a unha escuridade que non entendedes. Sei que hai madrugadas nas que a ausencia de Ben se sente coma un peso que non se pode mover, unha dor tan profunda que a tentación é pedir a Deus, non unha visión, senón simplemente unha explicación. 'Por que, Señor? Por que este camiño?', preguntádesvos. É unha reacción humana ante unha perda tan inmensa. Pero hoxe, o Señor quere dicirvos algo diferente. El non vos pide que neguedes a vosa dor. El pídevos que, como o cego, non deixedes de gritar o voso desexo de luz.
Debemos ser moi honestos hoxe. A dor da perda non é algo que se poida superar con fórmulas rápidas. Sei que hai momentos nos que a mente, buscando entender o incomprensible, se inclina cara á culpa: 'Podería ter feito máis?', 'Podería ter visto algo antes?'. Escoitade isto con toda a verdade do Evanxeo: non é culpa vosa. A enfermidade non é un castigo, nin o resultado de algo que fixestes ou deixastes de facer. Deus non vos acusa, e Ben, ese rapaz que vos amaba tanto, tampouco. Liberádevos desa carga, porque non vos pertence. O amor que lle destes foi perfecto, e o amor, cando é puro, é a única cousa que non morre. Non hai nada que poidades ter feito para evitar que o tempo de Ben nesta terra se completase. Esa pedra de culpa é demasiado pesada; deixádea aos pés de Deus. El non sinala con dedo acusador; El tende a man para curar.
Ben era un rapaz dunha mente brillante e dun corazón máis brillante aínda. Pensade na súa curiosidade, na súa paixón polos avións, naquel soño de crear a 'Con Chim Airlines'. Cada vez que falaba diso, os seus ollos iluminábanse. Non era un rapaz de quedar sentado ao bordo do camiño. Era un rapaz de construír, de programar, de soñar. Lembrade aquel momento no que, sen que ninguén llo pedise, quixo ofrecer todo o seu porquiño de aforros para axudar ao seu tío William. Non fixo falla romper o porquiño, nin facer gran rebumbio; o que quedou no aire foi a pureza dunha alma disposta a darse enteira. Ese era o verdadeiro Ben. El non tiña medo de dar, de arriscar, de amar. E ese espírito, esa luz que el foi, non está apagada. Está viva en Deus.
No Evanxeo, Xesús di: 'A túa fe salvouche'. E o home, ao recuperar a vista, non se queda no bordo do camiño. 'Seguiuno, dando gloria a Deus'. Esta é a promesa que temos. Ben xa está nesa luz plena. Cando o seu pai soñou con el, cando viu a Ben dicindo que 'pasara todas as probas', iso non era un soño calquera. Era a voz de Deus dicíndovos que o voso fillo non está perdido. El está na plenitude. El está no Reino onde xa non hai dor, nin sombras, só a luz do Amor que nunca falla. Ben está alí, agardando, sorrindo, dicíndovos que 'non pasa nada', que el vos observa, que el vos ama, e que a vosa historia, xunto coa súa, non rematou. Está só comezando na eternidade.
Ryan, irmán querido, ti que compartiches con Ben os xogos, os soños, a vida mesma... non te sintas soa. Ti es a testemuña da luz do teu irmán. Cando mires ao ceo e vexas un avión, cando teñas un momento de alegría, lembra que Ben está alí, non como unha ausencia, senón como unha presenza que che acompaña. Non teñas medo de vivir. O mellor xeito de honrar a Ben é vivir con plenitude, con curiosidade, con esa mesma bondade que el tiña. Non te quedes estancado na dor; camiña cara á luz, tal como el faría. Non enterres o teu propio talento, a túa propia vida, por medo á tristeza. Vive por el, vive con el.
Na primeira lectura, o Señor dille á Igrexa en Éfeso: 'Teño isto contra ti: perdiches o amor que tiñas ao principio'. Ás veces, na nosa dor, perdemos de vista ese primeiro amor, esa alegría que nos definía. Pero hoxe, o Señor convídanos a volver a ese amor. Ben foi un colaborador dese amor. O seu paso polo mundo, o seu amor pola súa familia, o seu desexo de axudar aos demais, todo iso é semente de eternidade. E hoxe, vós sodes os colaboradores da súa luz. Non busquedes grandes xestos hoxe. Buscade, cada día, un xeito pequeno de ser a mans de Deus para outro. Unha palabra amable, un xesto de apoio a quen está a sufrir, unha oración silenciosa por alguén que se sente esquecido. Faino en nome de Ben. Que a súa luz siga brillando a través de vós.
O Señor ten a Ben na palma da súa man, e tenvos a vós tamén. Non teñades medo. O Reino de Deus non é un lugar ao que imos; é o amor que nos mantén unidos, hoxe, mañá e para sempre. Deixade que o Señor vos guíe, un paso á vez, fóra da vosa propia dor, cara á terra prometida do seu amor eterno. Ben está alí, sorrindo, dicíndovos que a vida continúa, que o amor non ten fronteiras, e que el vos segue amando co mesmo sorriso brillante, coa mesma curiosidade de neno, agora na paz absoluta de Deus. Non teñades medo de pedir a Deus que vos deixe ver. Non a luz que vós queredes, senón a luz que El ten preparada, unha luz que xa non se apaga, unha luz que xa non ten bordo de camiño, senón o abrazo dun Pai que nunca vos soltou. Ben está alí, agardando por vós no corazón de Deus, onde a vista nunca falla e o amor nunca remata.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Cheos de confianza, segundo o mandato do Salvador, ousamos dicir:
Pai Noso que estás no ceo: santificado sexa o teu nome, veña a nós o teu Reino e fágase a túa vontade aquí na terra coma no ceo. O noso pan de cada día dánolo hoxe; e perdóanos as nosas ofensas, como tamén nós perdoamos a quen nos ten ofendido; e non nos deixes caer na tentación, mais líbranos do mal. Amén.
Que o Señor vos bendiga e vos garde, facendo brillar o seu rostro sobre vós e concedéndovos a súa paz. En nome do Pai, e do Fillo, e do Espírito Santo.
✝ Deus todopoderoso vos bendiga: o Pai, e o Fillo, e o Espírito Santo. Amén.