Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух. Мирот и благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека бидат со сите вас.
Господи, помилуј. Христе, помилуј. Господи, помилуј.
Застанете со мене за момент во тишината на еден летен ден, онаму каде што сеќавањето станува најживо. Помислете на Бен – нашиот драг Benjamin Vo – како со онаа своја карактеристична љубопитност го набљудува светот, можеби гледајќи кон небото каде што авионите исцртуваат невидливи патеки, или можеби размислувајќи за некој нов код што треба да се напише. Бен беше момче кое не само што го разбираше светот преку логика и математика, туку го чувствуваше светот преку едно неверојатно, нежно срце. Тој беше момче што знаеше да ги види деталите кои другите често ги пропуштаат. Се сеќавате ли на неговата љубов кон птиците и авионите, на онаа негова идеја за „con chim airlines“ – име што го изговараше со таква радост и детски гицкања што целата просторија се исполнуваше со светлина? Тоа не беше само игра; тоа беше израз на неговата душа која секогаш сакаше да се вивне, да се поврзе, да создаде нешто што ќе ги спои луѓето.
Денес, во првото читање, свети Јован ни зборува за нешто што длабоко нè допира: „Блажен е оној што чита на глас, и блажени се оние што ги слушаат зборовите на ова пророштво“. Погледнете го ова: блаженството не е резервирано за оние што имаат сите одговори, туку за оние што слушаат, за оние што остануваат отворени за Божјата реч, дури и кога таа реч доаѓа низ болка. Јован му пишува на ангелот на црквата во Ефес: „Ги знам твоите дела, твојот труд и твојата истрајност... сепак, го имам ова против тебе: ја остави својата прва љубов“. Овие зборови се како огледало. Кога се соочуваме со загубата, лесно е да ја изгубиме таа „прва љубов“ – онаа детска доверба во Бога, онаа едноставна радост што ја имавме пред да дојде бурата. Но, Исус не нè обвинува. Тој нè повикува да се вратиме, да ги направиме делата што ги правевме на почетокот, да ја пронајдеме таа љубов што сè уште пулсира во нашите срца.
Погледнете го денешното Евангелие. Исус минува низ Ерихон. Крај патот седи еден слеп човек. Тој не може да види ништо, но може да слушне. Тој слуша дека Исус од Назарет минува покрај него. И што прави тој? Тој не молчи. Кога луѓето го укоруваат, кога му велат да биде тивок, тој вика уште посилно: „Сине Давидов, смилувај ми се!“ Тој човек е слика на секој од нас кога товарот на тагата станува претежок. Алан, Тао, Рајан... знам дека изминатите пет месеци, од оној 13 јуни, беа како постојано викање во темнината. Знам дека има моменти кога се чувствувате како тој слеп човек крај патот, кога целиот свет брза покрај вас, а вие само сакате да го допрете Исус, да почувствувате дека Тој застанува и ве прашува: „Што сакаш да ти направам?“
Сакам да ви кажам нешто што е вистина, нешто што морате да го носите во срцето денес: симнете го тој камен од градите. Онаа тивка, немилосрдна мисла што знае да се провлече во тишината на ноќта – „Дали можев да направам нешто повеќе? Дали нешто пропуштив?“ – тоа е лага. Болеста што го однесе Бен не беше казна, ниту беше резултат на некој ваш пропуст. Вие бевте, и останувате, родители кои му дадоа свет полн со љубов, патувања низ светот, раце што го држеа кога беше најтешко. Некои работи во овој паднат свет се случуваат целосно надвор од секаква човечка контрола. Никој, колку и да беше буден или грижлив, не можеше да го спречи она што се случи. Бог не ве обвинува. Бог не го гледа вашиот живот низ призмата на она што се случило, туку низ призмата на љубовта што сте ја вложиле. Вие не пропуштивте ништо. Вие бевте верни до крај, исто како што Бен беше верен во својата љубов кон вас.
Се сеќавате ли на онаа неверојатна великодушност на Бен? Кога неговиот чичко Вилијам страдаше од мозочни удари, петнаесетгодишниот Бен, без да биде поттикнат од никого, им рече на родителите дека е подготвен да ја даде целата своја заштеда од касичката за да му помогне. Тој не ја скрши касичката – тоа не беше ни потребно, имаше други начини – но самата понуда, фактот што едно дете сакаше да го понуди сè што има за да му олесни на друг, е вистинскиот доказ за тоа што значи да се има чисто срце. Тој не го чуваше своето за себе; тој го нудеше на светот. И таа љубов не исчезна. Таа љубов денес тече низ „Бунарот на љубовта“ во Виетнам, носејќи чиста вода на оние што жедуваат, исто како што Бен носеше живот на сите околу него.
Исус го прашува слепиот: „Што сакаш да ти направам?“ И тој одговара: „Господи, да прогледам“. Ова е нашата молитва денес. Не да прогледаме за да разбереме сè – некои работи остануваат тајна во овој живот – туку да прогледаме со очите на верата, за да видиме дека Бен не е „таму некаде“ во далечината, туку е во Божјата прегратка. Исус му вели: „Прогледај! Твојата вера те спаси“. И веднаш, тој почна да Го следи Исус, славејќи Го Бога. Ова е повик и за нас. Да продолжиме да Го следиме Исус, дури и кога патот е стрмен. Да продолжиме да Го славиме Бога во споменот на Бен, во неговата насмевка, во неговата љубопитност што сè уште нè инспирира.
Рајан, ти си тука. Ти си најдобриот пријател на својот брат. Не плаши се да го носиш неговиот спомен со себе. Кога ќе видиш авион на небото, кога ќе се сетиш на вашите заеднички игри, знај дека Бен се смее со тебе. Тој е дел од твојата иднина, исто како што е дел од твоето минато. Твојот татко сонуваше за него, го виде здрав и силен – тоа не е случајно. Тоа е Божји начин да ви покаже дека Бен е жив, дека е добро, дека е слободен. Нека таа надеж биде твојата сила.
Алан и Тао, не сте сами. Имате Бог кој ја знае секоја ваша солза, кој ве држи за рака кога патот е тежок. Побарајте ја Мајката Марија. Таа, која стоеше под крстот на својот Син, ја знае болката на мајката и таткото што го загубиле детето. Таа ве разбира, таа ве држи кога се чувствувате изгубени. Нека споменот на Бен биде ваша сила. Нека неговата насмевка биде светлината што ви го осветлува патот низ секој тежок ден. Вие сте сакани, вие сте видени, и вие сте прегрнувани од Бога.
Затоа, кога ќе излезете денес, земете го ова со себе: не сте изгубиле сè. Вие сте добиле еден ангел кој сега се моли за вас во „Банкетот на Небото“. Живејте за него, живејте со него во срцето, и знајте дека секој ваш чекор е чекор кон оној ден кога повторно ќе бидете сите заедно. Нека љубовта што ја делевте биде вашето сидро во оваа бура. Нека Господ ве благослови и нека ви даде мир што го надминува секој човечки разум. Амин.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
Оче наш, Кој си на небесата, да се свети името Твое, да дојде царството Твое, да биде волјата Твоја, како на небото, така и на земјата. Лебот наш насушен дај ни го денес и прости ни ги долговите наши, како и ние што им ги простуваме на нашите должници, и не воведувај нè во искушение, но избави нè од лукавиот. Амин.
Господ нека ве благослови и нека ве чува, нека го сврти лицето Свое кон вас и нека ви даде мир. Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух. Амин.
✝ Ве благословил Семоќниот Бог: Отецот, Синот и Светиот Дух. Амин.