Во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух. Нека мирот и благодатта на нашиот Господ Исус Христос бидат со сите вас.
Господи, Ти си нашата сила во слабост, помилуј нè. Христе, Ти си светлината што сјае во темнината, помилуј нè. Господи, Ти си нашиот мир во секоја бура, помилуј нè.
Понекогаш, во тишината на една работна соба, меѓу редовите на кодот и светлината на екранот, се раѓа еден посебен вид на љубопитност. Тоа не е само интелектуална желба за знаење; тоа е начин на гледање на светот. Се сеќавам на Бен, нашиот драг Бенџамин, како со внимание и љубов ја истражуваше секоја нова технологија, секој нов авион, секоја можност за раст. Тој беше момче кое не само што го набљудуваше светот, туку сакаше да го разбере, да го направи подобар, да го поврзе со љубовта што ја носеше во себе. Неговата желба да создаде нешто свое, како онаа замислена „Con Chim Airlines“, беше израз на еден дух кој не се плашеше да сонува големи работи, иако беше толку млад. Замислете го сега тој поглед – бистар, фокусиран, полн со живот – како го набљудува светот од онаа висина каде што нема повеќе болка, само вечна светлина.
Денес, во Светото Писмо, се среќаваме со Јов, кој седи среде урнатините на својот живот. Тој вели: „Кој може да се спротивстави на Бога и да остане неповреден?“. Јов го чувствува она што многумина од вас го чувствуваат во оваа тешка есен, три месеци по заминувањето на Бен. Тоа е чувството дека небото е далеку, дека Бог е недофатлив, дека прашањата се многу, а одговорите се скриени во облаците. Јов не се обидува да се расправа; тој едноставно ја излива својата мака пред Господа. И тоа е, драги мои, највисокиот облик на молитва. Да не се преправаме дека сè е во ред кога срцето крвари. Бог ги прима нашите солзи, нашите прашања, па дури и нашиот гнев, бидејќи Тој е Отец кој нè разбира подобро отколку што ние се разбираме себеси.
Сакам да им се обратам на Алан и Тао, и на малиот Рајан. Знам дека тишината во домот е тешка. Знам дека постои онаа притаена мисла која доаѓа во ноќта: „Дали можев нешто да променам? Дали пропуштив некој знак?“. Слушнете ме добро: тој глас не е од Бога. Бог не е судија кој бара грешки во вашето родителство. Вие бевте, и останувате, совршени родители на еден прекрасен син. Болеста која го однесе Бен беше бура, случајна и сурова, нешто што беше надвор од човечката контрола. Не сте виновни. Не сте направиле ништо погрешно. Ве молам, оставете го тој камен на вината пред нозете на Господа. Тој не ви припаѓа. Вие сте држени во Божјата рака, исто како што Бен е држен во Неговата прегратка.
Во Евангелието, Исус им вели на оние кои сакаат да го следат: „Никој што ставил рака на плугот, а гледа наназад, не е погоден за Царството Божјо“. Ова не е повик да го заборавиме Бен. Тоа е повик да не останеме заробени во минатото, туку да продолжиме да живееме во светлината на она што Бен нè научи. Тој нè научи на несебичност. Се сеќавате на онаа негова понуда да ја даде целата своја заштеда за да му помогне на чичко Вилијам? Тој никогаш не ја скрши касичката – тоа не беше потребно – но самата понуда, таа чиста, детска подготвеност да се откаже од сè што има за некој друг, е вистинскиот показател за неговото срце. Тоа срце сега е преобразено во вечноста. Бен не е во минатото. Тој е во иднината, во Божјото Царство, каде што сè што е добро, сè што е убаво, сè што е љубов, живее вечно.
Рајан, ти си помладиот брат. Твојот живот е продолжение на онаа радост што ја делевте со Бен. Кога ќе погледнеш кон небото, знај дека твојот брат е таму, дека те гледа со онаа иста насмевка што ја имаше кога заедно сонувавте за иднината. Ти не си сам. Ти си дел од онаа љубов што Бен ја остави како наследство на овој свет. Не плаши се да бидеш радосен, да учиш, да сонуваш. Твојот брат би сакал да те види како леташ, како ги остваруваш своите соништа. Ти си неговиот глас овде на земјата.
За сите вас кои се борите со загубата, знајте дека Бог не ве остава. Тој го видел Бен во секој миг од неговиот живот, од првиот здив до моментот кога го прими во својата слава. Тој ве гледа и вас во секоја ваша солза. Не морате да ги имате сите одговори денес. Доволно е само да Му го предадете своето срце на Бога, како што Бен го предаваше своето секој ден преку својата доброта и почит. Бог ја разбира вашата болка. Тој не ја отфрла; Тој ја претвора во молитва.
Кога ќе излезете од оваа црква денес, не барајте големи објаснувања за страдањето. Направете само едно едноставно дело на љубов во името на Бен. Бидете нежни кон себе. Сетете се дека сте сакани од Оној кој го воскресна Својот Син. Бен ве чека. Тој ве чека со онаа иста нежност, со онаа иста насмевка што ја делеше со вас додека седевте на кујнската маса. Доверувајте Му се на Бога. Оставете го вашето срце да биде добра почва, прифаќајќи ја Неговата утеха. Вие сте држени во Неговите раце. И во тие раце, вие сте засекогаш поврзани со вашиот драг Бен. Тој не е минато; тој е вашата иднина во Бога. Амин.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
Оче наш, Кој си на небесата, да се свети името Твое, да дојде царството Твое, да биде волјата Твоја, како на небото, така и на земјата. Лебот наш насушен дај ни го денес и прости ни ги долговите наши, како и ние што им ги простуваме на нашите должници, и не воведувај нè во искушение, но избави нè од лукавиот. Амин.
Нека Господ ве благослови, нека ве чува и нека ви даде Својот мир. Одете во мир, носејќи ја љубовта на Бен во вашите срца.
✝ Ве благословил Семоќниот Бог: Отецот, Синот и Светиот Дух. Амин.