Среда од дваесет и осмата седмица во секојдневната времепловот

Замислете го Бен како со онаа своја тивка, длабока сосредоточеност седи пред својот компјутер, со часови пишувајќи ги оние сложени линии код за своите игри и апликации, додека во мислите му летаат слики од неговите толку сакани авиони, сонувајќи за денот кога ќе ја создаде својата симпатична „con chim airlines“. За него, тој код не беа само суви броеви и симболи; тоа беше ред во хаосот, музика од логика што сееше живот и радост. Тој имаше ум кој ги надминуваше неговите години, но она што најмногу ја осветлуваше секоја просторија во која влегуваше беше неговото нежно, лесно насмеано срце. Денес, додека се собираме на оваа молитва околу четири месеци откако тој замина во прегратките на Отецот, чекориме низ зборовите на свети Павле до Галатјаните, кои нè повикуваат да се загледаме во она што вистински го храни човекот: „А плодовите на Духот се: љубов, радост, мир, долготрпеливост, доброта, милосрдие, вера, кротост, умереност“.

Против таквите нема закон. Но пред да ги допреме тие плодови, мораме да застанеме и да го погледнеме она што понекогаш тешко ни притиска на градите. Алан и Тао, знам дека во овие есенски денови тишината во вашиот дом знае да биде тешка како олово. Знам дека кога ќе го погледнете неговиот гихаб репозиториум полн со траги од неговиот брилијантен ум, или кога ќе се сетите на неговите тивки разговори за светот, за машините, за иднината што ја сонуваше, срцето ви се стега од неизмерна празнина. И во тие тишини, во тие осамени часови кога сонот бега од очите, понекогаш се прикрадува онаа најтешка, најнемилосрдна мисла... онаа тивка лага што ви шепоти: „Што пропуштив? Дали можев нешто повеќе да сторам? Дали некаде згрешив?“

Ве молам, слушнете ме денес многу нежно, со сета татковска и мајчинска топлина што Бог ви ја праќа преку ова Свето Писмо. Тој глас на вина не доаѓа од Бога. Немаше пропуст, немаше невнимание. Болеста што го однесе Бен во рајот не е казна, ниту е последица на нешто што некој го направил или пропуштил. Таа е сурова, скриена тајна на овој паднат свет, една бура што доаѓа надвор од секаква човечка контрола и надвор од силата на било кој лекар, родител или земна мудрост. Вие бевте и останувате најдобрите родители што Бен можеше да ги посака. Бог не ве обвинува. Бог не ви суди. Престанете да се мачите со помислите дека со поголема будност нешто би се сменило. Вие му дадовте живот исполнет со љубов, со патувања по светот, со онаа чиста семејна топлина што засекогаш останува врежана во вечноста. Господ ве гледа токму сега, додека ги бришете овие солзи, и ви вели: не носете го тој тежок камен сами.

Погледнете го срцето на Бен. Во Евангелието денес, Исус ги укорува фарисеите и закониците затоа што се фаќаат за ситни надворешни правила, а ја забораваат праведноста и љубовта кон Бога. Тие делат нане и секакви градинарски тревки, но го забораваат она што е најважно. Бен беше сосема поиков. Во него немаше ниту грам лицемерие, ниту празна формалност. Се сеќавате ли на онаа неверојатна епизода кога тој, на само петнаесет години, ѝ кажа на мајка си и на татко си дека е подготвен да ја даде целата своја заштеда од касичката за да му помогне на чичко Вилијам кој страдаше од мозочни удари? Тој никогаш не ја скрши таа касичка, никогаш не ја испразни – тоа не беше ни потребно, бидејќи чичко му имаше сè што му требаше – но самата понуда, таа чистота на момче кое било подготвено да го понуди сето своe богатство за некој што страда, е слика на чистото Евангелие. Тоа беше Бен: душа која не штедеше кога требаше да се сака. Тој не чекаше закони за да биде добар; тој живееше со плодот на Духот – со љубов, доброта и кротост.

Рајан, ти си оној кој ја носи таа светлина понатаму. Твојот брат те гледа со неизмерна гордост. Не плаши се да сонуваш, да се смееш, да продолжуваш напред низ деновите што доаѓаат. Кога ќе се сетиш на деновите минати заедно, кога ќе се сетиш на неговите насмевки и на неговите приказни, знај дека тој живот сè уште тече низ тебе. Ти не си сам во ова патување. Бог те држи за рака, исто како што го држи и Бен во своите раце.

Браќа и сестри, кога ќе излезете од оваа молитва во секојдневниот метеж, не барајте сложени одговори на големите прашања. Погледнете ги малите работи. Погледнете ги птиците на небото, сетете се на неговите авиони, на неговите соништа, на неговата тивка насмевка. Бен сега е на небесната гозба, ослободен од секој болен здив, исполнет со онаа совршена слобода што ја ветува Христос. Останете блиски до нашата Мајка Марија, која стоеше под Крстот и ја знае секоја човечка болка. Нека таа ви ја спушти својата мирна рака на рамениците и нека ви ја врати надежта во срцата. Нека Божјиот мир ги чува вашите мисли и вашиот дом денес и секогаш. Амин.