Петок од дваесет и петтата недела во обичното време

Понекогаш, кога ќе го погледнете небото во ведра ноќ, ќе забележите како една ѕвезда се издвојува од другите – не по својата големина, туку по својата постојаност. Се сеќавам на една фотографија од Бен, нашиот драг Бенџамин, како стои покрај прозорецот на авионот, со оној негов фокусиран поглед, вперен во облаците што минуваат под него. Тој не само што патуваше; тој го набљудуваше светот со очите на некој што се восхитува на секој детаљ. Во тие моменти, тој беше целосно присутен, како да знаеше дека секој миг е скапоцен, како да ја разбираше онаа тајна што ние често ја забораваме во нашата брзање низ животот.

Денес, во првото читање од Проповедникот, слушаме зборови што како да го опишуваат секој наш здив: „Има време за сè, и секоја работа под небото има свој час“. Време за раѓање и време за умирање, време за плачење и време за смеење. Овие зборови не се таму за да нè натераат да се чувствуваме мали или безначајни. Тие се тука за да ни кажат дека нашите животи, колку и да се кратки, се дел од еден огромен, божествен план кој ние не можеме целосно да го разбереме, но во кој можеме да се надеваме.

Алан, Тао, Рајан, знам дека овие три месеци по заминувањето на Бен, тишината во вашиот дом понекогаш е како празен аеродром по заминувањето на последниот лет. Знам дека болката не е само емоција; таа е физичко присуство. Се прашувате, можеби, зошто времето на Бен беше толку кратко. Се прашувате дали сте пропуштиле нешто, дали сте можеле да направите нешто поинаку во тие последни денови. Слушајте ме сега, многу внимателно: тој глас што ви шепоти дека не сте направиле доволно – тој глас не е од Бога. Бог е Оној кој го дава животот, а вие бевте и останувате совршени родители. Болеста што го однесе Бен не беше ваша вина. Немаше ништо што можевте да направите поинаку. Некои страдања во овој паднат свет доаѓаат како бура, надвор од контролата на секој човек, надвор од дофатот на секоја родителска љубов. Бог не ве обвинува. Ве молам, отпуштете го тој камен од вашите срца. Вие не сте виновни за она што беше надвор од човечката моќ.

Погледнете го Евангелието денес. Исус ги прашува учениците: „Но, вие – кој велите дека сум Јас?“. Петар одговара: „Христос Божји“. Исус веднаш потоа зборува за страдањето, за отфрлањето, за крстот. Тој не крие што значи да се биде Негов ученик. Бен, нашето момче, беше ученик на животот. Тој не се плашеше да се обиде, да падне, да стане. Тој ја имаше таа неверојатна способност да се радува на малите нешта – на авионите, на приказните на својот татко, на идејата за „Con Chim Airlines“. Тој не живееше во страв од крајот; тој живееше во љубов кон почетокот на секој нов ден.

Бен нè научи што значи да се има срце што се дава. Се сеќавате ли на онаа негова желба, толку едноставна, а толку длабока, кога сакаше да ја понуди целата своја заштеда за да му помогне на својот чичко Вилијам? Тој никогаш не ја скрши таа касичка, никогаш не ги изброи тие пари, но самиот факт што го понуди тоа – таа чиста, несебична подготвеност да се даде сè – е доказ за срцето што го носеше. Тоа е срцето на Божјото царство. Тоа е срцето на Бен. Тој не живееше за себе; тој живееше со отворени раце.

Рајан, ти си помладиот брат. Твојот живот е продолжение на онаа радост што ја делевте со Бен. Кога ќе се сетиш на него, кога ќе го погледнеш небото, знај дека тој е таму, дека те чува. Ти си неговиот глас овде на земјата. Не плаши се да бидеш радосен. Твојот брат би сакал да те види како леташ, како ги остваруваш сопствените соништа, како растеш во љубовта. Ти си неговото продолжение.

Кога ќе излезете од оваа црква денес, не барајте големи одговори. Не обидувајте се да ја разберете логиката на болката. Направете само едно едноставно дело во името на Бен. Бидете нежни кон себе. Кога болката ќе ве притисне, сетете се дека сте видени и сакани од Оној кој го воскресна Својот Син. Бог не ве остава сами. Тој е со вас во секој чекор, во секоја солза, во секоја тишина. И Бен ве чека. Тој ве чека со онаа иста нежност, со онаа иста насмевка што ја делеше со вас. Доверувајте Му се на Бога. Оставете го вашето срце да биде добра почва, прифаќајќи ја Неговата утеха. Вие сте држени во Неговите раце. И во тие раце, вие сте засекогаш поврзани со вашиот драг Бен. Амин.