Спомен на свети Пио од Пјетрелчина, свештеник

Секој од нас познава такви моменти – кога животот се чини толку едноставен, толку јасен, како кога седите со некој што го сакате и само набљудувате како светот се движи. Се сеќавам на една слика од Бен, нашиот драг Бенџамин, како стои во својата NASA маица, опкружен со светлата на градот, со онаа негова смирена, тивка радост. Тој не беше момче кое се обидуваше да биде нешто што не е. Тој беше едноставно присутен. А сепак, токму во таа едноставност, тој носеше длабочина што нè восхитуваше сите – од неговата љубов кон авионите и сонот за „Con Chim Airlines“, до онаа неверојатна, тивка зрелост со која размислуваше за светот околу себе.

Денес, во првото читање од Изреките, слушаме една молитва која звучи како да излегла директно од срцето на човек кој знае што е навистина важно: „Две работи барам од Тебе, не откажувај ми ги пред да умрам: оддалечи од мене лагата и измамата, не давај ми ни сиромаштија ни богатство...“. Ова е молитва за рамнотежа, за едноставност, за она што е доволно. Колку често ние во нашите животи, во нашата болка, се обидуваме да натрупаме одговори, да изградиме кули од логика за да ја објасниме загубата, да најдеме причина за бурата што нè погоди? Бараме богатство од објаснувања, а Бог ни нуди само леб за денот. Тој ни нуди само присуство.

Алан, Тао, Рајан, знам дека овие три месеци по заминувањето на Бен, тишината во вашиот дом понекогаш се чини како да сака да го проголта секој нов спомен. Знам дека секое утро, кога ќе се разбудите, болката ве пречекува како стара познаничка. Се прашувате, можеби, дали сте можеле да направите нешто повеќе, дали нешто сте пропуштиле. Слушајте ме сега многу внимателно: тој глас што ви шепоти дека не сте направиле доволно – тој глас не е од Бога. Бог е Оној кој го дава лебот, а вие бевте и останувате совршени родители. Болеста што го однесе Бен не беше ваша вина. Немаше ништо што можевте да направите поинаку. Некои страдања во овој паднат свет доаѓаат како бура, надвор од контролата на секој човек, надвор од дофатот на секоја родителска љубов. Бог не ве обвинува. Ве молам, отпуштете го тој камен од вашите срца. Вие не сте виновни за она што беше надвор од човечката моќ.

Погледнете го Евангелието денес. Исус ги испраќа своите ученици, но им дава една чудна заповед: „Земете ништо за патот, ни стап, ни торба, ни леб, ни пари“. Зошто? За да научат дека нивната сигурност не е во она што го поседуваат, туку во Оној кој ги испраќа. Бен, нашето момче, беше таков патник. Тој не бараше многу за да биде среќен. Се сеќавате ли на онаа негова желба да ја понуди целата своја заштеда за да му помогне на чичко Вилијам? Тој никогаш не ја скрши таа касичка, не ја испразни, но самиот факт што го понуди тоа – таа чиста, несебична подготвеност да се даде сè – е доказ за срцето што го носеше. Тоа е срцето на Божјото царство. Бен не живееше за себе; тој живееше со отворени раце.

Исус им вели на учениците: „Каква и куќа да влезете, останете таму“. Тоа е повик за присуство. Не да бегаме од болката, не да се криеме во иднината, туку да останеме тука, во оваа куќа, во овој момент, со овој спомен. Знам, понекогаш е тешко да се остане во куќата на тагата. Но, ве молам, не плашете се. Бог е таму. Тој е во тишината на вашата трпеза, Тој е во звукот на авионот што поминува надвор, Тој е во секоја солза на Рајан. Бен е жив во Бога. Тој не е далеку.

Свети Пио, чиј спомен го славиме денес, беше човек кој знаеше што значи да се носи крст, но знаеше и што значи да се биде целосно предаден на љубовта. Тој често велеше: „Молете се, надевајте се и не се вознемирувајте“. Тоа е повик за вас денес. Не се вознемирувајте со прашањата на кои немате одговор. Предајте ги на Бога. Оставете Го Тој да биде вашата сигурност.

Рајан, ти си помладиот брат. Твојот живот е продолжение на онаа радост што ја делевте со Бен. Кога ќе се сетиш на него, кога ќе го погледнеш небото, знај дека тој е таму, дека те чува. Ти си неговиот глас овде на земјата. Не плаши се да бидеш радосен. Твојот брат би сакал да те види како леташ, како ги остваруваш сопствените соништа, како растеш во љубовта. Ти си неговото продолжение.

Кога ќе излезете од оваа црква денес, не барајте големи одговори. Направете само едно едноставно дело во името на Бен. Бидете нежни кон себе. Кога болката ќе ве притисне, сетете се дека сте видени и сакани од Оној кој го воскресна Својот Син. Бог не ве остава сами. Тој е со вас во секој чекор, во секоја солза, во секоја тишина. И Бен ве чека. Тој ве чека со онаа иста нежност, со онаа иста љубов што ја даваше секој ден. Доверувајте Му се на Бога. Оставете го вашето срце да биде добра почва, прифаќајќи ја Неговата утеха. Вие сте држени во Неговите раце. И во тие раце, вие сте засекогаш поврзани со вашиот драг Бен. Амин.