Четврток од дваесет и четвртата недела низ годината

Кога ќе влезете во нечиј дом, првото нешто што го забележувате не е мебелот или распоредот на собите. Тоа е атмосферата. Тоа е начинот на кој сте пречекани. Во денешното Евангелие, Исус влегува во куќата на Симон фарисејот. Тоа е дом на човек кој ги почитува правилата, кој точно знае како работите треба да се одвиваат. Но, во таа куќа, нешто недостасува. Нема вода за стапалата, нема бакнеж за добредојде, нема масло за почесна помазание. Симон го поканил Исус, но неговото срце останало затворено зад вратата на неговите очекувања.

А потоа, влегува една жена. Таа не е поканета. Таа не припаѓа во тој круг на „исправни“ луѓе. Таа носи само една работа: својата скршеност, претворена во солзи. Таа не зборува. Таа не се обидува да се оправда. Таа само клекнува зад Исус и со солзи ги мие Неговите нозе, сушејќи ги со својата коса. Ова е слика на радикална љубов. Таа не се плаши од тоа што ќе кажат другите. Таа не се плаши дека ќе изгледа неразумно. Таа едноставно го дава она што го има — својата болка, своето каење и својата љубов.

Бенџамин, нашиот драг Бен, беше момче кое ја разбираше оваа искреност на срцето. Кога размислувам за него, не мислам на неговиот брилијантен ум кој ги совладуваше најсложените алгоритми, ниту на неговите амбиции за „Con Chim Airlines“. Мислам на онаа негова чиста, детска способност да се даде себеси. Се сеќавате ли кога сакаше да ја понуди целата своја заштеда за да му помогне на својот чичко Вилијам? Тој не ја скрши касичката, не ја испразни, но самиот факт што го понуди тоа — тоа е срцето на Бен. Тоа беше понуда на љубов која не бараше сметка, не бараше логика, не бараше „исплатливост“. Беше тоа љубов која сакаше да биде присутна таму каде што има болка.

Алан и Тао, знам дека овие три месеци по заминувањето на Бен, тишината во вашиот дом понекогаш изгледа како да сака да ве задуши. Знам дека секој агол ве потсетува на неговата насмевка, на неговата љубопитност, на оние моменти кога го гледавте како расте и станува човек со толку многу добрина. И знам дека во тие моменти на осаменост, често се појавува еден глас кој вели: „Дали можев да направам нешто повеќе? Дали нешто пропуштив?“ Слушајте ме сега: тој глас не е од Бога. Исус, кој ја прими жената грешница со толку нежност, денес ви вели: „Вашата вера ве спаси“. Вие не пропуштивте ништо. Вие бевте совршени родители. Болеста не е казна, ниту е резултат на ваш пропуст. Тоа е тајна на овој паднат свет, една од оние бури што доаѓаат неочекувано, надвор од контролата на секој родител. Спуштете го тој камен на вината пред ова олтариште. Бен не ве обвинува. Бог не ве обвинува. Немојте ни вие себеси.

Свети Павле во првото читање ни потсетува: „По благодатта Божја сум она што сум“. Ова е вистината за Бен. Тој беше дар, чиста благодат. Неговата љубов, неговата способност да се смее дури и кога му е тешко, неговата желба да биде со оние што ги сака — тоа не беше само негова природа, тоа беше Бог кој работеше низ него. Кога го гледаме Бен, ние ја гледаме таа Божја благодат која не била залудна. Таа благодат продолжува да работи и денес, преку секој чин на љубезност што го правите во негово име, преку секоја капка вода што им носи живот на оние во потреба.

Рајан, ти си помладиот брат. Твојот живот е продолжение на онаа радост што ја делевте со Бен. Знам дека ти недостасува сопатникот во игрите, некој со кого ќе ги планираш идните летови. Но, знај дека ти не си сам. Бен е твојот ангел. Ти си неговиот глас овде. Не плаши се да живееш, да сонуваш и да бидеш радосен. Тоа е најголемиот подарок што можеш да му го дадеш на својот брат. Живеј храбро, знаејќи дека тој те чува.

Болката што ја чувствувате е доказ за љубовта што сте ја имале. Не плашете се од таа болка. Исус не ја избегна болката; Тој ја прими, ја прегрна и ја претвори во пат кон воскресението. Денес, кога ќе излезете од оваа црква, не барајте големи одговори. Направете само едно мало дело во името на Бен. Бидете нежни кон себе. И кога ноќта ќе стане премногу темна, запомнете ја онаа слика од сонот на таткото: Бен е здрав, насмеан, и ви вели дека сè е во ред, дека тој ве следи одгоре. Тој ве чека на Банкетот на Небото, каде што секоја солза е избришана, каде што нема повеќе болници, само вечност и светлина. Вие сте видени. Вие сте сакани. И во таа љубов на Исус, вие сте засекогаш поврзани со вашиот драг Бен. Амин.