Alhamisi ya Juma la 24 la Mwaka la Kawaida

Fikiria kwa sekunde chache ule mlango wa nyumba ambapo viatu vimetulia kwenye pembe fulani baada ya safari ndefu ya siku. Ni kitu kidogo sana, sio jengo kubwa wala mnara wa kumbukumbu, lakini viatu vile vilivyochakaa kidogo upande mmoja vinasema wazi kabisa kuwa kuna mtu alikuwa hapa, alitembea kwenye nyumba hii, aliingia na kutoka, na kuacha alama yake isiyofutika. Benjamin Vo alikuwa kijana aliyependa sana kutazama kila kitu kwa umakini wa kipekee, iwe ni mifumo ya kompyuta au ndege zilizokuwa zikikatiza mawingu. Lakini mbali na akili yake kubwa ya kihesabu na miradi yake ya GitHub, Ben alikuwa na mtindo fulani wa kupendeza wa kuangalia maisha kwa tabasamu dogo la udadisi. Alikuwa akisimulia juu ya ndoto zake za kuanzisha kampuni ya ndege aliyoiitwa kwa upendo 'con chim airlines', na alipozungumzia hilo, tabasamu lake lilikuwa likimulika chumba kizima. Hakuwa tu mvulana aliyetazama anga; alikuwa kijana ambaye moyo wake ulikuwa tayari kuruka juu pamoja na ndoto hizo. Katika Injili ya leo, tunamwona mwanamke akisimama nyuma ya Yesu kwenye meza ya Farisayo, akiwa amenyamaza, akiosha miguu kwa machozi yake na kuifuta kwa nywele zake. Hakusema neno refu mbele ya wageni waliokuwa wakimnung'unikia, bali alileta sanduku lake la marhamu ya thamani na kumimina kila kitu alichokuwa nacho kwa unyenyekevu mkuu. Hiyo picha ya mwanamke anayetoa kilicho bora kabisa bila kuhesabu gharama inatukumbusha roho hiyo hiyo ya Ben alipowahi kuwaambia wazazi wake kwamba alikuwa tayari kutoa akiba yake yote ya piggy bank ili kumsaidia mjomba wake William aliyekuwa akisumbuliwa na maradhi. Hakuhitaji kuvunja kibubu kile wala hakuhitaji kelele; ilikuwa ni uamuzi safi wa kijana wa miaka kumi na tano aliyekuwa tayari kusema, 'Chukueni vyote kama inahitajika.' Ofa hiyo isiyo na ubinafsi ndiyo inayofunua undani wa roho yake. Lakini ndugu zangu, ninaposema haya, najua kabisa kwamba kuna nyakati ambapo ukimya wa nyumba unakuwa mzito kupita kiasi. Alan na Thao, najua mzigo mnaoubeka siku hizi tatu tangu Ben aende kwa Baba ni mkubwa sana. Kuna ile miayo ya asubuhi unapoamka na kusikia nafasi tupu pale mezani, na huzuni inakuja ghafla kama wimbi linalokosa huruma. Najua mmewahi kujiuliza katika usiku wa manane ule swali la uchungu: 'Je, kulikuwa na kitu nilichokosa? Je, ningeweza kufanya zaidi?' Nataka msome neno hili la leo kwa umakini mkubwa na mliache litulie kwenye vovu la mioyo yenu: hamkosa kitu. Mungu hajawahi kuwapa mzigo huu kama adhabu, wala ugonjwa ule haukutokana na chochote mlichofanya au mlichoshindwa kufanya. Kuna mambo mazito katika ulimwengu huu ambayo yapo nje kabisa ya udhibiti wa mikono ya kibinadamu; hakuna uangalifu ulioweza kuizuia na hakuna upendo uliopungua. Mungu hawashtaki kwa chochote, na ninyi wenyewe msijishtaki tena. Acheni lile jiwe la lawama lianguke chini kabisa, kwa sababu mlimpenda Benjamin kwa ukamilifu wote wa roho yenu. Angalieni sasa jinsi Mtakatifu Paulo anavyowaandikia Wakorintho katika somo la kwanza, akiwakumbusha Injili aliyowahubiria: kwamba Kristo alikufa kwa ajili ya dhambi zetu, akazikwa, akafufuka siku ya tatu kufuatana na Maandiko. Paulo mwenyewe anasema, 'Lakini kwa neema ya Mungu mimi ni mimi nilivyo, na neema yake kwangu haikuwa bure.' Hiyo ndiyo nguvu inayowategemeza ninyi leo. Ben hakupotea bure wala maisha yake hayakuwa ya kupita tu; neema ya Mungu iliyokuwa ndani yake inaendelea kuzaa matunda ya milele. Kumbukeni ule ndoto nzuri aliyoota baba mnamo tarehe 25 Juni, ambapo Ben alionekana akiwa na afya kamili, akiwa amevaa kaptura ya kijani kibichi nje ya chumba 419, akisema kwa msisimko, 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết. Con tự thở được bình thường mà… sao con lại bị như vầy?' Na mlipokumbatiana, Ben alitulia na kusema yale maneno ya kutuliza moyo: 'Không sao đâu, con sẽ dõi theo ba mẹ.' Hiyo si ndoto tu ya kawaida; hiyo ni sauti hai kutoka kwa Benjamin wenu anayewaambia kwamba mitihani yote ya dunia hii imekwisha kupita na kwamba yuko salama mikononi mwa Mungu. Yeye sasa yuko kwenye ile 'Karamu ya Mbinguni' anayoisubiri kila nafsi iliyokombolewa, akiwa huru kabisa, akitazama zile ndege za ndoto zake katika anga la milele la Baba wa mbinguni. Ryan, mdogo wake Ben, najua unatembea kwenye zile zile njia mlizopitia pamoja, ukimkumbuka kaka yako katika kila mchezo na kila kona ya nyumba. Usiogope kuhisi upweke wako, lakini pia usiogope kuendelea kuishi kwa ujasiri mkuu. Ben alikupenda sana, na uhusiano wenu wa kindugu ni zawadi ambayo kifo hakiwezi kamwe kuifuta. Unapopiga hatua mbele kila siku, jua kwamba kaka yako yuko karibu nawe, akikutazama kwa tabasamu lile lile la upendo, akiwa tayari kukuunga mkono kutoka mbinguni. Kwa kila mmoja wetu anayesikiliza kutoka mbali, hasa watoto wanaoteseka na familia zinazobeba misaliza mizito isiyosemekana, kumbukeni kwamba Yesu anawaambia leo kama alivyomwambia yule mwanamke: 'Imani yako imekuokoa; enenda kwa amani.' Amani hiyo si dhahania; ni uwepo wa Kristo anayesimama nanyi katikati ya machozi yenu. Basi leo, mbebeni jambo hili moja mnapotoka nje ya mlango huu: upendo haufi kamwe. Kila kumbukumbu njema, kila tabasamu la Ben, na kila tendo la wema linaloendelea kufanyika kwa jina lake ni dhibitisho kwamba yuko hai ndani ya Mungu. Simameni imara, msiogope, na mtembee kwa kichwa kilichoinuliwa, mkijua kwamba siku moja tutakutana naye tena katika nuru isiyozimika. Pumzika kwa amani, Ben mpendwa. Mungu awabariki na kuwalinda sasa na hata milele. Amina.