Ing asmanipun Rama, saha Putra, saha Roh Suci. Amin. Mugi sih-rahmat saha katentreman saking Gusti Yesus Kristus tansah manunggil ing manah panjenengan sedaya.
Gusti, mugi karsaa melasi kula sedaya. Kristus, mugi karsaa melasi kula sedaya. Gusti, mugi karsaa melasi kula sedaya.
Coba bayangna sesawangan iki: ana bocah lanang sing lagi lungguh anteng ing pinggir landasan pacu, mripate fokus banget nyawang pesawat Boeing 737 sing lagi ancang-ancang arep landas. Iku Ben—Benjamin Vo kita. Ben iku bocah sing seneng banget karo jagad penerbangan. Dheweke ora mung ndeleng wujud pesawat iku, nanging dheweke mbayangake carane kabeh sistem ing njero pesawat iku bisa mlaku kanthi presisi sing luar biasa. Ben iku bocah sing cerdas, sing bisa ngerti logika matematika lan sistem cloud sing rumit, nanging ing sakngisore kapinteran iku, ana ati sing alus banget sing tansah kepengin nyambung karo wong liya. Ben iku bocah sing 'ngerti' katresnan sadurunge wong liya ngerti.
Ing waosan kapisan dinten iki, Santo Paulus ngelingake kita babagan inti saka iman kita: 'Kristus seda amarga dosa-dosa kita, miturut Kitab Suci; Panjenengane disarekake, lan wungu ing dina katelu.' Iki dudu teori, iki dudu dongeng. Iki minangka jangkar urip kita. Paulus ngakoni yen dheweke iku 'wong sing lair ora pas wektune', wong sing rumangsa ora pantes, nanging amarga sih-rahmat Gusti, dheweke dadi apa sing saiki. Ben, ing umur limalas taun, uga wis ngalami sih-rahmat sing luar biasa iki. Senajan uripe singkat, Ben wis dadi saksi yen katresnan iku ora nate gagal.
Nanging, ayo kita jujur. Urip iki asring krasa kaya omah ing Injil dinten iki. Ing kono ana wong wadon sing nggawa wangi-wangian, nangis ing sikile Gusti Yesus, lan ngusap nganggo rambute. Simon si Farisi ndeleng kedadeyan iku kanthi rasa curiga, nanging Gusti Yesus ndeleng ati. Panjenengane ndeleng 'katresnan gedhe' sing metu saka wong wadon iku. Ing tengah-tengah rasa lara lan kangen sing abot wiwit tanggal 13 Juni 2026, panjenengan mesthi ngrasakake 'wangi-wangian' lara sing ora bisa diucapake. Kangen iku kaya wangi-wangian sing terus kecium ing omah, ing kamar, ing saben sudut sing tau dienggo Ben.
Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan, kula ngerti yen wis telung sasi iki, panjenengan ngrasakake beban sing abot banget. Kadhangkala, pitakon 'kenapa' iku teka ing tengah wengi. 'Apa ana sing luput? Apa aku kurang njaga?' Mirengna iki kanthi tulus: Gusti Allah mboten nuding panjenengan. Gusti Allah mboten ngukumi panjenengan. Penyakit sing dialami Ben dudu amarga panjenengan kurang tresna utawa kurang waspada. Panjenengan wis dadi bapa lan ibu sing paling apik, sing ngeterake Ben kanthi katresnan sing murni nganti tekan gerbang Swarga. Panjenengan mboten luput. Buwangen rasa salah iku, amarga Gusti Allah wis nampa Ben kanthi tangan terbuka lan katresnan tanpa wates. Lara sing kaya ngene iki ora teka amarga ana sing salah ditindakake; iki minangka misteri sing ora bisa dijawab dening logika manungsa, nanging mung bisa dirangkul dening katresnan Gusti. Gusti Yesus ngendika marang wong tuwane wong wuta, 'Neither this man nor his parents.' Iki dudu paukuman. Iki dudu kesalahan panjenengan. Panjenengan mboten nate gagal njaga Ben; panjenengan wis nresnani dheweke kanthi sampurna.
Elinga Ben nalika dheweke matur marang panjenengan yen dheweke gelem menehake kabeh isi piggy bank-e kanggo mbantu Paklik William sing lagi nandhang lara. Ben ora mecah celengan iku, nanging tawarane iku nuduhake sapa sejatine Ben: bocah sing wis siap menehake kabeh apa sing diduweni kanggo wong sing ditresnani. Ben iku bocah sing 'ngerti' katresnan sadurungé wong liya ngerti. Lan saiki, Ben ana ing papan sing ora ana maneh lara, mung ana katresnan sing murni.
Ryan, adhi sing dadi kanca paling raket kanggo Ben... Kowe saiki dadi 'penjaga' warisane Ben. Elinga yen Ben tansah ana ing njero atimu. Nalika kowe nyawang langit lan ndeleng pesawat sing mabur, elinga yen Ben ana ing kono, ing papan sing luwih dhuwur, luwih bebas, lan luwih cerah. Terusna sinau, terusna ngguyu, lan terusna dadi bocah sing apik, nresnani Papa lan Mama kanggo wong loro. Kowe ora dhewe, Ryan. Ben nggatekake kowe saben wektu.
Warisan Ben terus mili. Liwat 'Giếng Gioan Baotixita'—sumur banyu resik ing Cà Mau—banyu sing nyegerake wong akeh iku dadi tandha manawa katresnane Ben ora bakal mati. Kabecikan-kabecikan cilik sing ditindakake kanthi sepi ing jenenge Ben nuduhake manawa uripe sing singkat wis dadi berkah sing nyata. Ben wis dadi ragi katresnan sing terus ngembang ing donya iki.
Nalika panjenengan metu saka ruangan iki, gawaa siji bab cilik iki: mandhega sedhela, ambegan kanthi tenang, lan elinga eseme Ben. Gusti Allah ora ninggalake panjenengan. Gusti Allah ngrangkul panjenengan ing saben luh sing tiba. Ben wis ana ing ngarsane Gusti, nunggu panjenengan kabeh ing pungkasaning dalan. Terusna urip, terusna nresnani, lan terusna percaya yen katresnan iku luwih kuat tinimbang pati. Mugi katentreman Dalem Gusti tansah nunggil ing ati panjenengan sedaya. Amin.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
Rama kawula ing swarga, Asma Dalem kaluhurna. Kraton Dalem mugi rawuha. Karsa Dalem kalampahana wonten ing donya kados ing swarga. Kawula nyuwun rejeki kangge sapunika. Sakathahing lepat nyuwun pangapunten Dalem, kados dene anggen kawula ugi ngapunten dhumateng sesami. Kawula nyuwun tinebihna saking panggodha, saha linuwarna saking piawon. Amin.
Mugi Gusti mberkahi panjenengan, njagi panjenengan, lan paring katentreman ing manah panjenengan. Amin.
✝ Moga-moga Gusti Allah Ingkang Mahakuwaos mberkahi panjenengan sami: Hyang Rama, Hyang Putra, lan Hyang Roh Suci. Amin.