Go raibh síocháin agus grá ár dTiarna Íosa Críost in éineacht libh go léir. In ainm an Athair, agus an Mhic, agus an Spioraid Naoimh. Amen.
A Thiarna, rinne tú trócaire ar an bpaca, d'fhulaing tú ar son ár bpeacaí. A Thiarna, déan trócaire. A Chríost, tháinig tú chun an fiach a ghlanadh agus an grá a thaispeáint. A Chríost, déan trócaire. A Thiarna, ghair tú do chairde chugat sa solas síoraí. A Thiarna, déan trócaire.
Smaoinigh ar shoitheach beag alabastair, lán le huinntiúint bholadhmhar, á choinneáil i lámh duine a bhí briste ag an saol. Smaoinigh ar an gcaoi a dtiteann na deora ar chosa an Tiarna, gan focal amháin le rá, ach an croí ar fad á chaitheamh síos ar an urlár roimhe. Ní bhíonn gá le haon léiriú nuair a bhíonn an grá sin chomh lom sin. Sin í an íomhá a osclaíonn an tSoiscéal dúinn inniu: bean a tháinig isteach san teach gan cuireadh, nach raibh eagla uirthi roimh shúile an tsaoil, ach a bhí dírithe go hiomlán ar Íosa. Bhí a fhios aici cad a bhí tuillte aici, ach níos mó ná sin, bhí a fhios aici cé a bhí ina seasamh os a comhair.
Nuair a bhreathnaíonn muid ar an scéal seo, feicimid an t-alabracha céanna mar snáithe tríd an lá inniu: an rud a choinnítear istigh, ansin a dhéantar a dhoirteadh amach go hiomlán ar son an ghrá. Smaoinigh ar ár mBenjamin Vo. Ní raibh Ben ag caitheamh a chuid ama ag gearán faoin dromchla; bhí a intinn ghéar dírithe ar rudaí móra – ag scríobh cóid ar GitHub, ag tuiscint struchtúir AWS a bhí faoi lán seol, agus ag brionglóideach faoi chuid de na heitleáin sin a d'fhéadfadh daoine a nascadh le chéile, cosúil leis an gcuideachta sin a bhí á cruthować aige ina intinn, 'Con Chim Airlines'. Agus nuair a bhíodh sé ag caint faoi 'Con Chim Airlines', bhíodh gáire geal, nádúrtha air, gáire a d'fhágáil gach duine timpeall air ag aontú lena sholas.
Ach bhí rud éigin níos doimhne fós ná a chuid eolas teicneolaíochta nó a chuid scileanna i gcroí Benjamin. Smaoinigh ar an uair sin, nuair a bhí sé cúig bliana déag d'aois, a thairg sé a bhanc múc ar fad do Mham agus do Bha chun cabhrú lena uncail William a bhí ag fulaingt. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead toisc nach raibh gá leis, ach bhí an tairiscint ann. Sin é an cineáltas a bhí ann: buachaill a bhí réidh chun a chuid go léir a thabhairt uaidh ar son duine eile, gan choinníoll. Thug sé uaidh a chroí sula raibh a fhios aige fiú cé chomh gearr a bheadh a shaol.
Ach caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé thart ar thrí mhí anois ó d’fhág Benjamin an saol seo. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an phian sin fíor agus domhain. Níl aon chiall i ndaoine a rá go bhfuil an t-am ag leigheas gach rud nuair a bhíonn an cathaoir sin folamh, nuair nach gcloisear an gáire sin ar an staighre, nó nuair a bhíonn an t-uaigneas ag titim isteach san oíche. Tá an bhrón sin ann toisc go raibh an grá ann. Ná déanaigí iarracht an bhrón sin a chur i bhfolach, agus ná lig do éinne a rá leat go bhfuil tú ag caoineadh anlathach. Is é an caoineadh sin an t-aon chomhartha amháin atá fágtha den ghrá sin nach bhfuil áit eile le dul aige. Tá an pian seo ina scáthán ar an ngrá a bhí agaibh do Benjamin.
Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm sin a bhaint de bhur gcroíthe. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí san oíche an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram. Tá sibh saor ón ualach sin. Ní raibh aon fhiach agaibh le híoc; bhí sibh ag tabhairt gach rud a bhí agaibh.
Sa chéad léacht, cuireann Naomh Pól i gcuimhne dúinn an Soiscéal a sheasann muid ann, an scéal sin ar a bhfuil ár slánú bunaithe: 'Gur theip ar Chríost ar son ár gpeacaí de réir na Scrioptúr, gur adhlacadh é, agus gur tógadh ar an tríú lá é.' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas. Ní bhaineann an creideamh le bheith gan phian; baineann sé le scéal atá níos mó ná an bás. Nuair a bhí Ben ag féachaint ar an domhan, ní raibh sé ag féachaint air mar rud críochnaithe. Bhí sé ag breathnú ar na spéartha, ar na hiontais, ag ullmhú le haghaidh turais níos mó. Agus anois, tá sé tar éis teacht chuig an gceann scríbe sin.
Smaoinigh ar an aisling sin a bhí ag a athair, áit a raibh Ben ag rith, ag labhairt, ag rá: 'Ba, tá gach rud go maith.' Agus tá sé go maith, a chairde. Ní hé go bhfuil an phian imithe, ach tá an grá fós beo. Tá sé beo sa tobar uisce sin i Vítneam a tugadh in ainm Ben, agus i ngach gníomh cineáltais a dhéantar go ciúin san oíche. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, tóg an lámh sin, cuir bhur muinín sa Tiarna. Tá Ben ag faire oraibh, ag gáire leis an ngáire geal a bhí chomh nádúrtha sin dó, agus ag fanacht libh sa solas. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á n-iompar ag lámha an Athar anois agus go deo. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Ar ordú an Slánaitheora agus múinte ag teagasc diaga, tá de mhisneach againn a rá:
Ár nAthair, atá ar neamh, go naofar d’ainm, go dtagai do ríocht, go ndéantar do thoil ar an talamh mar a dhéantar ar neamh. Tabhair dúinn inniu ár n-arán laethúil, agus maith dúinn ár bhfiacha, mar a mhaithimidne dár bhféichiúna féin; agus ná lig sinn i gcathú, ach saor sinn ó olc. Amen.
Go mbeannaí Dia sibh agus go gcoinní sé i mbarr a chuid grá sibh, in ainm an Athair, agus an Mhic, agus an Spioraid Naoimh. Amen.
✝ Go mbeannaí Dia Uilechumhachtach sibh: an tAthair, agus an Mac, agus an Spiorad Naomh. Amen.