Cuimhneachán ar Naomh Píó ó Pietrelcina

Smaoinigh ar an gcaoi a bhféachann buachaill óg ar léarscáil eitilte. Ní hamháin línte ar scáileán atá ann dó, ach féidearthachtaí. Tá Benjamin Vo ina sheasamh ansin, a shúile ag rith thar na ródanna, ag rianú na n-aerárthaí a bhí ag trasnú an domhain. Bhí a intinn chomh géar sin, chomh lán de léargas matamaitice agus loighic, ach ba é an rud a bhí níos suntasaí ná an tslí ar fhéach sé ar an domhan mar áit a raibh gá le nasc. Bhí a bpleanáil don 'con chim airlines' lán de gáire agus de spleodar. Bhí sé ag iarraidh an domhan a thabhairt níos gaire dá chéile, eitleán ar eitleán, scéal ar scéal.

Sa chéad léacht inniu, deir an Tiarna: 'Is sciath é do na daoine a ghlacann tearmann ann.' Smaoinigh ar an sciath sin. Ní balla é a chuireann bac ar an saol, ach foscadh a choinníonn an t-anam slán i lár na stoirme. Bhí Ben ina bhuachaill a raibh an tearmann sin aige ina chroí. Agus é ag fás aníos, bhí a chuid fiosrachta ina chineál urnaí. Nuair a bhí sé ag breathnú ar eitleáin, nó ag códáil ar GitHub, bhí sé ag iarraidh tuiscint a fháil ar an gcruthú, ar an gcaoi a bhfuil rudaí ceangailte. Bhí an 'con chim' sin, an t-éan, ina shiombail dá spiorad féin—ag iarraidh eitilt, ag iarraidh ardú os cionn na teorainneacha, ag lorg an tsolais.

Ach caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé trí mhí anois ó d’fhág Benjamin an saol seo. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an phian sin fíor agus domhain. Níl aon chiall i ndaoine a rá go bhfuil an t-am ag leigheas gach rud nuair a bhíonn an cathaoir sin folamh, nuair nach gcloisear an gáire sin ar an staighre, nó nuair a bhíonn an t-uaigneas ag titim isteach san oíche. Tá an bhrón sin ann toisc go raibh an grá ann. Ná déanaigí iarracht an bhrón sin a chur i bhfolach, agus ná lig do éinne a rá leat go bhfuil tú ag caoineadh anlathach. Is é an caoineadh sin an t-aon chomhartha amháin atá fágtha den ghrá sin nach bhfuil áit eile le dul aige. Tá an pian seo ina scáthán ar an ngrá a bhí agaibh do Benjamin. Ní gá duit a bheith láidir an t-am ar fad. Tá cead agat a bheith briste.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm sin a bhaint de bhur gcroíthe. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí san oíche an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram. Tá sibh saor ón ualach sin. Ní raibh aon fhiach agaibh le híoc; bhí sibh ag tabhairt gach rud a bhí agaibh. Bhí sibh ag tabhairt grá, ag tabhairt aire, ag tabhairt gach rud a d'fhéadfadh tuismitheoir a thabhairt.

Sa Soiscéal inniu, deir Íosa leis na Deisceabail: 'Ná tugaigí aon rud libh don turas.' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas. Ní bhaineann an turas seo le hualaí, le málaí, le hairgead, nó le pleananna casta. Baineann sé le bheith ag brath ar an Tiarna amháin. Agus smaoinigh ar an gcaoi a raibh Ben ag taisteal tríd an saol. Ní raibh sé ag iarraidh a bheith ag carnadh rudaí, ach ag carnadh cuimhní, ag carnadh grá. Cuimhnigh ar an uair sin, nuair a bhí sé cúig bliana déag d'aois, a thairg sé a bhanc múc ar fad do Mham agus do Bha chun cabhrú lena uncail William a bhí ag fulaingt. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead toisc nach raibh gá leis, ach bhí an tairiscint ann. Sin é an cineáltas a bhí ann: buachaill a bhí réidh chun a chuid go léir a thabhairt uaidh ar son duine eile, gan choinníoll. Sin é an spiorad atá ag Íosa sa Soiscéal inniu—an spiorad a thugann gach rud uaidh, a chuireann muinín i nDia, agus a théann ó bhaile go baile ag scaipeadh an tsolais.

Ryan, a dheartháir, tá tú ag iompar an ghrá sin freisin. Tá a fhios agam go bhfuil an saol uaigneach uaireanta, ach cuimhnigh ar an gcaoi a raibh sibh ag pleanáil do na 'Cybertrucks' sin, ag caint faoi na haerárthaí. Tá an nasc sin fós beo. Tá sé beo sa tobar uisce sin i Vítneam, an 'Giếng Gioan Baotixita' a tugadh in ainm Ben, a thugann uisce glan do dhaoine atá i ngátar. Tá sé beo i ngach gníomh cineáltais a dhéantar go ciúin san oíche, i ngach uair a roinneann sibh cuimhne, i ngach uair a bhreathnaíonn sibh ar na spéartha agus a smaoiníonn sibh ar a 'con chim' beag ag eitilt i láthair Dé. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, tóg an lámh sin, cuir bhur muinín sa Tiarna. Tá Ben ag faire oraibh, ag gáire leis an ngáire geal a bhí chomh nádúrtha sin dó, agus ag fanacht libh sa solas. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á n-iompar ag lámha an Athar anois agus go deo. Ná bíodh eagla oraibh an grá a thabhairt arís, fiú nuair a bhraitheann sé go bhfuil an praghas ró-ard. Tá an praghas íoctha ag Críost cheana féin. Tá sibh saor, agus tá Ben ag eitilt in éineacht leis na haingil, ag fanacht libh sa bhaile mór sin atá ullmhaithe ag an Athair. Amen.