An Dara Domhnach Tríocha sa Tréimhse Saolta

Smaoinigh ar an gcaoi a bhíonn lampa beag ola ag caitheamh solais i seomra dorcha. Níl sé ag iarraidh an domhan ar fad a lasadh; níl sé ag iarraidh ach an dorchadas díreach timpeall air a choinneáil ar shiúl. Tá sé ag fanacht. Tá sé ag faire. Tá sé réidh. Sa Soiscéal inniu, insíonn Íosa parabal na ndeich maighdean, cuid acu glic agus cuid acu amaideach. Ní hé an difríocht idir an dá ghrúpa ná a n-intleacht, ach a n-ullmhacht. Tá an ola sa lampa ina shiombail ar an ngrá sin atá i gcónaí ag dó, an grá a choinníonn an croí beo fiú nuair a bhíonn an oíche fada agus an bridegroom, an Tiarna, ag moill.

Nuair a smaoiním ar Benjamin Vo, feicim an íomhá sin den lampa. Ní raibh Ben ina bhuachaill a bhí ag fanacht go dtarlódh rudaí dó; bhí sé ina bhuachaill a bhí ag déanamh rudaí. Smaoinigh ar an gcaoi a raibh a intleacht ag obair—an buachaill sin a bhí ag scríobh cód, ag tógáil córais AWS, ag pleanáil a chuid 'con chim airlines' le gáire a bhí chomh tógálach sin. Bhí sé i gcónaí ag cur ola ina lampa trína fhiosracht, trína chineáltas, agus trína ghrá dá mhuintir. Bhí sé i gcónaí ag ullmhú, ní le heagla, ach le lúcháir.

Ach a chairde, caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid aon chompord. Tá ceithre mhí imithe ó d'imigh Ben abhaile an 13ú lá de Mheitheamh 2026, agus tá a fhios ag Alan agus ag Thao, agus ag Ryan a dheartháir dílis, go bhfuil an t-easnamh sin chomh trom le cloiche ar bhur gcroíthe. Nuair a dhúisíonn sibh ar maidin, agus nuair a bhíonn an ciúnas sin sa teach, mothaíonn sibh an chathaoir fholamh. Níl aon úsáid ann a bheith ag ligean air nach bhfuil an bhrón sin ann. Tá sí ann toisc go raibh an grá ann—grá a bhí chomh foirfe, chomh fíor, nach féidir é a scriosadh le bás ar bith. Mothaíonn sibh go bhfuil an oíche ag síneadh amach, go bhfuil an bridegroom ag moill, agus go bhfuil bhur lampaí ag dul in éag. Tá an t-uaigneas sin fíor. Tá an pian sin fíor.

Éistigí go han-chúramach anois: níor tháinig an tinneas seo ó rud a rinne sibh, ná ó rud a d'fhág sibh gan déanamh. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon faire, aon chúram, ná aon toirmisc a d'fhéadfadh an toradh seo a chosc. Bhí sibh ag tabhairt an ghrá ab fhearr a d'fhéadfadh daoine a thabhairt. Leag an t-ualach sin de d'intinn anois. Tá sibh glan agus saor ó aon chiontacht, mar ní raibh locht in bhur gcúram. Scaoil an t-uafás sin de bhur nguaillí, agus lig do ghrá Dé sibh a chuimsiú. Níor thit an lampa as bhur lámha; bhí sé i gcónaí ag taitneamh.

Sa chéad léacht, deir an Leabhar Eagna: 'Is fusa í a fheiceáil ag na daoine a bhfuil grá acu di, agus í a fháil ag na daoine a lorgaíonn í.' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas isteach. Nuair a bhíonn an chosúlacht ann nach bhfuil neart agat níos mó, nuair a bhíonn an dorchadas ag teacht isteach, cuimhnigh ar Ben. Bhí Ben ina bhuachaill a lorg an eagna, a lorg an grá, agus a lorg an t-áthas i ngach rud a rinne sé. Smaoinigh ar an gcaoi ar thairg sé a chuid airgid go léir chun cabhrú le huncail William. Níor bhris sé an banc muc, níor scrios sé é; thairg sé é. Sin é an cineál croí a bhí aige—buachaill nach raibh eagla air a bheith fial, buachaill a bhí réidh le gach rud a thabhairt. Nuair a bhí sé ag breathnú ar eitleáin lena dhaid, ní raibh sé ag breathnú ar mheaisíní amháin; bhí sé ag breathnú ar an bhféidearthacht, ar an todhchaí, ar an ngrá a bhí á roinnt aige lena athair.

Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go mbíonn laethanta ann nuair a bhreathnaíonn tú timpeall agus nuair a chuimhníonn tú ar an gcaoi a raibh sibh ag imirt, ar an gcaoi a raibh Ben ag caint le gáire faoina 'con chim airlines', ag brionglóid faoi na heitleáin a bhí ag ardú go dtí an spéir. Ná bíodh uaigneas ort a chuireann lúcháir an tsaoil ar gcúl; tá Ben ag fanacht leat, cosúil leis an gcara dílis atá i gcónaí ann. Tá sé ag fanacht ag an gceann eile den turas, ag an mbord sin a bhfuil an banquet ullmhaithe don té a choinnigh a lampa lán le grá.

Agus do gach duine agaibh atá ag éisteacht san oíche, atá ag iompar cros nach bhfuil aon duine eile ar an eolas fúithi—máithreacha, aithreacha, agus páistí atá ag fulaingt—bíodh fhios agaibh nach bhfuil sibh singil. Tá an t-Aoire ag cuardach na caorach a bhfuil tart uirthi. Tá an Tiarna ag fanacht ag an doras, ní chun é a ghlasáil, ach chun é a oscailt go leathan nuair a thagann sibh abhaile. Níor chríochnaigh an saol sin an 13ú lá de Mheitheamh; níor thosaigh sé ach i ndáiríre i bhflaitheas Dé, in aice le Naomh Carlo Acutis agus gach duine muinteartha atá slán sa bhaile.

Téigí abhaile inniu leis an íomhá seo: buachaill ag breathnú amach ar an spéir, ag gáire, ag rá libh go bhfuil gach rud go maith, go bhfuil an t-aistear déanta go sábháilte agus go bhfuil sé ag fanacht libh ag geataí na síoraíochta. Tá sé slán, tá sé sa bhaile, agus tá grá Dé ag coinneáil bhur lámh gach céim den bhealach. Ná bíodh eagla oraibh an ola sin a roinnt, an grá sin a thabhairt, agus an lampa sin a choinneáil ag dó. Tá an solas ag teacht, tá an maidin ag teacht, agus tá an bridegroom ag teacht chun fáilte a chur romhaibh go léir. Amen.