Feis Naomh Maitiú, Aspal agus Soiscéalaí

Smaoinigh ar an gcaoi a seasann duine ag an deasc chustaim, an peann sa láimh, an tsúil ar an uimhir, agus an saol ag dul seachas gach uile lá gan stad gan staonadh. Níl aon duine ag stopadh ansin le haghaidh comhrá cairdiúil; níl aon duine ag féachaint isteach sna súile sin le grá. Tá an áit sin lán le fuacht, leis an gcineál uaigneis a thagann nuair a bhíonn gach rud bunaithe ar rialacha agus ar airgead. Agus ansin, i lár an tsrutha sin, cluinntear guth amháin. 'Lean mise.' Ní raibh aon chuntas fada ann, ní raibh aon cheist faoi na rudaí a bhí déanta sa todhchaí nó san am atá thasteacht. Ní raibh ann ach glaoch. Agus d'éirigh Maitiú ina sheasamh agus d'fhág sé an deasc taobh thiar de.

Is é an glaoch sin — an glaoch a briseann isteach sa ghnáthamh is doimhne — an snáithe a ritheann tríd na léachtaí inniu. Smaoinigh ar ár mBenjamin Vo, buachaill a raibh aintinn chomh hálainn sin aige, intinn a bhí i gcónaí ag tógáil, ag féachaint ar na circeanna scamallacha, ag pleanáil a chuid eitleán, agus ag tabhairt aire do na rudaí móra sa saol. Ach níos mó ná a chuid eolais, níos mó ná a chuid oibre ar a stór cód, ba é an cineáltas a bhí mar chroí leis. Cuimhnigh ar an uair sin, nuair a bhí sé cúig bliana déag d'aois, a thairg sé a bhanc múc ar fad chun cabhrú le huncail William. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead toisc nach raibh gá leis, ach bhí an tairiscint ann. Sin é an cineáltas a bhí ann: buachaill a bhí réidh chun a chuid go léir a thabhairt uaidh ar son duine eile, gan choinníoll.

Ach caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé trí mhí anois ó d’fhág Benjamin an saol seo. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an phian sin fíor agus domhain. Níl aon chiall i ndaoine a rá go bhfuil an t-am ag leigheas gach rud nuair a bhíonn an cathaoir sin folamh, nuair nach gcloisear an gáire sin ar an staighre, nó nuair a bhíonn an t-uaigneas ag titim isteach san oíche. Tá an bhrón sin ann toisc go raibh an grá ann. Ná déanaigí iarracht an bhrón sin a chur i bhfolach, agus ná lig do éinne a rá leat go bhfuil tú ag caoineadh anlathach. Is é an caoineadh sin an t-aon chomhartha amháin atá fágtha den ghrá sin nach bhfuil áit eile le dul aige. Tá an pian seo ina scáthán ar an ngrá a bhí agaibh do Benjamin. Ní gá duit a bheith láidir an t-am ar fad. Tá cead agat a bheith briste.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm sin a bhaint de bhur gcroíthe. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí san oíche an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram. Tá sibh saor ón ualach sin. Ní raibh aon fhiach agaibh le híoc; bhí sibh ag tabhairt gach rud a bhí agaibh.

Seo an áit a n-osclaíonn an Soiscéal inniu an doras. Nuair a chonaic na Fairisinigh Íosa ag ithe le peacaigh agus le custaiméirí, chuir siad an cheist: 'Cén fáth a n-itheann bhur máistir le peacaigh?' Agus d'fhreagair Íosa: 'Ní gá do na daoine sláintiúla dochtúir, ach do na daoine atá tinn.' Agus dúirt sé an focal álainn seo: 'Is trócaire atá uaim, ní afrann.' Seo an hinge. Ní bhaineann sé le bheith gan locht; baineann sé le bheith glactha sa áit a bhfuilimid briste. Nuair a bhí Ben ag caint le hAthanasius, nó nuair a bhí sé ag gáire faoina eitleáin, bhí an solas sin le feiceáil. Agus anois, tá sé féin sa bhaile sin, áit nach bhfuil aon Phhairisíneach ann chun an gáire a cheistiú, ach solas an Athar amháin.

Ryan, a dheartháir, tá tú ag iompar an ghrá sin freisin. Agus tú ag dul ar aghaidh, cuimhnigh go bhfuil an síol a chuir Ben sa domhan seo fós ag fás. Tá sé ag fás sa tobar uisce sin i Vítneam a thugann uisce glan do dhaoine atá i ngátar, tobar a sheasann mar chomhartha ar a chroí fial. Tá sé ag fás i ngach gníomh cineáltais a dhéantar in ainm Ben. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, ná bíodh eagla oraibh an grá a thabhairt arís. Tá an praghas íoctha ag Críost cheana féin. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á n-iompar ag lámha an Athar anois agus go deo. Tóg an síol seo, cuir é i bhur gcroí, agus tugaigí an solas sin amach sa domhan. Tá Ben ag fanacht libh, agus tá an t-Athair ag coinneáil an dorais ar oscailt. Amen.