புனித மத்தேயு, திருத்தூதர் மற்றும் நற்செய்தியாளர் பெருவிழா

இன்று நாம் ஒரு எளிய காட்சியோடு தொடங்குவோம். ஒரு சுங்கச்சாவடியில் அமர்ந்திருக்கும் மத்தேயுவை நினைத்துப் பாருங்கள். அவனது மேஜையில் கணக்கு வழக்குகளும், நாணயங்களும், அந்தச் சூழலின் பரபரப்பும் நிறைந்திருக்கிறது. அவன் ஒரு வரி வசூலிப்பவன்; மக்கள் அவனை ஒதுக்கி வைத்தனர், அவன் ஒரு பாவி என்று முத்திரை குத்தப்பட்டான். அவனது உலகம் என்பது அந்த எண்களும், அந்த நாணயங்களும், அந்தப் பாதுகாப்பற்ற தனிமையும்தான். திடீரென்று, இயேசு அந்தப் பக்கம் வருகிறார். அவர் மத்தேயுவைப் பார்க்கிறார். அவர் அவனது வேலை என்னவென்று கேட்கவில்லை, அவன் எவ்வளவு பணம் சேர்த்திருக்கிறான் என்று பார்க்கவில்லை, அவன் செய்த தவறுகளைப் பட்டியலிடவில்லை. அவர் வெறும் இரண்டு வார்த்தைகளைச் சொல்கிறார்: 'என்னைப் பின்தொடர்.' அந்த ஒரு கணத்தில், மத்தேயுவின் பழைய உலகம் முடிவுக்கு வருகிறது. அவன் அந்த மேஜையை அப்படியே விட்டுவிட்டு எழுந்து செல்கிறான். அவன் இயேசுவைப் பின்தொடரத் தொடங்குகிறான்.

நண்பர்களே, நம் அன்புச் சிறுவன் பெஞ்சமின் வோ, நம்மைவிட்டுப் பிரிந்து மூன்று மாதங்கள் ஆகின்றன. ஆலன், தாவோ, ரியான்... உங்கள் வீட்டின் அந்த அமைதி, பெஞ்சமினின் சிரிப்பொலியைத் தேடுகிறது என்பதை நான் அறிவேன். பெஞ்சமின், அவன் ஒரு விமானியைப் போல, தன் பதினைந்து ஆண்டுகால வாழ்வை ஒரு பெரிய பயணமாகவே வாழ்ந்தான். அவன் தொழில்நுட்பத்தின் நுணுக்கங்களை, மேகங்களுக்கு அப்பால் இருக்கும் அந்த AWS சூழல்களைப் புரிந்துகொண்ட அந்த மேதமை ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், அவனது இதயம் எப்போதும் ஒரு சிறு பறவையைப் போல சுதந்திரமாகப் பறக்கவே ஆசைப்பட்டது. 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' (Con Chim Airlines) என்று அவன் தன் தந்தையிடம் கூறிச் சிரித்த அந்தப் பொழுதும், அவன் தன் தந்தையின் கதைகளைக் கேட்பதில் காட்டிய அந்தத் தூய ஆர்வமும், அவன் இந்த உலகை எவ்வளவு அழகாகப் பார்க்க ஆசைப்பட்டான் என்பதைக் காட்டுகிறது. இன்று, அந்தப் பெஞ்சமின், அந்தப் பறவை, இப்போது விண்ணகத்தின் நீல வானத்தில் சுதந்திரமாகப் பறந்துகொண்டிருக்கிறான்.

ஆனால், நாம் இன்று ஒரு உண்மையை நேர்மையாகப் பேச வேண்டும். துயரம் என்பது ஒரு பாரமான மூட்டை. மூன்று மாதங்கள் கடந்தும், அந்த மூட்டை குறையவில்லை என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். குறிப்பாக, இரவின் அமைதியில், 'ஏன்?' என்ற கேள்வி உங்கள் இதயத்தை ஒரு சிறிய கத்தியைப் போலக் குத்தலாம். 'நான் எதையாவது தவறவிட்டுவிட்டேனோ? இன்னும் கொஞ்சம் கவனமாக இருந்திருக்கலாமோ?' என்ற அந்த சுய-குற்றச்சாட்டு இருக்கிறதே... அதுதான் மிகக் கொடியது. ஆலன் மற்றும் தாவோ, நான் மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்: உங்கள் மகனின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நீங்கள் அவனுக்குக் கொடுத்த அந்தப் பாதுகாப்பான, அன்பான வீடுதான், அவன் விண்ணகத்தை நோக்கிப் பயணிக்கத் தேவையான வலிமையைத் தந்தது. நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு கொடூரமான புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் முற்றிலும் குற்றமற்றவர்கள். நீங்கள் எதற்காகவும் உங்களை நீங்களே குற்றம் சாட்டிக்கொள்ள வேண்டாம். இறைவன் உங்களை உங்கள் மகனைப் போலவே நேசிக்கிறார். மத்தேயுவைப் போல, பெஞ்சமினும் இன்று இயேசுவின் மேஜையில் அமர்ந்திருக்கிறான். அங்கே அவன் எதற்கும் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை.

இன்றைய நற்செய்தியில், இயேசு நோயுற்றவர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறார். 'நோயுற்றவர்களுக்கே மருத்துவர் தேவை.' மத்தேயுவைப் பின்தொடரச் சொன்ன இயேசு, இன்று நம் ஒவ்வொருவரையும் அழைக்கிறார். பெஞ்சமின் தன் வாழ்வின் குறுகிய காலத்தில், இதே போன்ற ஒரு அன்பைத்தான் வெளிப்படுத்தினான். அவன் தன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, தன் உண்டியலில் இருந்த முழுப் பணத்தையும் அவருக்காகக் கொடுக்க முன்வந்தானே... அவன் அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை; ஆனால் அந்தப் பையன் தன் piggy bank-ஐத் திறந்து எல்லாவற்றையும் கொடுக்கத் தயாராக இருந்த அந்த மனம் இருக்கிறதே, அதுதான் உண்மையான அன்பு. அது ஒரு தூய உள்ளத்தின் அடையாளம். எதையும் தனக்கென்று வைத்துக்கொள்ளாமல், தன் குடும்பத்திற்காகத் தன் இதயத்தையே திறந்து காட்டிய ஒரு சிறுவன் அவன். அவன் வியட்நாமில் தன் தந்தைக்காகவும் குடும்பத்திற்காகவும் காட்டிய அந்தப் பிணைப்பு, விமான நிலையங்களில் அவன் தன் அண்ணன் ரியானுடன் சேர்ந்து விமானங்களைப் பார்த்த அந்த அமைதியான கணங்கள்... இவை அனைத்தும் அவனது gentle soul-ன் அடையாளங்கள்.

இப்போது, அந்தப் பெஞ்சமின் எங்கே இருக்கிறான்? அவன் இயேசுவின் அன்பில் இருக்கிறான். அவன் அங்கே உங்களுக்காகப் பரிந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறான். ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... நீ உன் அண்ணனின் அந்தப் புன்னகையை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், வானத்தைப் பார். பெஞ்சமின் ஒரு விமானியைப் போல விண்ணகத்திலிருந்து உன்னைப் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டிருக்கிறான். உங்கள் குடும்பம் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமின் விட்டுச் சென்ற அந்த அன்பின் நறுமணத்தை இந்த உலகத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும். வியட்நாமில் பெஞ்சமினின் நினைவாக அமைக்கப்பட்ட அந்த நீரூற்று (Giếng Gioan Baotixita) எப்படி வறண்ட நிலத்திற்கு உயிர் ஊட்டுதோ, அதுபோல உங்கள் அன்பும் பலருக்கு வாழ்வைத் தரட்டும். அவன் பெயர் 'பெஞ்சமின் Đại Dương' - 'பெரிய கடல்'. அவனது அன்பு ஒரு கடலைப் போல உங்கள் இதயங்களை நிரப்பட்டும்.

இயேசு மத்தேயுவிடம் சொன்னார், 'நான் பலியை அல்ல, இரக்கத்தையே விரும்புகிறேன்.' பெஞ்சமின் வாழ்ந்த வாழ்வு ஒரு பலி அல்ல, அது ஒரு இரக்கத்தின் வெளிப்பாடு. அவன் தன் அன்பினால் பல இதயங்களைத் தொட்டான். அவன் புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு இணைந்து, இந்த உலகத்தின் நோயுற்ற குழந்தைகளுக்காகவும், அவர்களைக் காக்கும் மருத்துவர்களுக்காகவும் பரிந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறான். அவன் எங்கும் போகவில்லை; அவன் உங்கள் இதயத்தில் ஒரு விமானியாக, உங்களைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் ஒரு மூத்த அண்ணனாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறான். நீங்கள் இந்த இடத்தை விட்டு வெளியே செல்லும்போது, ஒரு சிறிய காரியம் செய்யுங்கள். உங்கள் வீட்டில் இருக்கும் ஒரு புகைப்படத்தையோ அல்லது அவன் பயன்படுத்திய விமான மாடலையோ பார்க்கும்போது, அமைதியாக மூச்சை இழுத்துவிட்டுச் சொல்லுங்கள்: 'பெஞ்சமின், நீ கடவுளின் அன்பில் இருக்கிறாய், நானும் அந்த அன்பில் இருக்கிறேன்.' அந்தச் சிறிய வாக்கியம், உங்கள் இதயத்தில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்கும். கடவுள் அவனது வாழ்க்கையை அழகான ஒரு மலராக வளர்த்து, அதைத் தன் தோட்டத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். நம்முடைய உழைப்பும், நம்முடைய கண்ணீரும், நம்முடைய அன்பும் வீணாகாது. அந்த வளரச் செய்யும் கடவுளின் கைகளில் உங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்து, அமைதி கொள்ளுங்கள். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.