ஆண்டுப் பொதுக்காலம், இருபத்தைந்தாம் வாரம், செவ்வாய்க்கிழமை

இன்று நாம் ஒரு எளிய காட்சியோடு தொடங்குவோம். ஒரு சிறுவன், தன் கையில் ஒரு சிறிய விமான மாதிரியைப் பிடித்துக்கொண்டு, அது எப்படி வானில் சீறிப் பாயும் என்று தன் தந்தையிடம் உற்சாகமாக விவரிக்கும் அந்தத் தருணத்தை நினைத்துப் பாருங்கள். அந்தப் பையனின் கண்களில் ஒரு பிரகாசம் இருக்கும்; அவன் வெறும் பொம்மையைப் பார்க்கவில்லை, அவன் தன் கனவுகளைப் பார்க்கிறான். அவன் தன் தந்தையைத் தன் உலகத்தின் நாயகனாகப் பார்க்கிறான். அவன் தன் தந்தையின் ஒவ்வொரு சொல்லையும், ஒவ்வொரு கதையையும் அப்படியே நம்பி, அதைத் தன் இதயத்தில் பொக்கிஷமாகச் சேமித்து வைக்கிறான். அந்தத் தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையே இருக்கும் அந்த பிணைப்பு எவ்வளவு தூய்மையானது, எவ்வளவு ஆழமானது!

நண்பர்களே, நம் அன்புச் சிறுவன் பெஞ்சமின் வோ நம்மைவிட்டுப் பிரிந்து மூன்று மாதங்கள் ஆகின்றன. ஆலன், தாவோ, ரியான்... உங்கள் வீட்டின் அந்த அமைதி, பெஞ்சமினின் சிரிப்பொலியைத் தேடுகிறது என்பதை நான் அறிவேன். பெஞ்சமின், அவன் ஒரு விமானியைப் போல, தன் பதினைந்து ஆண்டுகால வாழ்வை ஒரு பெரிய பயணமாகவே வாழ்ந்தான். அவன் தொழில்நுட்பத்தின் நுணுக்கங்களை, மேகங்களுக்கு அப்பால் இருக்கும் அந்த AWS சூழல்களைப் புரிந்துகொண்ட அந்த மேதமை ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், அவனது இதயம் எப்போதும் ஒரு சிறு பறவையைப் போல சுதந்திரமாகப் பறக்கவே ஆசைப்பட்டது. 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' (Con Chim Airlines) என்று அவன் தன் தந்தையிடம் கூறிச் சிரித்த அந்தப் பொழுதும், அவன் தன் தந்தையின் கதைகளைக் கேட்பதில் காட்டிய அந்தத் தூய ஆர்வமும், அவன் இந்த உலகை எவ்வளவு அழகாகப் பார்க்க ஆசைப்பட்டான் என்பதைக் காட்டுகிறது. இன்று, அந்தப் பெஞ்சமின், அந்தப் பறவை, இப்போது விண்ணகத்தின் நீல வானத்தில் சுதந்திரமாகப் பறந்துகொண்டிருக்கிறான்.

இன்றைய முதல் வாசகத்தில், நீதிமொழிகள் நூலில் வாசிக்கிறோம்: 'ஆண்டவருடைய கையில் அரசனுடைய இதயம் நீரோடை போல இருக்கிறது; அவர் விரும்புவது போல அதைத் திருப்புகிறார்.' இது ஒரு அழகான, ஆனால் சவாலான உண்மை. நம் வாழ்வின் ஓட்டத்தை, நம் இதயத்தின் துடிப்பை, ஆண்டவர் ஒரு நீரோடையைப் போல வழிநடத்துகிறார். சில நேரங்களில், அந்த ஓட்டம் நாம் எதிர்பார்க்காத திசையில் திரும்பலாம். அது கரடுமுரடான பாறைகளுக்கு இடையே செல்லலாம், அல்லது அமைதியான பள்ளத்தாக்குகளைத் தேடிச் செல்லலாம். ஆனால், அந்த நீரோடை எப்போதும் கடலை நோக்கித்தான் ஓடுகிறது. அந்தப் பெரும் கடல் என்பது இறைவனின் எல்லையற்ற அன்பு. பெஞ்சமின் அந்த அன்பின் கடலில் கலந்திருக்கிறான். அவனது வாழ்வு ஒரு சிறிய நீரோடையைப் போலத் தொடங்கி, இப்போது இறைவனின் நித்தியப் பேராழியில் அமைதியடைந்திருக்கிறது.

ஆனால், நாம் இன்று ஒரு உண்மையை நேர்மையாகப் பேச வேண்டும். துயரம் என்பது ஒரு பாரமான மூட்டை. மூன்று மாதங்கள் கடந்தும், அந்த மூட்டை குறையவில்லை என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். குறிப்பாக, இரவின் அமைதியில், 'ஏன்?' என்ற கேள்வி உங்கள் இதயத்தை ஒரு சிறிய கத்தியைப் போலக் குத்தலாம். 'நான் எதையாவது தவறவிட்டுவிட்டேனோ? இன்னும் கொஞ்சம் கவனமாக இருந்திருக்கலாமோ?' என்ற அந்த சுய-குற்றச்சாட்டு இருக்கிறதே... அதுதான் மிகக் கொடியது. ஆலன் மற்றும் தாவோ, நான் மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்: உங்கள் மகனின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நீங்கள் அவனுக்குக் கொடுத்த அந்தப் பாதுகாப்பான, அன்பான வீடுதான், அவன் விண்ணகத்தை நோக்கிப் பயணிக்கத் தேவையான வலிமையைத் தந்தது. நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு கொடூரமான புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் முற்றிலும் குற்றமற்றவர்கள். நீங்கள் எதற்காகவும் உங்களை நீங்களே குற்றம் சாட்டிக்கொள்ள வேண்டாம். இறைவன் உங்களை உங்கள் மகனைப் போலவே நேசிக்கிறார். பெஞ்சமின் ஒருமுறை கனவில் வந்து, 'அப்பா, கவலைப்படாதே, நான் உங்களைக் கவனித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்' என்று சொன்ன அந்த வார்த்தையை நினைவில் கொள்ளுங்கள். அது வெறும் கனவல்ல, அது ஒரு வாக்குறுதி. நீங்கள் எதையும் இழக்கவில்லை; மாறாக, நீங்கள் ஒரு விண்ணகப் பாதுகாவலரைப் பெற்றிருக்கிறீர்கள்.

இன்றைய நற்செய்தியில், இயேசு ஒரு மிக முக்கியமான உண்மையைச் சொல்கிறார். அவர் சொல்கிறார்: 'என் தாயும் என் சகோதரர்களும் கடவுளின் வார்த்தையைக் கேட்டு அதன்படி நடப்பவர்களே.' இயேசுவின் குடும்பம் என்பது வெறும் இரத்த உறவு மட்டுமல்ல; அது இறைவனின் வார்த்தையைத் தன் இதயத்தில் சுமப்பவர்களின் குடும்பம். பெஞ்சமின் இந்த உண்மையை தன் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடியிலும் வாழ்ந்தான். அவன் தன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, தன் உண்டியலில் இருந்த முழுப் பணத்தையும் அவருக்காகக் கொடுக்க முன்வந்தானே... அவன் அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை; ஆனால் அந்தப் பையன் தன் piggy bank-ஐத் திறந்து எல்லாவற்றையும் கொடுக்கத் தயாராக இருந்த அந்த மனம் இருக்கிறதே, அதுதான் உண்மையான அன்பு. அது எதையும் தனக்கென்று வைத்துக்கொள்ளாமல், தன் குடும்பத்திற்காகத் தன் இதயத்தையே திறந்து காட்டிய ஒரு சிறுவன் அவன். அவன் இயேசுவின் உண்மையான சகோதரன். அவன் இறைவனின் வார்த்தையைத் தன் வாழ்வின் ஒவ்வொரு செயலிலும் வெளிப்படுத்தினான். அவன் தன் தந்தையின் கதைகளை ஆர்வமாகக் கேட்டு, அந்த அன்பை உள்வாங்கியது, அவன் இறைவனின் வார்த்தையைக் கேட்பதற்குச் சமம்.

ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... நீ உன் அண்ணனின் அந்தப் புன்னகையை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், வானத்தைப் பார். பெஞ்சமின் ஒரு விமானியைப் போல விண்ணகத்திலிருந்து உன்னைப் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டிருக்கிறான். நீ உன் பெற்றோருக்காக ஒரு பெரும் பலமாக இரு. உங்கள் குடும்பம் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமின் விட்டுச் சென்ற அந்த அன்பின் நறுமணத்தை இந்த உலகத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும். அவன் எங்கும் போகவில்லை; அவன் உங்கள் இதயத்தில் ஒரு விமானியாக, உங்களைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் ஒரு மூத்த அண்ணனாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறான். அவன் புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு இணைந்து, இந்த உலகத்தின் நோயுற்ற குழந்தைகளுக்காகவும், அவர்களைக் காக்கும் மருத்துவர்களுக்காகவும் பரிந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறான். அவன் பெயர் 'பெஞ்சமின் Đại Dương' - 'பெரிய கடல்'. அவனது அன்பு ஒரு கடலைப் போல உங்கள் இதயங்களை நிரப்பட்டும். வியட்நாமில் பெஞ்சமினின் நினைவாக அமைக்கப்பட்ட அந்த நீரூற்று (Giếng Gioan Baotixita) எப்படி வறண்ட நிலத்திற்கு உயிர் ஊட்டுதோ, அதுபோல உங்கள் அன்பும் பலருக்கு வாழ்வைத் தரட்டும். இது பெஞ்சமினின் அன்பின் நீரோடை, அது என்றும் வற்றாது.

நண்பர்களே, நீதிமொழிகள் நூலில் வாசிக்கிறோம்: 'நீதிமான்கள் மற்றவர்களின் வீட்டை உற்றுப் பார்க்கிறார்கள்.' பெஞ்சமின், அவன் ஒரு நீதிமானைப் போல, தன் அன்பினால் உங்கள் இதயங்களை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். அவன் உங்கள் ஒவ்வொரு கண்ணீரையும் துடைக்க விரும்புகிறான். அவன் உங்கள் ஒவ்வொரு புன்னகையையும் காண விரும்புகிறான். நீங்கள் இந்த இடத்தை விட்டு வெளியே செல்லும்போது, ஒரு சிறிய காரியம் செய்யுங்கள். உங்கள் வீட்டில் இருக்கும் ஒரு புகைப்படத்தையோ அல்லது அவன் பயன்படுத்திய விமான மாடலையோ பார்க்கும்போது, அமைதியாக மூச்சை இழுத்துவிட்டுச் சொல்லுங்கள்: 'பெஞ்சமின், நீ கடவுளின் அன்பில் இருக்கிறாய், நானும் அந்த அன்பில் இருக்கிறேன்.' அந்தச் சிறிய வாக்கியம், உங்கள் இதயத்தில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்கும். கடவுள் அவனது வாழ்க்கையை அழகான ஒரு மலராக வளர்த்து, அதைத் தன் தோட்டத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். நம்முடைய உழைப்பும், நம்முடைய கண்ணீரும், நம்முடைய அன்பும் வீணாகாது. அந்த வளரச் செய்யும் கடவுளின் கைகளில் உங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்து, அமைதி கொள்ளுங்கள். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.