Feria Tertia intra Hebdomadam XXV per Annum

Considerate hodie hanc imaginem simplicem: aëroplanum quod in caelo sereno volitat. Vidistisne unquam puerum, sicut Benjamin nostrum, qui oculos ad caelum tollit, non ut nubes spectet, sed ut machinam illam mirabilem persequatur? Benjamin non solum aëroplana amabat; ille amabat viam, amabat altitudinem, amabat prospectum futurorum. In sua mente acuta, in illis codicibus quos pro 'Con Chim Airlines' scripsit, ille semper in motu erat. Sed hodie, in silentio post tres menses, hoc aëroplanum est memoria quae cor vestrum tangit. Non est hoc aëroplanum in terra, sed in memoria nostra manet, sicut signum illius amoris qui semper sursum spectabat.

In lectione Proverbiorum hodie audimus: 'Sicut rivi aquarum, sic cor regis in manu Domini; quocumque voluerit, inclinat illud.' Haec est veritas quam hodie ante nos ponimus. Saepe putamus nos esse rectores vitae nostrae, sicut gubernatores aëroplanorum. Putamus nos posse omnia disponere, omnia curare, omnia protegere. Et cum res non eveniunt ut volumus, cum dolor in domum intrat, subit illa tentatio gravis: 'Quid si? Quid si aliter fecissemus?' Audite me bene: haec cogitatio non est a Deo. Christus, cum in Evangelio dicit 'Mater mea et fratres mei sunt qui verbum Dei audiunt et faciunt', non nos invitat ad iudicium, sed ad unionem. Ipse non quaerit quare dolor accidit; Ipse vult nos secum in via sua.

Alan, Thao, Ryan—vos qui hanc absentiam Benjamin tam graviter fertis—forsitan sentitis vos in illo loco sedere, ubi silentium domus quasi teloneum est, ubi dolor videtur esse sola res quae remanet. Sed audite hodie hanc vocem: Christus transit. Ille non est procul a vobis. Ille videt dolorem vestrum, videt vacuum illud in mensa, videt noctes illas quibus somnus non venit. Ipse non vult ut vos in illo loco sedere pergatis. Deus non mittit morbum. Deus non punit parentes per absentiam filii. Illud pondus suspicionis, illa vox nocturna quae dicit vos aliquid omisisse, est mendacium. Vos fuistis parentes qui omnem passum iuxta eum ambulastis. Alan, Thao, vos fuistis mundus totus pro eo, et ille scivit se amari. Illa cura, illa vigilantia, illa amoris plenitudo—nihil omisistis. Non est in vobis ulla culpa. Deus non vos accusat, et ego vos in nomine eius absolvo ab omni pondere suspicionis.

Benjamin, ille puer cuius mens acuta in technologia et in rebus miris versabatur, scivit quid sit sequi. Non in verbis inanibus, sed in motibus cordis. Meministisne illius curiositatis suae, illius amoris ad aëroplana? Ille non solum de machinis cogitabat; ille cogitabat de itinere. In sua innocentia et in sua puritate, Benjamin erat sicut puer qui verbum Dei audit. Cogitate de illo momento, cum quindecim annorum esset, et voluerit totum piggy bank suum offerre avunculo suo qui duobus ictibus laborabat. Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed obtulit. In hoc actu abscondito, in hac voluntate dandi totum quod habebat, videmus verum spiritum filii. Ipse non quaerebat gloriam sibi; volebat solacium alterius. Hic est fructus quem Deus quaerit: cor quod se donat. Benjamin, in vita sua brevi, fuit instrumentum huius misericordiae.

Ryan, frater carissime, tu es pars huius amoris. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli. Cum tu in somnio vel in silentio cubiculi sentis praesentiam eius, scito eum non abesse, sed esse quasi custodem iuxta viam. Sicut in somnio patris tui, ubi Ben dixit se 'testa omnia transisse' et se 'diligenter vigilare', sic etiam hodie ille vobis dicit: 'Non timete, ego sum vobiscum.'

Ad vos omnes qui hanc devotionem auditis—specialiter ad liberos qui aegrotant, ad familias quae crucem gravem circumferunt—scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum ex hoc ambo? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Domine Iesu, tu es nobiscum.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Amen.