Memoria Sanctorum Ioannis de Brébeuf et Isaac Jogues, Presbyterorum, et Sociorum, Martyrum

Fratres et sorores, consideremus hodie imaginem quam Scriptura nobis in silentio cordis proponit: horreum, illud aedificium quod in terris aedificamus ut securitatem nostram contineat. Antequam verba magistri audiamus, videamus aliquid valde concretum. Cogitate de puero qui in scrinio suo sedet, non ut opes accumulet, sed ut mundos novos creet. Benjamin noster, puer ille cuius mens tam acuta in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit aedificare. Meministisne quomodo ille, cum patre suo in aëroportibus mundi stans, aëroplana observabat? Ille non solum machinas spectabat; ipse in eis videbat possibilitatem, videbat spem, videbat 'Con Chim Airlines'—illam societatem quam ipse in mente sua, cum risu et gaudio, aedificabat. Ille scivit, sicut in codice suo, quod omnis res in loco suo debet esse ut pulchritudo eluceat.

Sed in Evangelio hodie Iesus dicit: 'Stulte, hac nocte animam tuam repetunt a te; quae autem parasti, cuius erunt?' Et hic nos oportet sistere gradum et veritatem audire priusquam ad consolationem veniamus. Scio vos, Alan et Thao, Ryan carissime, post quattuor menses adhuc sentire pondus illius absentiae quae domum complet. Interdum, in silentio matutino, subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Audite hodie hanc vocem apertam: non est in vobis ulla culpa. Vos nihil omisistis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta Benjamin ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem. Vos estis absoluti ab omni suspicione. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Non est in vobis defectus; est tantum amor, et amor ille in conspectu Dei nunquam perit.

In lectione prima, Paulus Apostolus ad Ephesios scribit: 'Gratia enim estis salvati per fidem, et hoc non ex vobis, Dei enim donum est.' Benjamin, in sua vita tam brevi, erat sicut signum illius doni. Nonne meministis illius momenti cum ille, quindecim annos natus, voluit offerre totum suum piggy bank avunculo suo qui duobus ictibus laborabat? Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed simplici voluntate dixit se totum velle dare. Hoc non erat opus legis; hoc erat opus Spiritus, cor quod sponte sua totum se tradit. In hoc animo qui nihil sibi retinebat, videmus verum thesaurum. Ben non timebat seipsum dare, quia sciebat, in profunditate cordis sui, quod amor est pretiosior omni pecunia.

Ad vos omnes loquor, specialiter ad te, Ryan, frater carissime, qui cum Benjamin ambulaveras in omnibus viis. Tu et frater tuus eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere hanc viam. Ben non est longe; ipse tecum est in omni risu, in omni memoria illius itineris, in omni cogitatione de rebus futuris. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu Benjamin pergit in terra operari. Et ad vos, Alan et Thao, qui tam graviter laboratis et fertis crucem matris et patris orbati: nolite timere lacrimas vestras. Deus non est alienus a fletu vestro. Ipse tenet lacrimas vestras in utre suo. Ipse scit dolorem vestrum, et Ipse est qui vos sustentat cum vires deficiunt.

Considerate, quaeso, Benjamin, non ut puerum qui periit, sed ut iuvenem qui iam est in 'Banquet of Heaven'. Sicut Sancti Iohannes de Brébeuf et Isaac Jogues, qui omnia reliquerunt ut Christum sequerentur, Benjamin per viam innocentiae et fidei ad sinum Patris pervenit. Saepe cogitamus de eo quod deest. Cogitamus de futuris aëroplanis, de illis rebus quas Ben crearet. Sed Deus non videt tempus sicut nos. Deus videt aeternitatem. Benjamin est iam in illa aeternitate, ubi nullus dolor, sed tantum lux et laetitia. Ipse non est in fovea, sed in sinu Patris. Ipse vos custodit. Ipse vobis intercedit.

Si forte hodie quaeritis quid ex hoc loco portare debetis, capite hanc unam rem: certitudinem quod vos estis in manu Dei, sicut Benjamin. Cum redieritis ad domum vestram, et videritis res Ben, nolite timere. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi nullus dolor, sed tantum lux. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis in manu Dei. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.