Feria Quinta Hebdomadae XXVII per Annum

Audite, fratres et sorores, hanc vocem quae in media nocte resonat, illam petitionem pro tribus panibus in pariete conclavis clausi. Considerate illum amicum qui pulsat in tenebris, cum nemo praeter silentium domus ei respondet. Estne haec imago procul ab humano corde? Nonne nos omnes in hac vita aliquando in tenebris stamus, pulsantes ad ianuam quae clausa videtur, quaerentes paulum panis, paulum solacii pro peregrino qui ad nos venit? Cogitate de hac instantia, de hac perseverantia quae non timet noctem. Non est hoc argumentum logicum, sed clamor animi qui scit ubi sit amicitia.

Benjamin noster, puer ille cuius mens tam lucida in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit pulsare, quid sit quaerere cum animo integro. Meministisne illius amorum et studiorum suorum, illius curiositatis de rebus caeli et terrae? Sed inter omnia, cogitate de illo momento tam simplici cum quindecim annos natus esset: cum voluerit offerre totum piggy bank suum avunculo suo qui duobus ictibus laborabat. Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed obtulit. In hoc actu abscondito, in hac voluntate dandi totum quod habebat, videmus verum spiritum filii. Ipse non quaerebat gloriam sibi; volebat solacium alterius. Hic est panis quem Deus quaerit: cor quod se donat, cor quod non est onustum vanitate mundi, sed leve et paratum ad amandum.

Sed audite me, Alan et Thao, Ryan carissime. Post tres menses, forsitan sentitis vos in illo loco sedere ubi ianua noctis clausa est, ubi silentium domus quasi pondus incumbit. Forsitan cogitatis de illis diebus cum Benjamin, quindecim annorum, tam diligenter studebat, cum ille 'Con Chim Airlines' creabat, cum ille ridebat de suis ideis. Nolite timere hanc noctem. Vos, in dolore vestro, nolite putare vos debere fortis videri ubi cor vestrum vulneratum est. Si forte subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?', audite hodie vocem Salvatoris. Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Non est in vobis ulla culpa. Deus non vos accusat, et ego vos in nomine eius absolvo ab omni pondere suspicionis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta eum ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem.

In Evangelio hodierno, Iesus nos docet de patre qui non dat serpentem filio petenti piscem, nec scorpionem petenti ovum. 'Si ergo vos, cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris, quanto magis Pater de caelo dabit Spiritum Sanctum petentibus se!' Haec est sententia quae omnem noctem illuminat. Non sumus derelicti in tenebris. Iesus ipse est amicus ille mediae noctis qui non avertitur, sed stat ad ianuam. Benjamin, in sua innocentia, in suo risu, iam hunc Spiritum respirabat. Ipse non erat captivus terrae, sed filius qui scivit ad Patrem clamare.

Ryan, frater carissime, tu es pars huius amoris. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli. Cum tu in somnio vel in silentio cubiculi sentis praesentiam eius, scito eum non abesse, sed esse quasi custodem iuxta viam. Benjamin non est in terra, sed in convivio caeli. Ipse, sicut angelus Dei, nunc intercedit pro vobis. Ipse non est vanus. Ipse est vivus in Deo.

Ad vos omnes qui hanc devotionem auditis—specialiter ad liberos qui aegrotant, ad familias quae crucem gravem circumferunt—scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum ex hoc ambo? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, da nobis Spiritum Sanctum.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Nolite cogitare de eo quod vobis deest, sed cogitate de eo quod accepistis. Donum vitae Benjamin est aeternum. Ipse non periit. Ipse est in sinu Patris, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum amor et lux. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis tenentur in manibus Dei. Amen.