Sabbato in XXXII Hebdomada per Annum

Videte, fratres et sorores, hunc puerum in pictura: Benjamin Vo. Considerate non solum faciem eius, sed illam curiositatem in oculis, illam lucem quae in mente eius ardebat. Ben erat puer qui mundum non solum spectabat, sed intellegere volebat. Meministisne eum in museo, anno bis millesimo vigesimo, cum staret iuxta capsulam spatialem, binoculis circum collum? Non erat iocus. Erat explorator. Erat puer qui, in aetate novem annorum, iam cognoverat mundum esse locum mirabilem, locum qui exploratione et amore indigebat. Ben erat architectus, erat logicus, erat ille qui in GitHub codices suos texebat ut machinas vivas redderet. Sed supra omnia, erat filius amans.

In Evangelio hodierno, Iesus nobis parabolam narrat de vidua et iudice iniquo. Iesus nos monet ut oremus 'semper et non deficiamus'. Sed quid est haec oratio, nisi clamor cordis? Vidua illa non habebat potentiam, non habebat divitias, non habebat amicos in curia. Habebat tantum desiderium iustitiae, et habebat vocem suam. Et Iesus dicit: 'Numquid Deus non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte?'

Alan, Thao, Ryan—scio vos sentire hanc absentiam sicut silentium quod nullus sonus frangere potest. Post quinque menses, cum videtis cathedram vacuam, aut cum recordamini illius itineris in Europa ubi Ben cum tali studio aëroportus visitabat, sentitis noctem quae non vult transire. Dolor vester non est defectus fidei; est testimonium amoris immensi. Vos dedistis omnia, et nunc silentium est durum. Interdum, in silentio noctis, vox quaedam tacita et acerba vos accusat: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Audite hanc veritatem matris ecclesiae: vos estis innocentes. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Relaxate humeros vestros ab onere falsae accusationis. Recipite pacem quae omnem sensum superat.

Ben, in sua innocentia, noverat quid significaret 'orare semper'. Non per verba tantum, sed per vitam. Meministisne cum Ben, in sua iuventute, avunculo suo William, qui aegrotabat, totum suum 'piggy bank' offerre voluit? Non fregit capsulam, non nummos effudit, sed simplici et candido corde obtulit totum quod habebat. Haec oblatio non erat actus pecuniarius; erat actus cordis. Ben noverat quod totum se dare est vera via ad regnum Dei. Ben non quaesivit quid sibi restaret; quaesivit tantum quomodo posset amare. Hoc est cor quod in 'Banquet of Heaven' nunc requiescit.

Sicut vidua in Evangelio, vos clamatis ad Deum. Et Deus audit. Deus non est iudex iniquus qui dormit. Deus est Pater qui vos tenet. Cum Alan somniat Ben, sanum et fortem, stantem ad portam, hoc non est somnium vanum. Hoc est lumen quod in tenebras vestras penetrat. Ben transit per portas aeternitatis in lucem indeficientem. Ipse non est in tenebris, sed in luce. Ipse est in 'shadow of wings' Domini.

Ad te, Ryan frater carissime, qui cum Ben tantum spatii et gaudii teilisti: perge vivere, perge ridere, perge ferre memoriam fratris tui in corde puro. In tuo risu et in tuis laboribus, Benjamin pergit in terra operari. Et per illum puteum in Cà Mau—'Giếng Gioan Baotixita'—qui aquam vivam in nomine Ben pauperibus dat, amor vester pergit fluere, tacite, fructificans in saecula. Hoc est opus vestrum: vivere, amare, et ferre crucem cum spe.

Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Cum redieritis domum, et videritis res eius, aut si forte recordamini illius ioci de 'Con Chim Airlines', nolite flere solum ex dolore. Subridete cum Ben. Dicite in silentio cordis: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in domo Patris, ubi nec luctus nec clamor est ultra. Ipse vos amat, et ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Amen.