İlin 32-ci həftəsinin şənbə günü

Təsəvvür edin ki, bir axşamüstü evdə oturmusunuz. Pəncərədən çölə baxarkən, günəşin yavaş-yavaş batdığını və ətrafın qaranlığa büründüyünü görürsünüz. Bu, hər kəsin yaşadığı adi bir an kimi görünə bilər, lakin bəzən o qaranlıq otağınızın içinə, qəlbinizin ən dərin künclərinə qədər sızır. Bu gün İncildə İsa bizə bir dul qadın və ədalətsiz bir hakim haqqında hekayə danışır. O qadın ki, hər gün gəlir, hər gün qapını döyür, hər gün inadla həqiqəti tələb edir. İsa bizə deyir ki, «həmişə dua etməli və ruhdan düşməməliyik».

Bu, sadəcə bir məsləhət deyil; bu, qaranlıqla üz-üzə qalan hər kəsin tutunacağı yeganə ipdir. Çünki dua, bəzən cavabın dərhal gəlmədiyi o uzun gecələrdə, Allahın varlığını hiss etməyə çalışmaqdır. İsa soruşur: «İnsan Oğlu gələndə dünyada iman tapacaqmı?». Bu sual birbaşa bizim qəlbimizə toxunur. İman, hər şey yolunda gedəndə deyil, məhz Benjamin kimi bir övladın gedişindən sonra, o boş stula baxanda, o səssizliyin içində Allaha «yenə də Sənə güvənirəm» deyə bilməkdir.

Benjamin Vo... O, hələ on beş yaşında olsa da, sanki dünyanı artıq başa düşmüşdü. Onun o parlaq zəkası, AWS mühitlərində, kodlar dünyasında gəzən o kəskin ağlı, əslində Allahın yaratdığı nizamı dərk etmək istəyinin bir nişanəsi idi. Amma Benjaminin həyatında məni ən çox heyrətləndirən onun o «con chim airlines» xəyalı deyil, onun başqalarının ağrısına olan o həssaslığıdır. Yadınızdadırmı, əmisi William ağır xəstə olanda, Benjamin heç kimin göstərişi olmadan, özünün bütün uşaqlıq sərvətini — o piggy bankını — əmisinin sağalması üçün təklif etmişdi? O, o qutunu heç vaxt sındırmadı, çünki ehtiyac yox idi, amma o təklif... o, əlində olan hər şeyi, bütün kiçik dünyasını bir başqasının acısı üçün fəda etməyə hazır olan o ürək... Bax, bu, İsanın bizdən istədiyi «imanla yaşamaq»dır. Benjamin həyatı bir qənaət kimi deyil, bir hədiyyə kimi yaşayırdı.

Alan və Thao, əziz valideynlər, bilirəm ki, Ben-in gedişindən beş ay keçsə də, o otaqdan gələn səssizlik bəzən dözülməz bir yükdür. Bəlkə də səhərlər o qəhvə masasının arxasında onun o sakit, mehriban baxışlarını axtarırsınız. Ryan, sən qardaşını düşünəndə, bəlkə də onunla o roller-coaster-da qaçacağın o günlərin xəyalı ilə tək qalırsınız. Bəzən qəlbinizdə o ağır sual yenə baş qaldırır: «Məgər nəsə səhv etdimmi? Bəlkə bir şeyi qaçırdım? Bəlkə daha tez hərəkət edə bilərdim?».

İcazə verin, bu gün bu ağır daşı sinənizdən qaldırım. İsa Məsih anadangəlmə kor olan adam haqqında deyilən suala cavab verərkən, «nə bu, nə də valideynləri günah işləyib» demişdi. Xəstəlik heç bir valideynin nəzarətində olan bir şey deyil. Bu, sizin sevginizin çatışmazlığı deyil. Bu, heç bir insanın, heç bir diqqətin qarşısını ala bilməyəcəyi bir fırtına idi. Siz Ben-ə dünyanın ən gözəl, ən dolğun sevgisini verdiniz. Siz heç nəyi qaçırmadınız. Siz sadəcə, Allahın sizə əmanət etdiyi o qiymətli xəzinəni — Benjamin-i — bütün gücünüzlə, bütün nəfəsinizlə sevdiniz. Allah sizi qınamır; O, sizin göz yaşlarınızı toplayır, onları bir-bir sayır və sizi Öz mərhəmətli qucağında saxlayır. Özünüzü günahkar hiss etməyin; siz hər şeyi düz etdiniz.

İncildəki o dul qadın kimi, siz də hər gün Rəbbə müraciət edirsiniz. Sizin göz yaşlarınız, sizin o «niyə?» suallarınız, sizin Benjamin üçün etdiyiniz o dualar — hamısı Allahın hüzurundadır. O, sizin ağrınızı görür. O, sizin qəlbinizdəki o böyük boşluğu bilir. İsa deyir: «Will not God then secure the rights of his chosen ones who call out to him day and night?». Bəli, Allah ədaləti bərpa edəcək. O, Benjaminin o parlaq təbəssümünü, o saf sevgisini əbədiyyətin işığında sizə qaytaracaq. Benjamin indi o böyük ziyafətdədir. O, artıq təyyarəsinin qapılarını əbədiyyətin göylərinə açıb. Onun o 'con chim airlines' xəyalları indi göylərin özündə gerçəkləşir. Və o, Cà Mau-dakı o təmiz su quyusunda axan o sərin suda, susuzlara həyat verən o sevgi kimi yaşamağa davam edir. Onun sevgisi ölməyib; o, başqalarının həyatında hələ də nəfəs alır.

Ryan, əziz qardaş, sən tək deyilsən. Ben səni unutmur. O, sənin hər addımında, hər gülümsəndə, hər yeni günündə səninlədir. O, sənin güclü olmağını, o parlaq gələcəyini yaşamağını istəyir. Qardaşının səni necə sevdiyini heç vaxt unutma. Sən onun davamısan. Sən onun bu dünyadakı gülüşüsən.

Bu gün kilsədən çıxarkən, əlinizdə nə aparacaqsınız? Çox sadə bir şey. Benjaminin o piggy bank təklifini xatırlayın. Bu gün, heç kimin görməyəcəyi kiçik bir yaxşılıq edin. Birinə təmənnasız gülümsəyin, kədərli bir insana başsağlığı verin, birinin yükünü yüngülləşdirin. Bu, Ben-in sevgisinin bu dünyada hələ də yaşamasının sübutudur. Allahın rəhmi sizin üzərinizdədir. Məryəm Ana, bütün anaların kədərini bilən o Ana, sizi qucaqlayır. Ben-in o şirin təbəssümü yolunuza işıq olsun. Qorxmayın, çünki Rəbb sizinlədir və O, Benjaminin əlindən tutub sizi gözləyir. O gün gələcək, o böyük ziyafətdə hamımız yenidən bir yerdə olacağıq. Amma hələlik, bu dünyada, Onun sevgisini daşımağa davam edin. Amin.