Müqəddəs Fransiska Ksaver Kabrini, Bakirə

Təsəvvür edin ki, bir axşamüstü evinizdə oturmusunuz. Pəncərədən çölə baxırsınız, günəş batır və göyün rəngi yavaş-yavaş dəyişir. Hər şey adi görünür: kimsə yemək hazırlayır, kimsə işini bitirir, kimsə sadəcə oturub dincəlir. Həyat öz axarı ilə gedir. İsa Məsih bu gün İncildə bizə məhz belə bir adi günü, Nuhun günlərini və Lutun günlərini xatırladır. İnsanlar yeyirdilər, içirdilər, evlənirdilər, tikirdilər. Onlar həyatın qayğıları ilə o qədər məşğul idilər ki, gələcək olanı, o böyük anı görmədilər. İsa deyir: «İnsan Oğlunun zühur edəcəyi gün də belə olacaq».

Bu sözlər bizə qorxu gətirmək üçün deyil, bizi oyatmaq üçün deyilib. Çünki biz çox vaxt öz kiçik dünyamızın içində o qədər sıxılmışıq ki, əslində nəyin vacib olduğunu unuduruq. Müqəddəs İohannın bizə göndərdiyi məktubda dediyi kimi: «Sevgi budur ki, Onun əmrlərinə görə yaşayaq». Bu, bizim üçün ən böyük çağırışdır. Sevgi sadəcə bir hiss deyil, bu bir yoldur. Və bu yol, Benjaminin, bizim əziz Ben-imizin həyatında necə də aydın görünürdü.

Benjamin Vo... Onun adını çəkəndə gözlərimin önünə təkcə o parlaq zəka, o AWS mühitlərində gəzən, bulud infrastrukturlarını 4-cü sinifdə mənimsəyən o dahi uşaq gəlmir. Mənim ağlıma onun o sadə, amma dərin sevgisi gəlir. Yadınızdadırmı, bəlkə də bir çoxunuz bunu heç bilmirdiniz? O, on beş yaşında olanda, öz valideynləri Alan və Thao-ya demişdi ki, əmisi William iki ağır insult keçirəndə, o, özünün bütün piggy bankındakı pulları — bütün uşaq sərvətini — əmisinin sağalması üçün verməyə hazırdır. O, o qutunu heç vaxt sındırmadı, çünki ehtiyac yox idi, amma o təklif... o, heç kəs demədən, əlində olan hər şeyi bir başqasının ağrısını yüngülləşdirmək üçün təklif edən o ürək... Bax, bu, İsanın dediyi o «sevgi ilə yaşamaq»dır. Benjamin həyatı bir qənaət kimi deyil, bir hədiyyə kimi yaşayırdı.

Alan və Thao, əziz valideynlər, bilirəm ki, Ben-in gedişindən bu beş ay keçsə də, o otaqdan gələn səssizlik bəzən dözülməz bir yükdür. Səhərlər o qəhvə masasının arxasında onun o sakit, mehriban baxışlarını axtarırsınız. Ryan, sən qardaşını düşünəndə, bəlkə də onunla o roller-coaster-da qaçacağın o günlərin xəyalı ilə tək qalırsınız. Bəzən qəlbinizdə o ağır sual yenə baş qaldırır: «Məgər nəsə səhv etdimmi? Bəlkə bir şeyi qaçırdım? Bəlkə daha tez hərəkət edə bilərdim?».

İcazə verin, bu gün bu ağır daşı sinənizdən qaldırım. İsa Məsih anadangəlmə kor olan adam haqqında deyilən suala cavab verərkən, «nə bu, nə də valideynləri günah işləyib» demişdi. Xəstəlik heç bir valideynin nəzarətində olan bir şey deyil. Bu, sizin sevginizin çatışmazlığı deyil. Bu, heç bir insanın, heç bir diqqətin qarşısını ala bilməyəcəyi bir fırtına idi. Siz Ben-ə dünyanın ən gözəl, ən dolğun sevgisini verdiniz. Siz heç nəyi qaçırmadınız. Siz sadəcə, Allahın sizə əmanət etdiyi o qiymətli xəzinəni — Benjamin-i — bütün gücünüzlə, bütün nəfəsinizlə sevdiniz. Allah sizi qınamır; O, sizin göz yaşlarınızı toplayır, onları bir-bir sayır və sizi Öz mərhəmətli qucağında saxlayır. Özünüzü günahkar hiss etməyin; siz hər şeyi düz etdiniz.

İncildə İsa deyir: «Lutun arvadını xatırlayın». Niyə? Çünki o, arxada qoyduqlarına, o keçmişə, o itirilmiş əşyalara baxmaqdan vaz keçə bilmədi. O, qəlbi ilə keçmişə bağlı qaldığı üçün bugünkü həyatı itirdi. Mən bilirəm, sizin də qəlbiniz tez-tez o günlərə, Ben-in otağında güldüyü, 'con chim airlines' haqqında danışdığı, o şirin təbəssümü ilə sizə baxdığı günlərə qayıdır. Bu, təbiidir, bu, insani bir kədərdir. Amma İsa bizə deyir ki, həyat irəliyə, göylərə baxmaqdadır. Benjamin artıq o göylərdədir. O, indi o böyük ziyafətdə, Saint Carlo Acutis ilə birlikdə, bu dünyada əziyyət çəkən bütün uşaqlar üçün dua edir. O, sizin hər birinizi, o qardaşlıq sevgisi ilə izləyir.

Ben-in həyatı bir qısa, amma parlaq bir axın idi. O, Cà Mau-dakı o təmiz su quyusunda axan sevgidir. O, başqalarına kömək edən hər bir xeyirxah əməldə yaşayır. O, indi o böyük ziyafətdədir. O, artıq təyyarəsinin qapılarını əbədiyyətin göylərinə açıb. Onun o 'con chim airlines' xəyalları indi göylərin özündə gerçəkləşir. Onun sevgisi ölməyib; o, başqalarının həyatında hələ də nəfəs alır.

Ryan, əziz qardaş, sən tək deyilsən. Ben səni unutmur. O, sənin hər addımında, hər gülümsəndə, hər yeni günündə səninlədir. O, sənin güclü olmağını, o parlaq gələcəyini yaşamağını istəyir. Qardaşının səni necə sevdiyini heç vaxt unutma. Sən onun davamısan. Sən onun bu dünyadakı gülüşüsən.

Bu gün kilsədən çıxarkən, əlinizdə nə aparacaqsınız? Çox sadə bir şey. Benjaminin o piggy bank təklifini xatırlayın. Bu gün, heç kimin görməyəcəyi kiçik bir yaxşılıq edin. Birinə təmənnasız gülümsəyin, kədərli bir insana başsağlığı verin, birinin yükünü yüngülləşdirin. Bu, Ben-in sevgisinin bu dünyada hələ də yaşamasının sübutudur. Allahın rəhmi sizin üzərinizdədir. Məryəm Ana, bütün anaların kədərini bilən o Ana, sizi qucaqlayır. Ben-in o şirin təbəssümü yolunuza işıq olsun. Qorxmayın, çünki Rəbb sizinlədir və O, Benjaminin əlindən tutub sizi gözləyir. O gün gələcək, o böyük ziyafətdə hamımız yenidən bir yerdə olacağıq. Amma hələlik, bu dünyada, Onun sevgisini daşımağa davam edin. Amin.