ວັນລະລຶກ ນັກບຸນແຟຣນຊິສ ຊາເວຍ ကາບຣິນີ, ພຣະາຈານຍິງ

ພີ່ນ້ອງທີ່ຮັກແພງ, ໃຫ້ເຮົາເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍພາບທີ່ລຽບງ່າຍ ແລະ ຊັດເຈນที่สุด ໃນຕອນເຊົ້າວັນໜຶ່ງ. ມັນແມ່ນພາບຂອງ 'ບາດກ້າວ' ທີ່ວາງລົງເທິງເສັ້ນທາງ, ບາດກ້າວຂອງເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຍ່າງໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ ແລະ ຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນ. ໃນບົດອ່ານທຳອິດຈາກຈົດໝາຍສະບັບທີສອງຂອງນັກບຸນຢອນ, ອັກຄະສາວົກໄດ້ຂຽນດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມວ່າ: 'ຂ້າພະເຈົ້າ ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງທີ່ໄດ້ພົບເຫັນລູກຫຼານບາງຄົນຂອງເຈົ້າ ດຳເນີນຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມຈິງ… ຄວາມຮັກກໍຄືການດຳເນີນຕາມບັນຍັດຂອງພຣະອົງ.' ໃຫ້ເຮົາຢຸດຢູ່ກັບພາບຂອງ 'ການຍ່າງ' ນີ້... ເພາະໃນໂລກที่ເຕັມໄປດ້ວຍທາງເລືອກ, ຫົວໃຈຂອງມະນຸດເຮົາມັກຈະຊອກຫາຫຼັກຍຶດບາງຢ່າງ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເຮົາຫຼົງທາງໄປກັບກະແສລົມຂອງຍຸກສະໄໝ.

ຖ້າເຮົາມອງລົງໄປໃນຊີວິດຂອງ Benjamin Vo, ເດັກຊາຍຜູ້ມີສະຕິປັນຍາອັນຫຼັກແຫຼມ ແລະ ຫົວໃຈທີ່ອ່ອນໂຍນ, ເຮົາຈະເຫັນເດັກຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ຮູ້ຈັກ 'ຍ່າງ' ໃນຄວາມຈິງສະເໝີ. ພີ່ນ້ອງຄົງຈື່ໄດ້ວ່າ Ben ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ເດັກນ້ອຍທີ່ຮຽນເລກເກັ່ງ ຫຼື ເຂົ້າໃຈລະບົບ Cloud ແລະ DevOps ຕັ້ງແຕ່ຍັງໄວ, ແຕ່ລາວເປັນຄົນທີ່ມີຄວາມສຸກກັບການຮຽນຮູ້. ຄວາມຮັກຂອງລາວໃນການເດີນທາງ ແລະ ການສຳຫຼວດໂລກ—ໂດຍສະເພາະຄວາມຫຼົງໄຫຼໃນເຄື່ອງບິນ Boeing 737 ແລະ ຄວາມຝັນຢາກສ້າງ 'Con Chim Airlines' ທີ່ລາວມັກຈະຫົວຂວັນ ແລະ ຍິ້ມອອກມາເມື່ອເວົ້າເຖິງ—ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຈິດວິນຍານທີ່ຢາກເຫັນໂລກນີ້ບິນສູງ ແລະ ມີຄວາມຫວັງ. ແລະຄວາມເມດຕາຂອງ Ben ກໍສະແດງອອກໃນຄວາມຈິງໃຈ. ເມື່ອລາວອາຍຸພຽງ 15 ປີ, Ben ໄດ້ບອກກັບພໍ່ແມ່ວ່າລາວເຕັມໃຈທີ່ຈະຍົກກະປຸກອອມສິນທັງໝົດເພື່ອຊ່ວຍລຸງ William ທີ່ກຳລັງເຈັບປ່ວຍ. ລາວບໍ່ໄດ້ທຸບກະປຸກ, ລາວບໍ່ໄດ້ນັບເງິນ, ລາວພຽງແຕ່ 'ສະເໜີ' ສິ່ງທີ່ລາວມີທັງໝົດດ້ວຍຄວາມຮັກທີ່ບໍລິສຸດ. ນັ້ນຄືການດຳເນີນໃນຄວາມຮັກທີ່ແທ້ຈິງ.

ແຕ່ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ມື້ນີ້ເຮົາຕ້ອງເວົ້າຄວາມຈິງກ່ອນທີ່ເຮົາຈະຊອກຫາຄວາມສະບາຍໃຈ. ຄວາມຈິງກໍຄື, ຄວາມເງຽບງັນທີ່ Ben ທຸກຄົນຄິດເຖິງມັນຊ່າງໜັກໜາເຫຼືອເກີນ. 5 ເດືອນແລ້ວທີ່ເກົ້າອີ້ຕົວນັ້ນວ່າງເປົ່າ, 5 ເດືອນແລ້ວທີ່ຄວາມຄິດຮອດຍັງຄົງເປັນແຂກທີ່ມາຢ້ຽມຢາມໃນທຸກເຊົ້າ. ພໍ່ Alan ແລະ ແມ່ Thao, ພໍ່ຮູ້ວ່າໃນຍາມທີ່ຄວາມເງຽບເຂົ້າຄອບງຳ, ຄວາມເຈັບປວດມັນຖາໂຖມເຂົ້າມາເລິກເຊິ່ງພຽງໃດ. ທ່ານອາດຈະນັ່ງຢູ່ບ່ອນນັ້ນ, ມອງເບິ່ງຮູບພາບຂອງ Ben, ແລ້ວຖາມຕົວເອງດ້ວຍຄວາມເໜື່ອຍລ້າວ່າ: 'ຂ້ອຍພາດຫຍັງໄປບໍ? ຂ້ອຍຄວນຈະປົກປ້ອງລູກໃຫ້ດີກວ່ານີ້ບໍ?' ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ຂໍໃຫ້ຟັງສິ່ງນີ້ດ້ວຍຫົວໃຈທີ່ເປີດກວ້າງ: ຄວາມເຈັບປ່ວຍທີ່ພາກເອົາ Ben ໄປ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງທ່ານ. ມັນບໍ່ແມ່ນການລົງໂທດຈາກພຣະເຈົ້າ, ແລະ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ໃຜຈະສາມາດຄວບຄຸມໄດ້. ບາງຄັ້ງ, ຄວາມໂສກເສົ້າກໍເຂົ້າມາໃນຊີວິດມະນຸດໂດຍທີ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ລ່ວງໜ້າ, ແລະ ບໍ່ມີຄວາມລະມັດລະວັງໃດທີ່ຈະສາມາດປ້ອງກັນມັນໄດ້. ທ່ານບໍ່ໄດ້ພາດຫຍັງເລີຍ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍກ່າວໂທດທ່ານ, ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານກໍຢ່າກ່າວໂທດຕົວເອງ. ປ່ອຍໃຫ້ຫີນກ້ອນໜັກທີ່ຢູ່ເທິງບ່າຂອງທ່ານນັ້ນຫຼຸດລ່ວງໄປເຖີດ. ທ່ານໄດ້ຮັກ Ben ສຸດຫົວໃຈ, ໄດ້ເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງລາວ, ແລະ ຄວາມຮັກນັ້ນບໍລິສຸດເກີນກວ່າທີ່ຈະມີຮອຍຕຳນິໃດໆ.

ແລ້ວພຣະວໍລະສານໃນມື້ນີ້ກໍເຂົ້າມາແຕະຕ້ອງຄວາມຮູ້ສຶກນັ້ນເໝືອນກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງປະກາຍ. ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງເຕືອນບັນດາລູກສິດກ່ຽວກັບວັນເວລາຂອງໂນອາ ແລະ ລັອດ—ວັນເວລາທີ່ผู้ຄົນກຳລັງກິນດື່ມ, ຊື້ຂາຍ, ແລະ ໃຊ້ຊີວິດປົກກະຕິ ໂດຍບໍ່ຮູ້ວ່າການປ່ຽນແປງມາຮອດເມື່ອໃດ. ພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ: 'ຜູ້ໃດທີ່ພະຍາຍາມຮັກສາຊີວິດຂອງຕົນໄວ້ ຈະເສຍມັນໄປ, ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ເສຍຊີວິດຂອງຕົນໄປ ຈະຮັກສາມັນໄວ້ໄດ້.' ຟັງແລ້ວມັນອາດຈະເຈັບ, ພີ່ນ້ອງເອີຍ. ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ມັນໝາຍເຖິງການມອບຊີວິດໄວ້ໃນອ້ອມກອງຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນຄວາມຝັນທີ່ພໍ່ Alan ເຄີຍເຫັນ Ben ຢືນຢູ່ຂ້າງນອກຫ້ອງ 419, ສວມກາງເກງຂາສັ້ນສີຂຽວ, ແລະ ຖາມດ້ວຍຄວາມສັບສົນວ່າ: 'ພໍ່ເອີຍ, ທຸກຢ່າງທີ່ລູກຕ້ອງຜ່ານ, ລູກຜ່ານໄດ້ໝົດ. ລູກຫາຍໃຈເອງໄດ້... ເປັນຫຍັງລູກຕ້ອງເປັນແບບນີ້?' ແລະ ເມື່ອພໍ່ດຶງລາວເຂົ້າມາກອດ ແລະ ບອກວ່າ 'ຈາກນີ້ໄປ, ລູກຈະຢູ່ເທິງສະຫວັນຕະຫຼອດໄປ,' Ben ກໍຢຸດ ແລະ ຕອບວ່າ: 'ບໍ່ເປັນຫຍັງດອກ, ລູກຈະເຝົ້າເບິ່ງພໍ່ແມ່ເອງ.' ນັ້ນຄືສັນຍານຈາກສະຫວັນ, ພີ່ນ້ອງເອີຍ. Ben ບໍ່ໄດ້ຈາກໄປໄກ, ລາວພຽງແຕ່ຍ້າຍໄປຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ປອດໄພ, ບ່ອນທີ່ລາວສາມາດ 'ເຝົ້າເບິ່ງ' ພວກທ່ານດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ.

Ryan, ລູກຊາຍທີ່ຮັກຂອງພໍ່, ອ້າຍ Ben ຍັງຄົງຢູ່ກັບລູກສະເໝີ. ທຸກຄັ້ງທີ່ລູກເງີຍໜ້າເບິ່ງທ້ອງຟ້າ, ທຸກຄັ້ງທີ່ລູກເຫັນເຄື່ອງບິນບິນຜ່ານ, ຫຼື ນຶກເຖິງຊ່ວງເວລາທີ່ໄດ້ຫົວຂວັນນຳກັນ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າອ້າຍ Ben ກຳລັງຍິ້ມໃຫ້ລູກຈາກບ່ອນທີ່ສວຍງາມທີ່ສຸດ. ຄວາມຮັກທີ່ລາວມີຕໍ່ລູກຈະບໍ່ມີວັນຈາງຫາຍ. ຈົ່ງເດີນໜ້າເຮັດຕາມຄວາມຝັນຂອງລູກ, ໃຊ້ຊີວິດດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ, ເພາະອ້າຍ Ben ຈະຄອຍຍ່າງຄຽງຂ້າງລູກຕະຫຼອດໄປ. ແລະສຳລັບທຸກຄົນທີ່ກຳລັງຟັງຢູ່, ບໍ່ວ່າທ່ານຈະກຳລັງປະເຊີນກັບຄວາມຍາກລຳບາກຫຍັງ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ທອດຖິ້ມທ່ານ. ຄວາມຮັກຂອງ Ben ຍັງຄົງເຮັດວຽກຜ່ານທາງບ่อน້ຳສະອາດ 'Giếng Gioan Baotixita' ທີ່ Cà Mau, ທີ່ເຊິ່ງສາຍນ້ຳໄດ້ໄຫຼລິນເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ທຸກຍາກ, ນັ້ນຄືເຄື່ອງຢືນຢັນວ່າຄວາມຮັກຂອງເດັກຊາຍຜູ້ມີດວງຕາສົດໃສຄົນນີ້ຍັງຄົງມີຊີວິດຢູ່.

ມື້ນີ້, ກ່ອນທີ່ພວກເຈົ້າຈະກ້າວເດີນອອກຈາກທີ່ນີ້ກັບໄປສູ່ບ້ານ, ພໍ່ຢາກໃຫ້ພວກເຈົ້າພົກສິ່ງນີ້ຕິດຕົວໄປ: ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຄວາມໂສກເສົ້າປິດກັ້ນຫົວໃຈຂອງທ່ານຈາກການຮັບຄວາມຮັກ. ເມື່ອທ່ານຮູ້ສຶກໂດດດ່ຽວ, ໃຫ້ກະຊິບເບົາໆ ໃນໃຈວ່າ: 'ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ລູກໄດ້ຮູ້ຈັກຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ Ben ໄດ້ຮູ້ຈັກ.' ຂໍໃຫ້ຮອຍຍິ້ມຂອງ Ben ແລະ ຄວາມອົບອຸ່ນໃນຄວາມຊົງຈຳຂອງທ່ານ ເປັນດັ່ງແສງສະຫວ່າງນຳທາງໃນທຸກໆວັນ. ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າອວຍພອນ ແລະ ໂອບກອດຄອບຄົວຂອງທ່ານດ້ວຍສັນຕິສຸກທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ອາແມນ.