ວັນລະນຶກເຖິງນັກບຸນມາຕິນ ແຫ່ງຕູຣ໌, ພຣະສັງຄະລາດ

ພີ່ນ້ອງທີ່ຮັກແພງ, ໃຫ້ເຮົາເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍພາບທີ່ລຽບງ່າຍທີ່ສຸດ. ມັນແມ່ນພາບຂອງ 'ທາງຍ່າງ' ທີ່ທອດຍາວ. ໃນພຣະວໍລະສານມື້ນີ້, ພຣະເຢຊູເຈົ້າກຳລັງເດີນທາງໄປສູ່ກຸງເຢຣູຊາແລມ, ຜ່ານຊາຍແດນລະຫວ່າງຊາມາລີ ແລະ ກາລີເລ. ມັນເປັນເສັ້ນທາງທີ່ປົກກະຕິ, ແຕ່ແລ້ວພຣະອົງກໍໄດ້ພົບກັບຄົນຂີ້ທູດສິບຄົນ. ເຂົາຢືນຢູ່ຫ່າງໄກ, ຍົກສຽງຂຶ້ນຮ້ອງຂໍຄວາມເມດຕາ. ໃຫ້ເຮົາຢຸດຢູ່ກັບພາບຂອງ 'ໄລຍະຫ່າງ' ນີ້... ໄລຍະຫ່າງທີ່ຄວາມເຈັບປ່ວຍ, ຄວາມໂດດດ່ຽວ, ແລະ ຄວາມທຸກໂສກສ້າງຂຶ້ນລະຫວ່າງເຮົາກັບໂລກ, ລະຫວ່າງເຮົາກັບພຣະເຈົ້າ, ແລະ ບາງຄັ້ງລະຫວ່າງເຮົາກັບຄົນທີ່ເຮົາຮັກທີ່ສຸດ.

ຖ້າເຮົາມອງເຂົ້າໄປໃນຊີວິດຂອງ Benjamin Vo, ເດັກຊາຍຜູ້ມີສະຕິປັນຍາອັນຫຼັກແຫຼມ ແລະ ຫົວໃຈທີ່ອ່ອນໂຍນ, ເຮົາຈະເຫັນເດັກຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍຢ້ານທີ່ຈະ 'ຂ້າມໄລຍະຫ່າງ'. Ben ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ເດັກນ້ອຍທີ່ຮຽນເລກເກັ່ງ ຫຼື ຮູ້ເລື່ອງຄອມພິວເຕີ, ແຕ່ລາວເປັນຄົນທີ່ເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງການເຊື່ອມຕໍ່. ພີ່ນ້ອງຄົງຈື່ໄດ້ວ່າ Ben ມັກຈະໃຊ້ເວລາ 'airport spotting' ກັບພໍ່ Alan. ລາວບໍ່ໄດ້ໄປສະໜາມບິນເພື່ອເບິ່ງເຄື່ອງບິນ Boeing 737 ພຽງຢ່າງດຽວ, ແຕ່ລາວໄປເພື່ອແບ່ງປັນຊ່ວງເວລາທີ່ງົດງາມກັບພໍ່. ມັນເປັນຄວາມສຸກທີ່ງ່າຍດາຍ, ເປັນການສ້າງ 'ຂົວ' ລະຫວ່າງພໍ່ກັບລູກ. ເມື່ອລາວຫົວຂວັນເວົ້າເຖິງສາຍການບິນ 'Con Chim Airlines' ທີ່ລາວຝັນຢາກສ້າງ, ມັນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທຸລະກິດ, ແຕ່ມັນແມ່ນຄວາມປາດຖະໜາທີ່ຢາກໃຫ້ຜູ້ຄົນໄດ້ເຫັນໂລກກວ້າງ, ໄດ້ບິນສູງ, ແລະ ໄດ້ມີຄວາມຫວັງ. Ben ໄດ້ສອນເຮົາວ່າ ຄວາມສຸກທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນສິ່ງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ແຕ່ຢູ່ໃນການ 'ຢູ່ກັບ' ຄົນທີ່ເຮົາຮັກ.

ແຕ່ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ມື້ນີ້ເຮົາຕ້ອງເວົ້າຄວາມຈິງກ່ອນທີ່ເຮົາຈະຊອກຫາຄວາມສະບາຍໃຈ. ຄວາມຈິງກໍຄື, ຄວາມເງຽບງັນທີ່ Ben ທิ้งໄວ້ໃນເຮືອນຫຼັງນີ້ມັນຊ່າງໜັກໜາເຫຼືອເກີນ. 4 ເດືອນແລ້ວທີ່ເກົ້າອີ້ຕົວນັ້ນວ່າງເປົ່າ, 4 ເດືອນແລ້ວທີ່ສຽງຫົວຂວັນຂອງ Ben ບໍ່ໄດ້ດັງຂຶ້ນ. ພໍ່ Alan ແລະ ແມ່ Thao, ພໍ່ຮູ້ວ່າໃນຍາມທີ່ຄວາມເງຽບເຂົ້າຄອບງຳ, ຄວາມເຈັບປວດມັນຖາໂຖມເຂົ້າມາເລິກເຊິ່ງພຽງໃດ. ທ່ານອາດຈະນັ່ງຢູ່ບ່ອນນັ້ນ, ມອງເບິ່ງຮູບພາບຂອງ Ben ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ລາວມີຄວາມສຸກ, ແລ້ວຖາມຕົວເອງດ້ວຍຄວາມເໜື່ອຍລ້າວ່າ: 'ຂ້ອຍພາດຫຍັງໄປບໍ? ຂ້ອຍຄວນຈະເຮັດໃຫ້ດີກວ່ານີ້ບໍ?' ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ຂໍໃຫ້ຟັງສິ່ງນີ້ດ້ວຍຫົວໃຈທີ່ເປີດກວ້າງ: ຄວາມເຈັບປ່ວຍທີ່ພາກເອົາ Ben ໄປ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງທ່ານ. ມັນບໍ່ແມ່ນການລົງໂທດຈາກພຣະເຈົ້າ, ແລະ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ໃຜຈະສາມາດຄວບຄຸມໄດ້. ບາງຄັ້ງ, ຄວາມໂສກເສົ້າກໍເຂົ້າມາໃນຊີວິດມະນຸດໂດຍທີ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ລ່ວງໜ້າ, ແລະ ບໍ່ມີຄວາມລະມັດລະວັງໃດທີ່ຈະສາມາດປ້ອງກັນມັນໄດ້. ທ່ານບໍ່ໄດ້ພາດຫຍັງເລີຍ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍກ່າວໂທດທ່ານ, ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານກໍຢ່າກ່າວໂທດຕົວເອງ. ປ່ອຍໃຫ້ຫີນກ້ອນໜັກທີ່ຢູ່ເທິງບ່າຂອງທ່ານນັ້ນຫຼຸດລ່ວງໄປເຖີດ. ທ່ານໄດ້ຮັກ Ben ສຸດຫົວໃຈ, ໄດ້ເປັນພໍ່ແມ່ທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງລາວ, ແລະ ຄວາມຮັກນັ້ນບໍລິສຸດເກີນກວ່າທີ່ຈະມີຮອຍຕຳນິໃດໆ.

ແລ້ວພຣະວໍລະສານໃນມື້ນີ້ກໍເຂົ້າມາແຕະຕ້ອງຄວາມຮູ້ສຶກນັ້ນເໝືອນກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງປະກາຍ. ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຮັກສາຄົນຂີ້ທູດສິບຄົນ, ແຕ່ມີພຽງຄົນດຽວ—ຄົນຕ່າງຊາດ—ທີ່ກັບມາຂອບໃຈພຣະອົງ. ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຖາມວ່າ: 'ສິບຄົນນັ້ນໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ສະອາດແລ້ວ, ແລ້ວອີກເກົ້າຄົນນັ້ນຢູ່ໃສ?' ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ນີ້ບໍ່ແມ່ນການຕຳໜິ, ແຕ່ເປັນການເຊີນຊວນໃຫ້ເຮົາ 'ເຫັນ' ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຄວາມທຸກຍາກ. ເມື່ອ Ben ຍັງມີຊີວິດຢູ່, ລາວມີຫົວໃຈທີ່ຮູ້ຈັກຂອບໃຈສະເໝີ. ລາວບໍ່ເຄີຍເຫັນຄວາມຮັກຂອງພໍ່ແມ່ເປັນເລື່ອງທຳມະດາ. ຄວາມເມດຕາຂອງ Ben ບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ຄຳເວົ້າເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັນຢູ່ໃນຄວາມຈິງໃຈ. ຈື່ໄດ້ບໍ່, ເມື່ອລາວບອກພໍ່ແມ່ວ່າລາວເຕັມໃຈທີ່ຈະຍົກກະປຸກອອມສິນທັງໝົດເພື່ອຊ່ວຍລຸງ William? ລາວບໍ່ໄດ້ທຸບກະປຸກ, ລາວບໍ່ໄດ້ນັບເງິນ, ລາວພຽງແຕ່ 'ສະເໜີ' ສິ່ງທີ່ລາວມີທັງໝົດດ້ວຍຄວາມຮັກທີ່ບໍລິສຸດ. ນັ້ນຄືຫົວໃຈຂອງ Ben—ຫົວໃຈທີ່ບໍ່ມີ 'ໄລຍະຫ່າງ' ກັບຄວາມທຸກຂອງຄົນອື່ນ.

ໃນຄວາມຝັນທີ່ພໍ່ Alan ເຄີຍເຫັນ Ben ຢືນຢູ່ຂ້າງນອກຫ້ອງ 419, ບໍ່ສວມເສື້ອ, ສວມກາງເກງຂາສັ້ນສີຂຽວ, ແລະ ພະຍາຍາມເວົ້າກັບພໍ່ວ່າ: 'ພໍ່ເອີຍ, ທຸກຢ່າງທີ່ລູກຕ້ອງຜ່ານ, ລູກຜ່ານໄດ້ໝົດ. ລູກຫາຍໃຈເອງໄດ້... ເປັນຫຍັງລູກຕ້ອງເປັນແບບນີ້?' ນັ້ນຄືຄວາມບີບຄັ້ນທີ່ພໍ່ຮັບຮູ້ໄດ້. ແຕ່ເມື່ອພໍ່ດຶງລາວເຂົ້າມາກອດ, ແລະ ບອກລາວວ່າ 'ຈາກນີ້ໄປ, ລູກຈະຢູ່ເທິງສະຫວັນຕະຫຼອດໄປ,' Ben ກໍຢຸດຮ້ອງໄຫ້. ລາວບອກວ່າ 'ບໍ່ເປັນຫຍັງດອກ, ລູກຈະເຝົ້າເບິ່ງພໍ່ແມ່ເອງ.' ນັ້ນຄືສັນຍານຈາກສະຫວັນ, ພີ່ນ້ອງເອີຍ. Ben ບໍ່ໄດ້ຈາກໄປໄກ, ລາວພຽງແຕ່ຍ້າຍໄປຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີຄວາມເຈັບປວດ, ບ່ອນທີ່ລາວສາມາດ 'ເຝົ້າເບິ່ງ' ພວກທ່ານດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ສົດໃສຕະຫຼອດເວລາ.

Ryan, ລູກຊາຍທີ່ຮັກຂອງພໍ່, ອ້າຍ Ben ຍັງຄົງຢູ່ກັບລູກສະເໝີ. ທຸກຄັ້ງທີ່ລູກເງີຍໜ້າເບິ່ງທ້ອງຟ້າ, ທຸກຄັ້ງທີ່ລູກເຫັນເຄື່ອງບິນບິນຜ່ານ, ຫຼື ນຶກເຖິງຊ່ວງເວລາທີ່ໄດ້ຫົວຂວັນ ແລະ ຫຼິ້ນນຳກັນ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າອ້າຍ Ben ກຳລັງຍິ້ມໃຫ້ລູກຈາກບ່ອນທີ່ສວຍງາມທີ່ສຸດ. ຄວາມຮັກທີ່ລາວມີຕໍ່ລູກຈະບໍ່ມີວັນຈາງຫາຍ. ຈົ່ງເດີນໜ້າເຮັດຕາມຄວາມຝັນຂອງລູກ, ໃຊ້ຊີວິດດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ ແລະ ຄວາມອ່ອນໂຍນ, ເພາະອ້າຍ Ben ຈະຄອຍຍ່າງຄຽງຂ້າງ ແລະ ເປັນກຳລັງໃຈໃຫ້ລູກສະເໝີ. ແລະສຳລັບທຸກຄົນທີ່ກຳລັງຟັງຢູ່, ບໍ່ວ່າທ່ານຈະກຳລັງປະເຊີນກັບຄວາມຍາກລຳບາກຫຍັງໃນຄອບຄົວ, ຫຼື ກຳລັງແບກຮັບຄວາມສູນເສຍທີ່ບໍ່ມີໃຜເຂົ້າໃຈ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ທອດຖິ້ມທ່ານ. ຄວາມຮັກຂອງ Ben ຍັງຄົງເຮັດວຽກ ແລະ ແບ່ງປັນຄວາມອົບອຸ່ນໃຫ້ແກ່ໂລກນີ້—ຜ່ານທາງບ่อน້ຳສະອາດ 'Giếng Gioan Baotixita' ທີ່ Cà Mau, ທີ່ເຊິ່ງສາຍນ້ຳໄດ້ໄຫຼລິນເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ທຸກຍາກ, ນັ້ນຄືເຄື່ອງຢືນຢັນວ່າຄວາມຮັກຂອງເດັກຊາຍຜູ້ມີດວງຕາສົດໃສຄົນນີ້ຍັງຄົງມີຊີວິດຢູ່ ແລະ ສ້າງຄວາມຫວັງໃຫ້ກັບຜູ້ຄົນ.

ມື້ນີ້, ກ່ອນທີ່ພວກເຈົ້າຈະກ້າວເດີນອອກຈາກທີ່ນີ້ກັບໄປສູ່ບ້ານ, ພໍ່ຢາກໃຫ້ພວກເຈົ້າພົກສິ່ງນີ້ຕິດຕົວໄປ: ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຄວາມໂສກເສົ້າປິດກັ້ນຫົວໃຈຂອງທ່ານຈາກການຮັບຄວາມຮັກ. ເມື່ອທ່ານຮູ້ສຶກໂດດດ່ຽວ, ໃຫ້ກະຊິບເບົາໆ ໃນໃຈວ່າ: 'ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ລູກໄດ້ຮູ້ຈັກຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ Ben ໄດ້ຮູ້ຈັກ.' ຂໍໃຫ້ຮອຍຍິ້ມຂອງ Ben, ຄວາມຝັນຂອງ 'Con Chim Airlines', ແລະ ຄວາມອົບອຸ່ນໃນຄວາມຊົງຈຳຂອງທ່ານ ເປັນດັ່ງແສງສະຫວ່າງນຳທາງໃນທຸກໆວັນ. ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າອວຍພອນ ແລະ ໂອບກອດຄອບຄົວຂອງທ່ານດ້ວຍສັນຕິສຸກທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ອາແມນ.