ວັນສະຫຼອງນັກບຸນມັດທາຍ, ອັກຄະສາວົກ ແລະ ຜູ້ປະກາດພຣະວໍລະສານ

ພີ່ນ້ອງທີ່ຮັກແພງ, ໃຫ້ເຮົານຶກພາບເຖິງຊ່ວງເວລາທີ່ງຽບສະຫງົບໃນຕອນບ່າຍມື້ໜຶ່ງ, ເມື່ອ Benjamin Vo, ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ງຽບສະຫງົບ, ກຳລັງນັ່ງຢູ່ໜ້າຈໍຄອມພິວເຕີ. ລາວບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ຫຼິ້ນເກມ, ແຕ່ລາວກຳລັງສ້າງສັນ. ຄວາມຄິດຂອງລາວແລ່ນໄວເໝືອນເຮືອບິນ Boeing 737 ທີ່ລາວຮັກ. ພໍ່ Alan ມັກຈະເຫັນຄວາມພະຍາຍາມນັ້ນ—ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ບໍ່ຢຸດຢັ້ງ, ຄວາມຢາກຮູ້ທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ. ບາງທີ, ໃນຄວາມຊົງຈຳນັ້ນ, ທ່ານເຫັນຮອຍຍິ້ມຂອງລາວ, ຮອຍຍິ້ມທີ່ເບີກບານເມື່ອລາວເວົ້າເຖິງ 'Con Chim Airlines'. ພາບນັ້ນແມ່ນຄວາມຊົງຈຳທີ່ອົບອຸ່ນ, ເປັນສິ່ງທີ່ຍັງຄົງຝັງເລິກຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງຄອບຄົວ. ແຕ່ໃນຂະນະດຽວກັນ, ສາມເດືອນໄດ້ຜ່ານໄປນັບຕັ້ງແຕ່ Ben ໄດ້ຈາກໄປ, ແລະ ຄວາມເງຽບໃນເຮືອນກໍມັກຈະເຂົ້າມາທັກທາຍໃນຍາມເດິກ, ເຮັດໃຫ້ພໍ່ Alan, ແມ່ Thao, ແລະ ນ້ອງ Ryan ຕ້ອງປະເຊີນກັບຄວາມຫວ່າງເປົ່າທີ່ໜັກໜ່ວງ. ມື້ນີ້, ໃນວັນສະຫຼອງນັກບຸນມັດທາຍ, ພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ມາເປີດເຜີຍຄວາມລັບຂອງ 'ການເອີ້ນ' ທີ່ປ່ຽນແປງທຸກສິ່ງ.

ໃນພຣະວໍລະສານ, ພຣະເຢຊູເຈົ້າສະເດັດຜ່ານມາ ແລະ ເຫັນມັດທາຍນັ່ງຢູ່ທີ່ດ່ານພາສີ. ພຣະອົງພຽງແຕ່ກ່າວວ່າ: 'ຈົ່ງຕາມເຮົາໄປ.' ມັດທາຍບໍ່ໄດ້ຖາມ, ບໍ່ໄດ້ລັງເລ, ລາວລຸກຂຶ້ນ ແລະ ຕິດຕາມພຣະອົງ. ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ມັດທາຍເປັນຄົນເກັບພາສີ—ຄົນທີ່ຖືກສັງຄົມກ່າວໂທດ, ຖືກມອງວ່າເປັນຄົນບາບ. ແຕ່ພຣະເຢຊູບໍ່ໄດ້ເບິ່ງທີ່ອາຊີບຂອງລາວ, ພຣະອົງເບິ່ງທີ່ 'ຫົວໃຈ' ຂອງລາວ. ພຣະອົງເບິ່ງເຫັນຄວາມອາດສາມາດທີ່ຈະຮັກ ແລະ ຕິດຕາມພຣະອົງ. ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ພຣະອົງເຮັດກັບພວກເຮົາທຸກຄົນ. ພຣະອົງເຫັນ Ben, ເດັກຊາຍທີ່ມີຄວາມສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມ, ຜູ້ທີ່ຮຽນເລກຊັ້ນມັດທະຍົມປີທີ 2 ຕັ້ງແຕ່ຮຽນຊັ້ນປະຖົມປີທີ 4, ຜູ້ທີ່ຮັກການສ້າງເກມ ແລະ ຝັນເຖິງການເປີດສາຍການບິນຂອງຕົນເອງ. ພຣະອົງເຫັນຄວາມອ່ອນໂຍນຂອງ Ben, ຫົວໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ, ຫົວໃຈທີ່ສະເໜີມອບເງິນທັງໝົດໃນກະປຸກອອມສິນຂອງລາວເພື່ອຊ່ວຍລຸງ William ທີ່ກຳລັງເຈັບປ່ວຍ. ນັ້ນຄື 'ຂອງປະທານ' ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ Ben.

ໃນບົດອ່ານທຳອິດ, ນັກບຸນເປົາໂລເຕືອນສະຕິພວກເຮົາວ່າ: 'ແຕ່ພຣະຄຸນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາແຕ່ລະຄົນ ຕາມຂະໜາດຂອງຂອງປະທານຂອງພຣະຄຣິດ.' ພີ່ນ້ອງເອີຍ, Ben ໄດ້ຮັບຂອງປະທານນັ້ນຢ່າງເຕັມປ່ຽມ. ຊີວິດຂອງລາວ, ເຖິງຈະສັ້ນ, ແຕ່ໄດ້ເຕັມໄປດ້ວຍ 'ຄວາມຮັກ' ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຫວ່ານລົງໃນຫົວໃຈຂອງລາວ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ວັດແທກຊີວິດຂອງເຮົາດ້ວຍຈຳນວນປີ, ແຕ່ດ້ວຍຄວາມຮັກທີ່ເຮົາໄດ້ມອບໃຫ້. Ben ໄດ້ຮັກ, ລາວໄດ້ຮຽນຮູ້, ລາວໄດ້ສ້າງຄວາມຊົງຈຳທີ່ງົດງາມ. ລາວບໍ່ໄດ້ຈາກໄປໄກ, ລາວພຽງແຕ່ບິນສູງຂຶ້ນ, ຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີຄວາມເຈັບປວດອີກຕໍ່ໄປ.

ບາງຄັ້ງ, ໃນຄວາມງຽບຂອງກາງຄືນ, ຄວາມຮູ້ສຶກຜິດທີ່ບໍ່ມີຊື່ກໍແລ່ນເຂົ້າມາໃນຄວາມຄິດຂອງພໍ່ແມ່. ທ່ານອາດຈະຖາມຕົນເອງດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດວ່າ: 'ຂ້ອຍພາດຫຍັງໄປບໍ? ຂ້ອຍຄວນຈະສັງເກດເຫັນອາການໄວກວ່ານີ້ບໍ? ຖ້າຂ້ອຍເຮັດແນວ A ຫຼື ແບບ B, ບາງທີ...' ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ຂໍໃຫ້ພໍ່ບອກທ່ານຢ່າງຊັດເຈນໃນມື້ນີ້, ຕໍ່ໜ້າພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ: ທ່ານບໍ່ໄດ້ພາດຫຍັງເລີຍ. ຄວາມເຈັບປ່ວຍທີ່ Benjamin ປະເຊີນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງພໍ່, ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງແມ່. ມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງໃຜເລີຍ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສົ່ງຄວາມເຈັບປ່ວຍມາເປັນການລົງໂທດ, ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຮັກໃດ, ບໍ່ມີຄວາມລະມັດລະວັງໃດທີ່ສາມາດປ້ອງກັນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໄດ້. ທ່ານໄດ້ຮັກ Ben ດ້ວຍສຸດຫົວໃຈ, ໄດ້ພາລາວໄປເຫັນໂລກ, ໄດ້ເປັນທັງພໍ່ແລະເພື່ອນທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງລາວ. ຂໍໃຫ້ທ່ານປ່ອຍວາງຄວາມຮູ້ສຶກຜິດນັ້ນລົງ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກ່າວໂທດທ່ານ, ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຢ່າໄດ້ກ່າວໂທດຕົນເອງອີກຕໍ່ໄປ. ພຣະເຢຊູຕັດກັບບັນດາຟາຣີຊາຍວ່າ: 'ຜູ້ທີ່ແຂງແຮງບໍ່ຕ້ອງການໝໍ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ເຈັບປ່ວຍຕ້ອງການ.' ພຣະອົງມາເພື່ອຄົນບາບ, ມາເພື່ອຄົນທີ່ເຈັບປ່ວຍ, ມາເພື່ອໂອບກອດຜູ້ທີ່ອ່ອນແອ. ພຣະອົງກຳລັງໂອບກອດທ່ານ, ພໍ່ Alan, ແມ່ Thao, ພະອົງກຳລັງໂອບກອດທ່ານໃນຄວາມໂສກເສົ້ານີ້.

Ryan, ອ້າຍ Ben ຍັງຮັກເຈົ້າຫຼາຍ. ຄວາມຊົງຈຳທີ່ພວກເຈົ້າເຄີຍຫຼິ້ນນຳກັນ, ສຽງຫົວທີ່ດັງກ້ອງໃນເຮືອນ, ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນສົມບັດທີ່ບໍ່ມີໃຜສາມາດພາກເຈົ້າໄປໄດ້. ເຈົ້າອາດຈະຮູ້ສຶກເຫງົາ, ແຕ່ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າອ້າຍຂອງເຈົ້າກຳລັງເບິ່ງແຍງເຈົ້າຢູ່. ພຣະເຈົ້າຮັກເຈົ້າ, ແລະ ພຣະອົງພ້ອມທີ່ຈະເປັນເພື່ອນທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງເຈົ້າໃນທຸກໆມື້. ຢ່າຢ້ານທີ່ຈະກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ, ຢ່າຢ້ານທີ່ຈະມີຄວາມສຸກ, ເພາະອ້າຍຂອງເຈົ້າຢາກເຫັນເຈົ້າເຕີບໃຫຍ່ຢ່າງເຂັ້ມແຂງ. ຄວາມຮັກຂອງ Ben ຍັງຄົງເຮັດວຽກຢູ່, ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜ່ານ 'ບໍ່ນ້ຳ Giếng Gioan Baotixita' ທີ່ເມືອງກາເມົາ, ຫຼື ຜ່ານຄວາມເມດຕາທີ່ທ່ານເຮັດໃນນາມຂອງລາວ. ຄວາມຮັກນັ້ນຍັງຄົງໄຫຼວຽນຢູ່ໃນໂລກນີ້.

ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ຂໍໃຫ້ເຮົາເຊື່ອໝັ້ນໃນພຣະເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ເຮົາກ້າວເດີນຕໍ່ໄປດ້ວຍຄວາມຫວັງ, ດັ່ງທີ່ມັດທາຍໄດ້ລຸກຂຶ້ນແລະຕິດຕາມພຣະເຢຊູ. ຂໍໃຫ້ຮອຍຍິ້ມຂອງ Ben ຈົ່ງເປັນແສງສະຫວ່າງນຳທາງທ່ານໃນມື້ນີ້. ຈົ່ງຈື່ໄວ້ວ່າ: ຄວາມຮັກບໍ່ເຄີຍຕາຍ. ຂໍໃຫ້ທ່ານກ້າວເດີນຕໍ່ໄປດ້ວຍຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງໂອບກອດທ່ານໃນທຸກໆລົມຫາຍໃຈ. ຂໍໃຫ້ທ່ານພົບກັບສັນຕິສຸກທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາໄວ້. ອາແມນ.