ວັນລະນຶກເຖິງນັກບຸນຢວງ ເດີ ເບຣເບີຟ, ນັກບຸນອິດຊາກ ໂຈກ ແລະ ເພື່ອນຮ່ວມງານ, ມໍລະນະສັກຂີ

ພີ່ນ້ອງທີ່ຮັກແພງ, ໃຫ້ເຮົານຶກພາບເຖິງຕອນເຊົ້າວັນໜຶ່ງທີ່ແສງແດດອ່ອນໆ ສ່ອງຜ່ານປ່ອງຢ້ຽມເຂົ້າມາໃນຫ້ອງ, ບ່ອນທີ່ເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງນັ່ງຢູ່ໜ້າຈໍຄອມພິວເຕີ ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຢ່າງເລິກຊຶ້ງ. ບໍ່ແມ່ນເພາະການບັງຄັບ, ແຕ່ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນອັນບໍ່ມີຂອບເຂດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໃສ່ໃນດວງວິນຍານຂອງລາວ. Benjamin Vo, ດ້ວຍສະໝອງອັນສະຫຼາດສ່ອງໃສທີ່ມັກຄົ້ນຄວ້າເລື່ອງເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ລະບົບຄລາວສ໌, ມັກຈະເວົ້າເຖິງຄວາມຝັນທີ່ຈະສ້າງສາຍການບິນຂອງຕົນເອງໃນຊື່ 'Con Chim Airlines' ພ້ອມກັບຮອຍຍິ້ມທີ່ສົດໃສ ແລະ ສຽງຫົວຄິກຄັກດ້ວຍຄວາມສຸກ. ພາບນັ້ນ—ພາບຂອງເດັກຊາຍຜູ້ທີ່ມັກເບິ່ງທ້ອງຟ້າ ແລະ ຮັກໃນຄວາມງາມຂອງໂລກ—ຍັງຄົງຝັງເລິກຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງທຸກຄົນທີ່ຮັກລາວ. ມື້ນີ້, ພຣະຄຳພີໄດ້ພາເຮົາຍ້າຍຈາກຫ້ອງນັ້ນ ໄປສູ່ຄວາມເລິກຊຶ້ງອັນໄພສານຂອງແຜນການທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກະກຽມໄວ້.

ໃນຈົດໝາຍເຖິງຊາວເອເຟໂຊ, ນັກບຸນເປົາໂລໄດ້ຂຽນດ້ວຍຄວາມຊົມເຊີຍວ່າ: 'ພຣະອົງຊົງຍົກເຮົາໃຫ້ຂຶ້ນໄປນັ່ງຢູ່ກັບພຣະອົງໃນສະຫວັນ ໃນພຣະຄຣິດເຢຊູ.' ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນພຣະທຳທີ່ຢູ່ໄກຕົວ, ແຕ່ມັນຄືຄວາມຈິງທີ່ໂອບກອດຊີວິດຂອງ Benjamin ແລະ ຂອງເຮົາທຸກຄົນ. ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ໃຫ້ເຮົາຢຸດຢູ່ບ່ອນນີ້ ແລະ ພິຈາລະນາເບິ່ງຄວາມເລິກຊຶ້ງຂອງການ 'ຖືກຍົກຂຶ້ນໄປນັ່ງຢູ່ກັບພຣະອົງ'. ເມື່ອຄວາມໂສກເສົ້າເຂົ້າມາ, ເມື່ອຄວາມຄິດເຖິງ Benjamin ມາເຄາະປະຕູໃນຄວາມງຽບຂອງບ້ານເຮືອນ, ພໍ່ Alan ແລະ ແມ່ Thao, ພໍ່ຮູ້ວ່າບາງຄັ້ງຄວາມມືດມົນອາດຈະປົກຄຸມຈົນເຮັດໃຫ້ເຮົາຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມຫວ່າງເປົ່າ. ທ່ານອາດຈະຖາມໃນຄວາມງຽບຂອງຕອນກາງຄືນວ່າ: 'ເປັນຫຍັງທຸກຢ່າງຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງໄວແທ້? ພວກເຮົາມີບ່ອນໃດທີ່ພາດໄປບໍ? ພວກເຮົາດູແລລູກດີພໍແລ້ວບໍ?'

ຂໍໃຫ້ພໍ່ຢຸດທ່ານໄວ້ບ່ອນນັ້ນ... ແລະ ໃຫ້ພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າໃນມື້ນີ້ ປົດປ່ອຍທ່ານຈາກຄວາມຮູ້ສຶກຜິດທີ່ໜັກໜ່ວງຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຂອງທ່ານເລີຍ. ບໍ່ມີຄວາມບົກຜ່ອງໃດໆຈາກພໍ່ແມ່ທີ່ໄດ້ທຸ້ມເທທຸກຢ່າງດ້ວຍຄວາມຮັກສຸດຫົວໃຈ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກ່າວໂທດທ່ານ, ແລະ ພຣະອົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທ່ານຢ່າກ່າວໂທດຕົນເອງ. ຄວາມເຈັບປວດທີ່ Benjamin ປະເຊີນນັ້ນ ຢູ່ເໜືອການຄວບຄຸມຂອງມະນຸດຢ່າງສິ້ນເຊີງ—ມັນບໍ່ໄດ້ມາຈາກຄວາມຜິດ, ຈາກການດູແລທີ່ຂາດຕົກບົກພ່ອງ, ຫຼື ຈາກສິ່ງໃດໆທີ່ໃຜຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ເຮັດ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ເຮັດ. ບໍ່ມີຄວາມລະມັດລະວັງໃດໃນໂລກນີ້ທີ່ຈະສາມາດປ້ອງກັນມັນໄດ້. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສົ່ງຄວາມເຈັບປ່ວຍມາລົງໂທດໃຜທັງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ, ມື້ນີ້, ຂໍໃຫ້ທ່ານວາງແອກແຫ່ງຄວາມກັງວົນ ແລະ ຄວາມຜິດນັ້ນລົງ. ຈົ່ງເປັນອິດສະລະໃນຄວາມຮັກທີ່ບໍລິສຸດທີ່ທ່ານໄດ້ມອບໃຫ້ Ben.

ໃນພຣະວໍລະສານ, ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງເຕືອນວ່າ: 'ຈົ່ງລະວັງໃຫ້ດີ, ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນຄວາມໂລບທຸກຢ່າງ, ເພາະຊີວິດຂອງຄົນເຮົາບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນກັບຄວາມຮັ່ງມີ.' ພຣະອົງເລົ່າເລື່ອງຄົນຮັ່ງມີທີ່ສ້າງຍຸ້ງສາງໃຫຍ່ໂຕເພື່ອເກັບກ່ຽວຜົນຜະລິດ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າກັບກ່າວວ່າ: 'ເຈົ້າຄົນໂງ່, ຄືນນີ້ຊີວິດຂອງເຈົ້າຈະຖືກຮຽກຮ້ອງເອົາໄປ.' ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ຄວາມຮັ່ງມີທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາເກັບໄວ້ໃນຍຸ້ງສາງ, ແຕ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ 'ມອບໃຫ້' ດ້ວຍຄວາມຮັກ. ເຮົາຈື່ໄດ້ເຖິງຄວາມກະລຸນາທີ່ຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງ Ben—ເຊັ່ນໃນຊ່ວງເວລາທີ່ລາວອາຍຸພຽງສິບຫ້າປີ, ໄດ້ບອກພໍ່ແມ່ຢ່າງງຽບໆວ່າ ລາວເຕັມໃຈທີ່ຈະມອບເງິນທັງໝົດໃນກະປຸກອອມສິນຂອງລາວ ເພື່ອຊ່ວຍລຸງ William ທີ່ກຳລັງເຈັບປ່ວຍ. ລາວບໍ່ໄດ້ທຸບກະປຸກ, ລາວບໍ່ໄດ້ອວດອ້າງ, ລາວພຽງແຕ່ສະເໜີດ້ວຍຫົວໃຈທີ່ບໍລິສຸດ—ຢາກຈະໃຫ້ທຸກຢ່າງທີ່ລາວມີແກ່ຄົນທີ່ລາວຮັກ. ນັ້ນຄືຄວາມຮັ່ງມີທີ່ແທ້ຈິງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ.

Ryan, ລູກຊາຍທີ່ຮັກ, ອ້າຍ Ben ຍັງຄົງຢູ່ກັບລູກສະໝໍ່າສະເໝີ. ເມື່ອລູກເຫັນສິ່ງຂອງທີ່ເຄີຍຫຼິ້ນນຳກັນ, ຫຼື ເມື່ອລູກຄິດເຖິງຊ່ວງເວລາທີ່ພວກລູກຍ່າງຄຽງຂ້າງກັນ, ຢ່າຢ້ານທີ່ຈະຈື່ຈຳລາວ. ຄວາມຮັກຂອງອ້າຍ Ben ຈະເປັນກຳລັງໃຈໃຫ້ລູກກ້າວໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ ແລະ ຄວາມຫວັງ. ພີ່ນ້ອງທຸກຄົນທີ່ກຳລັງຕິດຕາມຈາກທາງໄກ, ໂດຍສະເພາະຄອບຄົວທີ່ກຳລັງແບກຫາມຄວາມທຸກໂສກ, ໃຫ້ຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລືມທ່ານ. ທ່ານບໍ່ໄດ້ຢູ່ຄົນດຽວ. ມື້ນີ້, ໃຫ້ເຮົາກ້າວອອກຈາກບ່ອນນີ້ດ້ວຍຄວາມຫວັງທີ່ວ່າ: ເມື່ອຄວາມໂສກເສົ້າເຂົ້າມາ, ໃຫ້ຫາຍໃຈເຂົ້າເລິກໆ ແລະ ເວົ້າຄຳສັ້ນໆໃນໃຈວ່າ: 'ພຣະເຢຊູເຈົ້າ, ຂໍຊົງໂອບກອດຂ້ານ້ອຍ.' ຂໍໃຫ້ຄວາມຮັກອັນອ່ອນໂຍນຂອງ Benjamin Vo, ຜູ້ທີ່ຕອນນີ້ຢູ່ໃນອ້ອມກອດຂອງພຣະບິດາ, ເປັນແສງສະຫວ່າງນຳທາງເຮົາທຸກຄົນໃຫ້ຍ່າງໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຄວາມຫວັງຕະຫຼອດໄປ. ອາແມນ.