संत जॉन डी ब्रेबुफ आणि इसाक जोग्युस, याजक, आणि त्यांचे सवंगारी, शहीद यांचा स्मरणादिन

कधीकधी आपण सकाळी उठतो आणि आपल्याला जाणवते की आपल्या हातातील सर्व काही वाळूप्रमाणे निसटून गेले आहे. आपण मोजतो काय उरले आहे, आणि आपल्या हातात केवळ पोकळी उरते. आजच्या पहिल्या वाचनात प्रेषित पौल एफिसकरांना सांगतो की आपण एकेकाळी आपल्या अपराधांत आणि पापांत मृत होतो. तो आपल्याला आठवण करून देतो की आपण संसाराच्या वाटेने चालत होतो, स्वतःच्या मनाच्या आणि शरीराच्या इच्छेनुसार जगत होतो. पण पौل इथेच थांबत नाही. तो एका अशा वळणावर येतो जो सर्वकाही बदलून टाकतो: 'पण देव, जो दयाळूपणाने समृद्ध आहे, त्याच्या आपल्यावरील अथांग प्रेमामुळे, आपण पापांत मृत असतानाही त्याने आपल्याला ख्रिस्तासोबत जिवंत केले.' विचार करा या वाक्यावर. जेव्हा आपले आयुष्य जड होते, जेव्हा आपल्या घरात एक अशी शांतता असते जी कोमेजलेल्या फुलासारखी सलते, तेव्हा हे शब्द एखाद्या मंद हवेच्या झुळकेसारखे येतात.

आजच्या या पवित्र स्मरणादिनानिमित्त, आपण अशा संतांना आठवतो ज्यांनी आपले संपूर्ण आयुष्य देवासाठी वेचले. त्यांनी कधीही मागे वळून पाहिले नाही. त्यांच्यासाठी, ख्रिस्ताचे प्रेम हे सर्वकाही होते. आणि आज, आपल्या या प्रवासात, जेव्हा आपण आपल्या लाडक्या बेंजामिनचा विचार करतो, तेव्हा त्याचे जीवनही याच प्रेमाची एक साक्ष ठरते. बेन—ज्याची ती कुतूहलाने भरलेली नजर, त्याचे ते कोडिंगचे जग, त्याचे एआय आणि क्लाउड इन्फ्रास्ट्रक्चरविषयीचे अचूक ज्ञान—हा सर्व एक असा प्रवास होता जो केवळ बुद्धिमत्तेचा नव्हता, तर एका मोठ्या सुंदर रचनेचा भाग होता. तुम्हाला आठवत असेल, जेव्हा बेन १५ वर्षांचा होता, तेव्हा त्याने आपल्या आई-वडिलांना एक गोष्ट सांगितली थी. तो म्हणाला होता की तो आपली संपूर्ण पिगी बँक आपल्या काका विल्यम यांच्या आजारपणी त्यांना मदत करण्यासाठी देऊ इच्छितो. त्याने ती बँक फोडली नाही, गरज नव्हती म्हणून नाही, तर तो प्रस्तावच एवढा शुद्ध होता. एका पंधराव्या वर्षाच्या मुलाने, विचार न करता, आपले सर्वस्व द्यायची तयारी दाखवली होती. हीच ती खरी संपत्ती आहे, जी आजच्या शुभवर्तमानात येशू आपल्याला शोधायला सांगतो.

आजच्या शुभवर्तमानात एक माणूस येशूकडे येतो आणि म्हणतो, 'गुरुजी, माझ्या भावाला सांग की त्याने वतनाची मालमत्ता माझ्याबरोबर वाटावी.' आणि येशू त्याला उत्तर देतो, 'सावध राहा आणि सर्व प्रकारच्या लोभापासून स्वतःला राखून ठेवा, कारण माणसाची संपत्ती त्याच्या possessions मध्ये, त्याच्या मालमत्तेत नाही.' त्यानंतर येशू एका श्रीमंत माणसाची गोष्ट सांगतो ज्याची जमीन भरघोस पीक देते. तो माणूस आपल्या मनात म्हणतो, 'मी काय करू? माझ्याकडे पीक साठवायला जागा नाही. मी माझी कोठारे पाडून मोठी करीन आणि स्वतःला सांगेन: आता तुझ्याकडे बरीच वर्षे पुरेल इतका माल साठवलेला आहे; आराम कर, खा, पि, मौजमजा कर.' पण देव त्याला म्हणाला, 'अरे मूर्खा, आजच रात्री तुझ्याकडून तुझ्या प्राणाची मागणी केली जाईल; मग तू जे तयार केलेस ते कोणाचे होईल?'

आणि इथेच आपल्याला थांबून स्वतःशी बोलण्याची गरज आहे. कारण जेव्हा आपण बेनला गमावतो, जेव्हा ती रिकामी खुर्ची आपण पाहतो, तेव्हा आपले मन विचारांच्या चक्रात अडकते. 'आम्ही काही चुकले का? आम्ही कुठे कमी पडलो का?' अलन आणि थाओ, मला माहीत आहे की हा प्रश्न तुमच्या मनात कितीदा तरी आला असेल. तो भार किती जड आहे, याची मला कल्पना आहे. पण आज, या वाचनाच्या प्रकाशात, मी तुम्हाला सांगू इच्छितो: स्वतःला त्या ओझ्यापासून पूर्णपणे मुक्त करा. आजारपण ही कोणाचीही चूक नसते. ते मानवी नियंत्रणाच्या पलीकडचे असते. तुम्ही बेनला जे प्रेम दिले, ते जगातील सर्वात शुद्ध आणि सुंदर प्रेम होते. तुम्ही काहीही चुकले नाही. देव तुम्हाला दोष देत नाही, तर तो तुम्हाला आपल्या मायेच्या मिठीत घेत आहे. जसे येशूने आंधळ्या माणसाच्या प्रसंगी स्पष्ट केले होते की कोणाच्याही पापाने किंवा चुकीने आजार येत नाही, तसेच आज तुमच्याही मनातील तो अपप्रतीतीचा दगड बाजूला सारून टाका. तुम्ही एक उत्तम आई-वडिलांचे कर्तव्य बजावले आहे. बेन तुमच्यावर किती प्रेम करत होता, हे त्याच्या त्या शेवटच्या 'बेस्ट डॅड' या शब्दांतून आणि त्याच्या त्या गोड हास्यातून स्पष्ट होते.

रायन, माझ्या प्रिय बाळा, तू तुझ्या दादा बेनला किती मिस करतोस, हे मला ठाऊक आहे. जेव्हा तू खेळतोस किंवा तुझ्या दिवसभरात रमतोस, तेव्हा हे विसरू नकोस की बेन तुझ्यासोबतच आहे. त्याचे ते लढाऊ जिद्द—की 'प्रयत्न करणे हेच सर्वकाही आहे'—तुझ्यातही जिवंत आहे. तो आता कोणत्याही तापाविना, कोणत्याही वेदनेविना, त्या बोईंग ७३७ विमानांपेक्षाही उंच अशा अनंत आकाशात, देवाच्या सानिध्यात आनंदाने विहार करत आहे. तो तिथे एकटा नाही, तर तो संत जॉन डी ब्रेबुफ आणि संत इसाक जोग्युस यांच्या त्या पवित्र ओळीत, स्वर्गाच्या त्या बांक्वेटमध्ये बसून तुझ्याकडे प्रेमाने पाहत आहे.

बेनचे जीवन हे एका अशा विमानासारखे होते ज्याने आकाशात सुंदर भरारी घेतली. तो जसा त्याच्या बाबांसोबत विमानतळावर उभा राहून विमाने पाहताना आनंद घ्यायचा आणि आपल्या त्या कल्पनेतील 'कॉन चिम एअरलाईन्स'बद्दल सांगताना गोड गोड हसायचा, तीच निरागसता आज स्वर्गातही कायम आहे. तो तुम्हाला सांगत आहे, 'बाबा, आई, रायन, काळजी करू नका, मी आनندात आहे.'

आज आपण येथून बाहेर पडताना, एक गोष्ट आपल्यासोबत घेऊन जाऊया: देवाचे प्रेम कधीही संपत नाही. उद्या सकाळी जेव्हा तुम्ही उठाल, तेव्हा खिडकीतून बाहेर पाहताना देवाचे आभार माना की त्याने तुम्हाला बेनसारखा एक अनमोल ठेवा दिला. तो ठेवा आता मातीत नाही, तर स्वर्गाच्या प्रकाशझोतात सुरक्षित आहे. प्रभूच्या शांततेत विसावा घ्या आणि एकमेकांवर प्रेम करत राहा. आमेन.