संत लिओ द ग्रेट, पोप आणि चर्चचे डॉक्टर यांचा स्मृतिदिन

कधीकधी, आयुष्यातील सर्वात शांत आणि जिवंत सत्ये ही एखाद्या मोठ्या ग्रंथाच्या पानांवर नसून, संध्याकाळच्या वेळी घराच्या कौलारू छतावरून किंवा खिडकीतून दिसणाऱ्या एखाद्या लहानशा पक्षाच्या उड्डाणात दडलेली असतात. कल्पना करा, आपल्या प्रिय बेंजामिन व्होच्या खोलीच्या खिडकीतून दिसणारे ते आकाश… जिथे तो नेहमी त्याच्या डोक्यात चाललेल्या एखाद्या नवीन कोडिंग अल्गोरिदममध्ये किंवा एआय (AI) च्या कल्पनेत मग्न असायचा, किंवा त्याच्या त्या लाडक्या 'कॉन चिम एअरलाईन्स'च्या स्वप्नांच्या कागदपत्रांवरून त्याची नजर हलायची नाही. तो केवळ एक पंधरा वर्षांचा तरुण नव्हता; तो एक असा मुलगा होता ज्याचे मन विश्वाच्या अथांग आकाशात आणि डिजिटल जगाच्या अनंत कोडिंगमध्ये लीन झाले होते. आज, जेव्हा आपण त्याच्या पार्थिव निधनानंतरच्या या वाटेवर येथे जमलो आहोत, तेव्हा आपल्याला एका अशा वाचनाचा सामना करायचा आहे जे आपल्या आत्म्याला एका नव्या प्रवासाला नेणार आहे: आजचे पहिले वाचन आपल्याला संयम, सुदृढ श्रद्धा आणि त्या जिवंत कृपेची आठवण करून देते जी आपल्यासाठी प्रकट झाली आहे.

आजच्या पहिल्या वाचनात, प्रेषित पौल टիտसाला लिहितो आणि सांगतो की देवाचा अनुग्रह आपल्यासाठी प्रकट झाला आहे, जो आपल्याला सर्व प्रकारच्या अमंगळ गोष्टींचा त्याग करायला आणि या युगात संयमाने, नीतिमानतेने आणि देवभक्तीने जगायला शिकवतो. बेनचे आयुष्य हे असेच एक संयमी, जिज्ञासू आणि सुंदर आयुष्य होते. तो केवळ विमानांचे आवाज ऐकून थांबायचा नाही, तर त्याच्या वडिलांसोबत विमानतळाच्या कुंपणाजवळ उभा राहून त्या विशाल बोईंग ७३७ विमानांना आकाशात झेप घेताना पाहायचा. तो क्षण, तो 'एअरपोर्ट स्पॉटिंग'चा खेळ, केवळ एक छंद नव्हता; तो त्याच्या आणि त्याच्या बाबांच्या मधला प्रेमाचा एक पवित्र धागा होता. बेनच्या त्या हुशार आणि चौकस मनात नेहमीच एक अनामिक ओढ होती—ज्ञानाची ओढ, प्रेमाची ओढ, आणि जगाला समजून घेण्याची ओढ. तो नेहमी प्रयत्न करण्यात विश्वास ठेवायचा. तो म्हणायचा, 'प्रयत्न करणे हेच सर्वकाही आहे.'

पण आपण येथे केवळ त्याच्या कौशल्याची किंवा त्याच्या बुद्धिमत्तेची आठवण काढण्यासाठी नाही आलो. आपण येथे एका मोठ्या दुःखाच्या छायेतून आशेच्या प्रकाशात पाऊल ठेवण्यासाठी आलो आहोत. अलन आणि थाओ, मला माहीत आहे की जूनच्या त्या तेराव्या तारखेपासून, तुमच्या घरातील ती शांतता किती अजब आणि जड वाटते. बेनची ती खोली, त्याचे ते कोडिंगचे रिपॉझिटरी, आणि त्याचे ते हसरे मुख आठवताना तुमचे हृदय किती तुटत असेल, याची मी कल्पना करू शकतो. कधीकधी, रात्रीच्या त्या निशब्द गाभाऱ्यात, जेव्हा झोप येत नाही, तेव्हा तुमच्या मनात एक खोल वेदना दाटून येते… आणि कदाचित नकळतच, एक अपराधीपणाचा विचार मनात येतो का? 'आम्ही काही चुकले का? आम्ही काही मिस केले का? आम्ही अजून काही करू शकलो असतो का?' आज, प्रभूच्या या वेदीसमोर, मी तुम्हाला अत्यंत कळकळीने आणि नम्रपणे सांगतो: ते ओझे खाली ठेवा. ते ओझे तुमचे नाही. आजारपण ही कोणतीही मानवी चूक नसते. ते कोणाच्याही नियंत्रणात नसते. देव तुम्हाला कधीही दोष देत नाही. तुम्ही बेनला जे प्रेम दिले, ती एक शुद्ध, पवित्र आणि संपूर्ण देणगी होती. तुम्ही काहीही चुकले नाही. त्या सर्व अपराधीपणाच्या विचारांना आज कायमचे सोडून द्या, कारण देव तुमच्या अश्रूंकडे पाहून तुम्हाला आपल्या प्रेमाच्या बाहूंमध्ये धरत आहे. काही दुःखे ही मानवी नियंत्रणापलीकडची असतात, आणि देव त्या दुःखात तुम्हाला सोडून गेलेला नाही.

आणि हेच सत्य आजच्या शुभवर्तमानातून आपल्यावर प्रखर प्रकाशासारखे चमकते. येशू आपल्या शिष्यांना नोकराचे उदाहरण देतो—जो शेतातून नांगरणी करून किंवा मेंढ्या राखून आल्यावर, मालकाची सेवा करतो आणि शेवटी म्हणतो, 'आम्ही अयोग्य चाकर आहोत; आम्ही जे करायला हवे होते तेच केले आहे.' बेनच्या त्या लहानशा आयुष्यात हीच नम्रता आणि हीच सेवाभावी वृत्ती ओसंडून वाहत होती. तुम्हाला आठवते का, जेव्हा तो फक्त पंधरा वर्षांचा होता, तेव्हा त्याने आपल्या आई-वडिलांना सांगितले होते की, काका विल्यम यांना दोनदा पक्षाघात झाल्यावर त्यांना मदत करण्यासाठी तो आपली संपूर्ण पिगी बँक द्यायला तयार आहे? त्याने ती बँक कधीच फोडली नाही, गरज नव्हती, त्याचे काका सुरक्षित होते—पण तो प्रस्ताव, तो स्वतःजवळ जे काही आहे ते दुसऱ्यासाठी अर्पण करण्याचा तो अफाट आणि निर्मळ मानस… हीच त्याच्या आत्म्याची खरी संपत्ती होती. तो कधीही स्वार्थी नव्हता. त्याचे मन नेहमी इतरांच्या कल्याणासाठी तळमळायचे. जेव्हा आपण त्याच्या त्या लहानशा अर्पणाचा विचार करतो, तेव्हा आपल्याला समजते की त्याचे मन किती विशाल होते.

रायन, माझ्या प्रिय बाळा, तू तुझ्या दादा बेनला किती मिस करतोस, हे फक्त तू आणि देव जाणता. जेव्हा तू तो विमान कार्ड तुझ्या फोनच्या केसमध्ये ठेवतोस, तेव्हा हे लक्षात ठेव की तुझा दादा तुझ्यापासून कधीही दूर गेलेला नाही. तो तुझ्या प्रत्येक पावलावर, तुझ्या प्रत्येक खेळाच्या क्षणात तुझ्यासोबत आहे. तुमचे ते दिवस, जेव्हा तुम्ही दोघे ड्राइव्हवेमध्ये उभे राहून एकमेकांच्या खांद्यावर हात ठेवून हसत होतात, ते प्रेम कधीच मरत नाही. तुझा दादा आता त्या अनंत आकाशात, कोणत्याही तापाविना, कोणत्याही वेदनेविना, पूर्णपणे निरोगी आणि सशक्त आहे. जसे वडिलांच्या त्या स्वप्नात बेनने त्यांना सांगितले होते—'बापा, मी सर्व टेस्ट पास झालो आहे, मी स्वतः श्वास घेऊ शकतो'—तसाच बेन आज ख्रिस्ताच्या सानिध्यात पूर्णपणे मुक्त आणि जीवनाने भरलेला आहे. तो आता त्या 'कॉन चिम एअरलाईन्स'च्या कल्पनेप्रमाणे स्वर्गाच्या अनंत आकाशात मुक्तपणे उडत आहे.

तर मग, आज येथून बाहेर पडताना आपण काय सोबत घेऊन जायचे? एक लहानशी, कृतीशील गोष्ट. आज रात्री झोपताना, तुमचे घर कितीही शांत किंवा रिकामे वाटत असले, तरी एक दीर्घ श्वास घ्या, आकाशाकडे पाहा, आणि म्हणा: 'प्रभू, बेन तुझ्या हातात सुरक्षित आहे, आणि आता आमचे आयुष्यही तुझ्या हातात आहे.' त्याच्या त्या प्रेमाला तुमच्या हृदयात जिवंत ठेवा. तो आपल्याला त्या स्वर्गाच्या बांक्वेटमध्ये पुन्हा भेटण्यासाठी वाट पाहत आहे, जिथे कोणताही शोक असणार नाही आणि सर्व अश्रू पुसले जातील. आमेन.