ระลึกถึงนักบุญเลโอ มหาราช พระสันตะปาปาและนักปราชญ์แห่งพระศาสนจักร

พี่น้องที่รักในพระคริสตเจ้า... ในบทอ่านแรกวันนี้ นักบุญเปาโลได้ให้คำแนะนำที่ดูเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งแก่ทิตัส ท่านเตือนใจให้รักษา 'หลักคำสอนที่ถูกต้อง' และดำเนินชีวิตด้วยความรู้จักประมาณตน ความซื่อสัตย์ และความดีงาม... ท่านเปาโลไม่ได้กำลังพูดถึงกฎเกณฑ์ที่แห้งแล้ง แต่ท่านกำลังพูดถึง 'แบบอย่าง' ของชีวิตที่ทำให้พระวาจาของพระเจ้าไม่ถูกดูหมิ่น... ในชีวิตของเบนจามิน วอ เราเห็นภาพของเด็กชายผู้เป็นแบบอย่างเช่นนี้โดยธรรมชาติ... เบนจามินไม่ได้เป็นคนพูดจาโผงผาง แต่เขาเป็นคนที่มีความลึกซึ้ง มีความกระตือรือร้นในการเรียนรู้ และที่สำคัญที่สุด คือเขามีหัวใจที่ 'ถ่อมตน' เสมอ... พี่น้องครับ ความถ่อมตนนี้เองคือสิ่งที่พระเยซูเจ้าทรงเน้นย้ำในพระวรสารวันนี้... 'เมื่อท่านทั้งหลายทำทุกสิ่งที่ได้รับคำสั่งให้ทำแล้ว จงกล่าวว่า เราเป็นผู้รับใช้ที่ไร้ประโยชน์ เราเพียงแต่ทำตามหน้าที่เท่านั้น'

เมื่อเรามองดูชีวิตของเบนจามิน เราเห็นเด็กชายผู้มีความสามารถอันน่าทึ่ง... เขาเป็นคนเก่งที่สามารถเข้าใจระบบคลาวด์หรืออัลกอริทึมที่ซับซ้อนได้ตั้งแต่อายุยังน้อย... แต่ความเก่งกาจเหล่านั้นไม่เคยทำให้เขาลืมตัว... เขาเป็นเด็กที่อ่อนโยนและให้เกียรติพ่อแม่เสมอ... ความถ่อมตนของเขาไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่คือการยอมรับว่าทุกสิ่งที่มีคือของขวัญจากพระเจ้า... ท่านอาลัน ท่านเถาครับ... ในช่วงสี่เดือนที่ผ่านมา พ่อรู้ว่าความเงียบในบ้านของท่านนั้นช่างดังกึกก้องเพียงใด... บ่อยครั้งที่ท่านอาจจะมองไปที่โต๊ะทำงานของเขา เห็นรหัสคอมพิวเตอร์ที่เขาทิ้งไว้ หรือเห็นภาพถ่ายที่เขายิ้มอย่างมีความสุขกับไรอัน... ความคิดถึงนั้นอาจจะทำให้ท่านรู้สึกเหมือนแบกภูเขาไว้บนบ่า... ท่านอาจจะถามตัวเองในความเงียบนั้นว่า 'เราพลาดอะไรไปไหม? เราทำดีที่สุดหรือยัง?'... พ่ออยากจะบอกท่านตรงนี้ว่า ในฐานะพ่อแม่ ท่านได้ทำทุกอย่างที่มนุษย์คนหนึ่งจะทำได้... ท่านได้รักเบนจามินด้วยความรักที่บริสุทธิ์ที่สุด และเบนจามินก็รับรู้ความรักนั้นอย่างเต็มเปี่ยม... ความเจ็บป่วยที่พรากเขาไปไม่ใช่บทลงโทษ และไม่ใช่ความบกพร่องของท่าน... พระเจ้าผู้ทรงเมตตาไม่ได้กล่าวโทษท่าน... และท่านก็ไม่ควรลงโทษหัวใจของตัวเองอีกต่อไป... จงวางก้อนหินแห่งความรู้สึกผิดนี้ลงที่หน้าพระแท่น ให้พระเมตตาของพระเจ้าชะล้างความเจ็บปวดนั้นออกไป... ท่านไม่ได้พลาดอะไรเลย และท่านก็ไม่ได้ทำอะไรผิด... บางสิ่งในชีวิตนี้ก็เกินกว่าความเข้าใจของมนุษย์ และท่านได้ทำหน้าที่ของพ่อแม่ที่งดงามที่สุดแล้ว

ไรอัน ลูกชายที่รักของพ่อ... พี่เบนยังคงอยู่กับหนูเสมอ... ในวันข้างหน้า เมื่อหนูมองขึ้นไปบนท้องฟ้าและเห็นเครื่องบินลำหนึ่งกำลังทะยานขึ้นสู่ก้อนเมฆ ให้หนูรู้ว่านั่นคือรอยยิ้มของพี่เบนที่กำลังส่งมาให้... อย่ากลัวที่จะเติบโต อย่ากลัวที่จะมีความสุข เพราะรอยยิ้มของหนูคือสิ่งที่พี่เบนอยากเห็นที่สุดจากบนสวรรค์... พี่เบนยังคงเป็นพี่ชายที่คอยปกป้องหนูเสมอ... เขาไม่ได้จากไปไหนไกล เขาเพียงแค่เปลี่ยนที่อยู่จากบ้านของเรา ไปอยู่ในบ้านของพระบิดา เพื่อเตรียมที่ไว้รอต้อนรับพวกเราทุกคน... พี่ชายของหนูไม่ได้หายไปไหน เขาแค่ไปรอหนูอยู่ที่ปลายทางของความฝันที่เขาสร้างขึ้น... จงเก็บความทรงจำเหล่านั้นไว้เป็นน้ำมันในตะเกียงของหนู เพื่อให้หนูมีความกล้าหาญที่จะใช้ชีวิตที่งดงามต่อไป

เบนจามินเป็นเหมือนผู้รับใช้ที่ซื่อสัตย์... เขาไม่ได้ทำความดีเพื่อหวังคำชม แต่เขาทำเพราะเขารัก... ความรักที่เขามอบให้ยังคงไหลรินผ่าน 'บ่อน้ำแห่งความรัก' (Giếng Gioan Baotixita) ที่ถูกสร้างขึ้นในชื่อของเขา เพื่อหล่อเลี้ยงชีวิตผู้ที่ขาดแคลนในดินแดนที่ห่างไกล... ทุกครั้งที่น้ำสะอาดไหลออกมา นั่นคือความเมตตาของเบนจามินที่ยังคงทำงานอยู่... เขาไม่ได้จากไปไหนไกล เขายังคง 'ให้' และ 'แบ่งปัน' ผ่านความดีที่ครอบครัวและมิตรสหายได้ทำในนามของเขา... ท่านอาลัน ท่านเถาครับ... ความคิดถึงที่ท่านมีต่อเบนจามิน บางครั้งอาจจะมาในรูปแบบของความฝัน... เหมือนกับที่ท่านเคยฝันว่าได้ยืนรอซื้อไอศกรีมกับเบนจามิน และเขาก็เป็นคนจ่ายเงินให้... ความฝันเหล่านั้นไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นสะพานเล็กๆ ที่พระเจ้าทรงอนุญาตให้หัวใจที่คิดถึงได้เชื่อมต่อกันชั่วขณะ... เบนจามินได้บอกพ่อว่า 'ไม่เป็นไรนะ... Con sẽ dõi theo ba mẹ - ลูกจะคอยเฝ้าดูพ่อแม่นะ'... นี่คือคำพูดที่มาจากลูกชายผู้เปี่ยมด้วยความกตัญญูและห่วงใย เขายังคงอยู่ใกล้ชิดกับครอบครัวเสมอ

วันนี้ พ่ออยากให้ท่านนำสิ่งนี้ติดตัวกลับบ้านไปครับ: ในครั้งต่อไปที่ท่านเห็นนกน้อยบินผ่านไป หรือเห็นเครื่องบินกำลังทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ให้ท่านแหงนมองขึ้นไป ส่งยิ้มให้เบนจามิน และกระซิบเบาๆ ว่าท่านรักเขามากเพียงใด... การใช้ชีวิตต่อไปไม่ใช่การลืมเบนจามิน แต่คือการทำให้ความรักที่เขามอบให้ยังคงไหลรินผ่านชีวิตของท่านต่อไป... จงเข้มแข็งและวางใจเถิด เพราะพระเจ้าผู้ทรงสวมเกราะคุ้มกันให้เบนจามิน ก็ทรงกางปีกโอบกอดท่านไว้ด้วยความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุดเช่นกัน... พระเจ้าทรงเรียกให้เราเป็น 'บุตรแห่งความสว่าง' ที่ใช้เวลาที่เหลืออยู่บนโลกนี้สร้างสมสมบัติในสวรรค์... ขอให้เราดำเนินชีวิตด้วยความหวัง เหมือนเบนจามินที่บัดนี้ได้พักผ่อนในพระสิริของพระองค์อย่างสมบูรณ์แล้ว... ขอให้สันติสุขของพระคริสตเจ้าสถิตอยู่ในใจของท่านทั้งหลายตลอดไป... อาเมน.