Aziz Rim papasi va cherkov doktori Buyuk Leon xotirasi

Tasavvur qiling, uzoq yo‘ldan qaytgan, kiyimlari changga botgan, qo‘llari qadoq bo‘lib ketgan bir ishchini. U kun bo‘yi quyosh ostida ishladi, qo‘ylarni boqdi yoki yerni haydadi. U uyga kirganda, uning xohishi faqat bir piyola suv va biroz dam olishdir. Lekin u uyga kirgan zahoti, xo‘jayin unga: «Avval menga xizmat qil, keyin o‘zing ovqatlan», deb aytadi. Bugungi Injilda Iso shogirdlariga aynan shu qattiq tuyulgan haqiqatni aytadi: «Biz foydasiz qullarmiz; faqat o‘z burchimizni bajardik». Bu so‘zlar bizga shafqatsizdek tuyulishi mumkin, lekin aslida ular bizning Xudo bilan bo‘lgan munosabatimizdagi eng chuqur erkinlikning kalitidir.

Benjamin Vo — Ben — haqida o‘ylaganimizda, men uning o‘sha o‘tkir aqli, matematikaga bo‘lgan qobiliyati yoki texnologiya olamidagi yutuqlari ortida yashiringan yana bir go‘zal jihatni ko‘raman: uning «burch» tushunchasini sevgi bilan to‘ldirganligi. Ben uchun burch shunchaki ish emasdi; bu uning oilasiga, ota-onasiga va ukasi Ryanga bo‘lgan cheksiz muhabbatining bir ko‘rinishi edi. Esingizdami, u o‘zining o‘sha kichkina piggy bankini amakisiga taklif qilgan lahzasini? U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pullarni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha bolaning yuragidagi sof, hech qanday g‘arazsiz sevgi edi. U o‘zida bor hamma narsani — butun borlig‘ini — boshqalar uchun ochiq tutdi. U o‘zini ayamadi. Aynan shu pokiza sevgi, bugun u turgan o‘sha osmon olamining nuri bilan uyg‘unlashib ketdi. U o‘z burchini shunchaki bajarib qo‘ymadi, u uni sevgi bilan bezadi.

Lekin keling, bugun haqiqatni ochiq aytaylik. To‘rt oy o‘tdi. Alan, Thao, Ryan... bu bo‘shliqni qanchalik og‘riqli his qilayotganingizni bilaman. Ba’zan tong otganda, uyning sukuti ichida, Benning o‘sha samolyotlar haqidagi gaplari, uning «Con Chim Airlines» haqidagi orzulari quloqqa chalingandek bo‘ladi, lekin u yerda hech kim yo‘q. Yuragingizda savollar tug‘iladi: «Nega? Biz nimadirni o‘tkazib yubordikmi? Balki boshqacha qilganimizda...» Azizlarim, bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Iso Masihdan so‘rashganda: «Bu odam gunoh qilganmi yoki uning ota-onasi?» — U darhol javob bergan edi: «Na u, na uning ota-onasi». Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan.

Bugungi birinchi o‘qishda Pavlus Titusga shunday yozadi: «Rahmatli Xudoning inoyati barcha odamlarga najot keltirib zohir bo‘ldi». Bu inoyat bizni dunyoviy istaklardan tozalaydi va bizni yaxshi ishlarga tayyorlaydi. Benning hayoti aynan shu inoyatning mevasi edi. Uning o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi shunchaki texnik qiziqish emasdi; bu uning parvozga, kenglikka, o‘zi yetib borolmagan o‘sha osmonning cheksizligiga bo‘lgan sog‘inchi edi. U o‘zining borlig‘ini, o‘zining butun kuchini shu orzu va o‘z yaqinlariga bo‘lgan mehr bilan to‘ldirgan edi. U hozir aynan o‘sha osmonda, haqiqiy parvozini amalga oshirmoqda. Uning o‘sha tabassumi, o‘sha braces ko‘ringan kulgisi — bularning hammasi Xudoning ibodatxonasidagi tirik toshlardir.

Ryan, ukajon, sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Sen yolg‘iz emassan. Akang seni osmondan turib, o‘sha o‘zlari orzu qilgan samolyotlar qanotidek balanddan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Uning sevgisi sening yuragingda aks etmoqda. Sen bugun akangning o‘sha saxovatli qalbini dunyoga namoyon etayotgan tirik guvohsan. Uning o‘sha gigirlashi, o‘sha shirin tabassumi — bularning hammasi sening xotirangda, sening har bir qadamingda yashamoqda. U senga aytmoqchi bo‘lgan so‘zlari: «Qo‘rqma, men sening yoningdaman, biz yana uchrashamiz».

Dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar... Agar bugun sizning ham yuragingizda og‘ir yuk bo‘lsa, agar kimdir tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsa, esda tuting: Rabbimiz sizning yoningizda. U sizni tark etgani yo‘q. U sizning og‘riqingizni O‘zining xochdagi og‘rig‘i bilan birlashtirmoqda. U sizni quchoqlamoqda. Benning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq — Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali toza suv odamlarga qanday hayot baxsh etayotgan bo‘lsa, Benning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi oqishda davom etmoqda. Uning saxovati, uning o‘sha orzusi kabi, osmonlarga ko‘tarilib, Xudoning huzuriga yetib bordi.

Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha piggy bankini taklif qilgan o‘sha pokiza yuragini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. U sizni hech qachon tark etmaydi. U har doim siz bilan, har doim sizning yuragingizda, har doim sizning ko‘z yoshlaringizni artuvchi nur bo‘lib qoladi. Uning yo‘lida yuring, Uning sevgisiga ishoning va har kuni Uning qanotlari ostiga panoh toping. U sizni o‘sha oq libosli olomon ichida kutib turibdi, u yerda endi na yig‘i, na ayriliq, na og‘riq bor. U yerda faqat abadiy nur va cheksiz muhabbat bor. Amin.