Aziz Karl Borromey, Yepiskop xotirasi

Tasavvur qiling, qorong‘u bir xonada o‘tirgan insonni. U qo‘lida kichkina bir sham ushlab turibdi. Sham shunchalik kichikki, u butun xonani yoritishga qodir emas, lekin u o‘sha kichkina doirada, insonning atrofida issiqlik va xavfsizlik hissini uyg‘otadi. Havoriy Pavlus Filippliklarga yozgan maktubida bizga aynan shunday bir chaqiriqni beradi: «Bu dunyoda nur kabi porlang». Bu nur qayerdan keladi? Bu nur o‘z-o‘zidan yonmaydi. U «hayot so‘zini» mahkam ushlash orqali, Xudoning bizdagi ishiga itoat qilish orqali yonadi.

Benjamin Vo — Ben — haqida o‘ylaganimizda, biz aynan shu nurni ko‘ramiz. Uning hayoti, 15 yillik o‘sha qisqa, ammo yorqin parvozi, xuddi uzoq safarga chiqqan samolyotning tungi osmondagi yagona chirog‘i kabi edi. Ben shunchaki aqlli, texnologiyalar olamida, kodlar va bulutli infratuzilmalarda yashagan bola emasdi. Uning qalbida, o‘sha o‘tkir aqli ortida, juda nozik va sezgir bir qalb yashardi. Eslang, u o‘zining orzusi bo‘lgan «Con Chim Airlines» haqida gapirganda yuzida paydo bo‘lgan o‘sha tabassumni. Bu shunchaki orzu emasdi; bu uning parvozga, kenglikka, o‘zi yetib borolmagan o‘sha osmonning cheksizligiga bo‘lgan sog‘inchi edi. U o‘zining borlig‘ini, o‘zining butun kuchini shu orzu va o‘z yaqinlariga bo‘lgan mehr bilan to‘ldirgan edi.

Lekin keling, bugun haqiqatni ochiq aytaylik. To‘rt oy o‘tdi. Alan, Thao, Ryan... bu bo‘shliqni qanchalik og‘riqli his qilayotganingizni bilaman. Ba’zan tong otganda, uyning sukuti ichida, Benning o‘sha samolyotlar haqidagi gaplari quloqqa chalingandek bo‘ladi, lekin u yerda hech kim yo‘q. Yuragingizda savollar tug‘iladi: «Nega? Biz nimadirni o‘tkazib yubormidim? Balki boshqacha qilganimizda...» Azizlarim, bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Iso Masihdan so‘rashganda: «Bu odam gunoh qilganmi yoki uning ota-onasi?» — U darhol javob bergan edi: «Na u, na uning ota-onasi». Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan.

Bugungi Injilda Iso juda qattiq so‘zlarni aytadi: «Kimki o‘z xochini ko‘tarib, ortimdan kelmasa, u mening shogirdim bo‘la olmaydi». Bu xoch nima? Bu xoch — bizning eng og‘ir yo‘qotishlarimiz, bizning tushunib bo‘lmas dardlarimizdir. Ben o‘zining hayoti bilan, o‘zining o‘sha kichkina yelkasida, o‘ziga xos bir xoch ko‘tardi. U buni shikoyatsiz qildi. Uning o‘sha piggy bankini amakisiga taklif qilgan lahzasini eslang. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pullarni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha bolaning yuragidagi sof, hech qanday g‘arazsiz sevgi edi. U o‘zida bor hamma narsani — butun borlig‘ini — boshqalar uchun ochiq tutdi. U o‘zini ayamadi. Aynan shu pokiza sevgi, bugun u turgan o‘sha osmon olamining nuri bilan uyg‘unlashib ketdi.

Ryan, ukajon. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Sen yolg‘iz emassan. Akang seni osmondan turib, o‘sha o‘zlari orzu qilgan samolyotlar qanotidek balanddan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Uning sevgisi sening yuragingda aks etmoqda. Sen bugun akangning o‘sha saxovatli qalbini dunyoga namoyon etayotgan tirik guvohsan. Uning o‘sha gigirlashi, o‘sha shirin tabassumi — bularning hammasi sening xotirangda, sening har bir qadamingda yashamoqda.

Azizlarim, dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar... Agar bugun sizning ham yuragingizda og‘ir yuk bo‘lsa, agar kimdir tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsa, esda tuting: Rabbimiz sizning yoningizda. U sizni tark etgani yo‘q. U sizning og‘riqingizni O‘zining xochdagi og‘rig‘i bilan birlashtirmoqda. U sizni quchoqlamoqda. Benning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq — Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali toza suv odamlarga qanday hayot baxsh etayotgan bo‘lsa, Benning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi oqishda davom etmoqda. Uning saxovati, uning o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi kabi, osmonlarga ko‘tarilib, Xudoning huzuriga yetib bordi.

Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha piggy bankini taklif qilgan o‘sha pokiza yuragini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. U sizni hech qachon tark etmaydi. U har doim siz bilan, har doim sizning yuragingizda, har doim sizning ko‘z yoshlaringizni artuvchi nur bo‘lib qoladi. Uning yo‘lida yuring, Uning sevgisiga ishoning va har kuni Uning qanotlari ostiga panoh toping. U sizni o‘sha oq libosli olomon ichida kutib turibdi, u yerda endi na yig‘i, na ayriliq, na og‘riq bor. U yerda faqat abadiy nur va cheksiz muhabbat bor. Amin.