Oddiy vaqtning o‘ttizinchi haftasi, payshanba

Tasavvur qiling, o‘zining sevimli samolyoti oynasidan tashqariga qarab o‘tirgan bolani. U Boeing 737 ning dvigatellari qanday ishlashini, bulutlar ustidagi o‘sha cheksiz ko‘k rangning ortida nimalar yashiringanini o‘ylaydi. Uning ko‘zlarida dunyoni kashf etishga bo‘lgan o‘sha o‘zgacha chaqnoqlik bor. Bu Benjamin Vo — Ben. Uning dunyosi shunchaki yer bilan chegaralanmagan edi; u o‘zining «Con Chim Airlines» orzusi bilan osmonlarga, uzoq manzillarga, texnologiyalar va kelajakning cheksiz imkoniyatlariga parvoz qilardi. U o‘zining o‘tkir aqli bilan AWS muhitlarini o‘rganar, DevOps va sun’iy intellekt haqida kattalardek fikr yuritar edi. Lekin u bularning hammasini o‘zining o‘sha beg‘ubor, shirin tabassumi bilan qilar edi. U shunchaki aqlli bola emas, u o‘zining butun borlig‘i bilan atrofidagilarga xotirjamlik va mehr ulashuvchi bir ruh edi.

Bugun Muqaddas Kitobda, Efesliklarga maktubda, Pavlus bizga juda muhim bir maslahat beradi: «Xudoning zirhini kiyinglar». U bizga «haqiqat kamarini belingizga bog‘lang», «adolat ko‘krak nishonini taqing» va «tinchlik Xushxabariga tayyor bo‘lib oyoq kiyimi kiying» deydi. Bu jangchi tasviri emas, bu hayotning qiyinchiliklariga qarshi turish uchun kerak bo‘lgan ruhiy tayyorgarlikdir. Benning hayoti aynan mana shu zirh bilan qoplangan edi. Uning hayotida «haqiqat kamari» bor edi — u o‘zining otasi bilan bo‘lgan munosabatida, o‘zining oilasiga bo‘lgan cheksiz hurmatida doimo rostgo‘y va samimiy edi. U o‘zining «adolat ko‘krak nishoni»ni kiygan edi — u o‘zining bor-yo‘g‘ini, o‘sha piggy bankidagi barcha jamg‘armasini insultga uchragan amakisiga berishni taklif qilganda, u adolatning, ya’ni boshqaning dardini o‘z dardi deb bilishning eng yuksak cho‘qqisini ko‘rsatgan edi. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pullarni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha bolaning yuragidagi sof, hech qanday g‘arazsiz sevgi edi. U o‘zini ayamadi.

Lekin keling, bugun haqiqatni ochiq aytaylik. To‘rt oy o‘tdi. Alan, Thao, Ryan... bu to‘rt oy ichida sizlar o‘sha bo‘sh xonaning og‘irligini, vaqtning o‘tishini qanday his qilayotganingizni faqat o‘zingiz bilasiz. Ba’zan o‘sha sukut ichida yuragingizga savol keladi: «Nega? Biz nimadirni o‘tkazib yubormidim? Balki boshqacha qilganimizda...» Azizlarim, bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan. U sizning ko‘z yoshlaringizni sanab turibdi. Sizning sevgilaringiz, Benning o‘sha piggy banki singari, Xudoning oldida qadrli va muqaddasdir.

Bugungi Injilda Iso Masih Quddusga qarab yig‘laydi. U shunday deydi: «Quddus, Quddus... tovuq o‘z jo‘jalarini qanotlari ostiga yig‘ganidek, men ham seni yig‘moqchi edim, lekin sen istamading!» Bu yerda biz Isoning nafaqat payg‘ambarlarni o‘ldirgan shaharga, balki o‘zini yo‘qotgan, o‘z og‘rig‘i ichida qolib ketgan har bir inson qalbiga bo‘lgan cheksiz sog‘inchini ko‘ramiz. Iso sizning yoningizda. U sizni qanotlari ostiga yig‘ishni istaydi. U sizning o‘sha bo‘sh qolgan joyingizni O‘zining sevgisi bilan to‘ldirishni istaydi. U sizning yig‘lagan ko‘zlaringizni artishni istaydi. Quddus buni istamadi, lekin siz istang. Siz o‘zingizni Uning mehribon quchog‘iga topshiring. Ben hozir aynan shu quchoqda, o‘sha «Banquet of Heaven»da, o‘zi orzu qilgan samolyotlar parvozidan ham yuksakroq, Xudoning huzurida yashamoqda.

Ryan, ukajon. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Eslang, o‘sha ikkingiz birga kulgan, birga o‘ynagan damlar, birga kiygan o‘yinqaroq ko‘ylaklar — bularning hammasi sening yuragingda yashamoqda. Sen yolg‘iz emassan. Akang seni osmondan turib, o‘sha o‘zlari orzu qilgan samolyotlar qanotidek balanddan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Uning sevgisi sening yuragingda aks etmoqda. Sen bugun akangning o‘sha saxovatli qalbini dunyoga namoyon etayotgan tirik guvohsan.

Azizlarim, dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar... Agar bugun sizning ham yuragingizda og‘ir yuk bo‘lsa, agar kimdir tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsa, esda tuting: Rabbimiz sizni unutgani yo‘q. Benning xotirasiga atalib ochilgan o‘sha quduq — Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘i orqali toza suv odamlarga qanday hayot baxsh etayotgan bo‘lsa, Benning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi oqishda davom etmoqda. Uning saxovati, uning o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi kabi, osmonlarga ko‘tarilib, Xudoning huzuriga yetib bordi. U sizning dardingizni tushunadi. U sizning yoningizda.

Bugun uydan chiqayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha piggy bankini taklif qilgan o‘sha pokiza yuragini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni O‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. U sizni hech qachon tark etmaydi. U har doim siz bilan, har doim sizning yuragingizda, har doim sizning ko‘z yoshlaringizni artuvchi nur bo‘lib qoladi. Uning yo‘lida yuring, Uning sevgisiga ishoning va har kuni Uning qanotlari ostiga panoh toping. Amin.