Huwebes ng Ika-tatlumpung Linggo sa Karaniwang Panahon

Madalas nating isipin na ang buhay ay isang tahimik na paglalakbay sa isang patag na lupain. Ngunit ang ating mga pagbasa ngayon ay nagpapaalala sa atin ng isang katotohanan na hindi natin maaaring iwasan: ang buhay ay isang pakikipaglaban. Hindi ito pakikipaglaban sa kapwa, kundi isang espirituwal na pagtindig. Sinasabi sa atin ni San Pablo, 'Isuot ninyo ang baluti ng Diyos upang makatayo kayo nang matatag.' Isipin ninyo ang imahe ng isang sundalo na naghahanda para sa labanan. Hindi siya naghahanda dahil gusto niyang makipag-away, kundi dahil kailangan niyang protektahan ang isang bagay na napakahalaga. Ang baluti na ito ay hindi gawa sa bakal o tanso, kundi sa katotohanan, katuwiran, at pananampalataya. Ito ang mga sandata na nagpapanatili sa atin na nakatayo, kahit na ang hangin ay malakas at ang lupa ay tila nayayanig sa ilalim ng ating mga paa.

Sa gitna ng ating mga pagsubok, madalas nating itanong kung nasaan ang Diyos. Sa ating Ebanghelyo, nakita natin si Hesus na naglalakad patungo sa Jerusalem. Alam Niya ang naghihintay sa Kanya roon—ang pagtataksil, ang paghihirap, ang krus. Ngunit hindi Siya huminto. Hindi Siya tumalikod. Sinabi Niya, 'Kailangan kong magpatuloy sa aking lakad.' Ang Kanyang determinasyon ay hindi bunga ng katigasan ng ulo, kundi ng malalim na pag-ibig sa Ama at sa ating lahat. Ang imahe na nais kong iwan sa inyo ngayon ay ang imahe ng isang inahing manok na nagtitipon ng kanyang mga sisiw sa ilalim ng kanyang mga pakpak. Ito ang puso ng Diyos. Hindi Siya isang hari na nakaupo sa malayo, kundi isang magulang na gustong yakapin ang Kanyang mga anak sa gitna ng panganib.

Si Benjamin Vo, ang ating minamahal na Ben, ay isang bata na nagpakita sa atin kung ano ang ibig sabihin ng pagiging matatag sa harap ng agos ng buhay. Naaalala ninyo ang kanyang sigla sa pagmamasid sa mga eroplano? Ang kanyang pangarap na 'Con Chim Airlines'? Ang bawat pagtawa niya kapag pinag-uusapan ang kanyang mga pangarap ay hindi lamang isang bata na mahilig sa aviation. Iyon ay ang paglago ng kanyang kaluluwa. Si Ben ay isang batang laging nakatingala, laging naghahanap ng mas malawak na abot-tanaw. Tulad ng isang piloto na naghahanda sa kanyang flight plan, si Ben ay may isang isip na laging naghahanap ng lohika, ng kaayusan, at ng kagandahan sa gitna ng mundo. Ang kanyang pagiging 'photocopy' ng kanyang ama ay hindi lamang pisikal; ito ay isang pagpapakita ng isang malalim na koneksyon, isang pagmamahal na nagbibigay sa kanya ng lakas upang harapin ang bawat araw nang may ngiti.

Alan at Thao, alam ko na sa mga sandaling ito, ang pagkawala ni Ben ay tila isang malaking bakanteng espasyo na hindi mapuno. Ngunit nais kong tingnan ninyo ang inyong sarili bilang mga taong biniyayaan ng isang anak na ang puso ay kasing-lawak ng langit na kanyang hinahangaan. Ang inyong pagmamahal sa kanya, ang inyong mga alaala sa inyong mga paglalakbay—mula sa mga grotto ng Lourdes hanggang sa mga kalye ng Tokyo—ay ang inyong baluti. Huwag ninyong isipin na ang inyong pagdurusa ay naghihiwalay sa inyo sa Diyos. Sa halip, ang inyong pagdadalamhati ay ang semento na nagbubuklod sa inyong pamilya sa puso ni Kristo. Ang inyong pagmamahal ay hindi nawala; ito ay nagbago ng anyo, patungo sa kawalang-hanggan.

Ryan, anak, ang iyong kuya Ben ay patuloy na nananahan sa iyong mga pangarap. Huwag kang matakot na magpatuloy, dahil ang pag-ibig na itinanim ni Ben sa inyong pamilya ay isang pundasyong hindi matitinag. Ang inyong mga paglalakbay, ang inyong mga tawanan, at ang inyong mga simpleng sandali—ang mga ito ang mga sangkap ng inyong tahanan na walang sinuman ang makakabura. Si Ben ay laging kasama ninyo, hindi sa pisikal na paraan, kundi sa espirituwal na pagkakaisa na ipinangako ni Kristo. Siya ang inyong tagapagbantay, ang inyong kaibigan sa 'Banquet of Heaven,' kung saan ang kanyang ngiti ay patuloy na nagliliwanag sa harapan ng Ama.

Madalas nating itanong, 'Bakit kailangang maging mahirap ang pagbuo ng ating buhay?' Ang sagot ay matatagpuan sa pag-ibig ni Hesus na nais tayong tipunin sa ilalim ng Kanyang mga pakpak. Ang ating buhay ay isang patuloy na paglalakbay patungo sa Kanya. Ang bawat paghihirap, ang bawat tanong, at ang bawat sandali ng pighati ay bahagi ng paghubog ng Diyos sa atin. Huwag ninyong piliting maunawaan ang lahat ng misteryo. Hayaan ninyong ang pag-ibig ng Diyos ang maging 'baluti' ng inyong mga puso. Sa susunod na makakita kayo ng eroplano na lumilipad sa kalangitan, alalahanin ninyo si Ben. Alalahanin ninyo na ang kanyang buhay, bagaman maikli sa ating paningin, ay isang ganap na arkitektura ng pag-ibig. Siya ay nagbigay ng lahat ng kanyang makakaya, tulad ng kanyang pag-aalok ng kanyang piggy bank para sa kanyang Uncle William—isang kilos na nagpapakita ng isang pusong handang magbigay ng lahat. Iyon ang pundasyon ng isang santo. Iyon ang pundasyon ng isang anak ng Diyos.

Sa inyong pag-uwi, maghanap kayo ng isang munting pagkakataon na maging 'baluti' para sa iba. Isang simpleng ngiti, isang tahimik na tulong, isang salita ng pag-asa. Iyan ang paraan upang panatilihing buhay ang pamana ni Ben. Iyan ang paraan upang ipakita na ang sambahayan ng Diyos ay hindi lamang isang lugar sa langit, kundi isang realidad na narito na, sa gitna natin, lumalago sa bawat pagmamahal na ating ibinabahagi. Manatili kayong matatag, dahil ang pag-ibig ni Ben ay hindi lamang isang alaala; ito ay isang buhay na biyaya na patuloy na nagpapalago sa inyong mga puso. Ang Diyos ay kasama ninyo ngayon at magpakailanman. Sa bawat paghinga, sa bawat tibok ng inyong puso, naroon si Kristo, ang inyong Bato, na yumayakap sa inyong pamilya. Huwag kayong matakot, dahil kayo ay kabilang sa sambahayan ng Diyos, at sa Kanya, walang anumang pag-ibig ang nawawala. Ang bawat piraso ng inyong buhay ay mahalaga sa Kanya. Manatili kayong nakatayo, dahil ang inyong pundasyon ay matatag, at ang inyong pag-asa ay nakaugat sa kawalang-hanggan. Ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy, tulad ng tubig na nagbibigay-buhay, sa inyong mga puso at sa mundong ito.